I SAB/Sz 17/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 24 lipca 2013 r. o stwierdzenie nieważności postępowania p o s t a n a w i a: 1) zwolnić J. C. od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata. Skarżący J. C., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata "do wniesienia skargi konstytucyjnej". Uzasadniając złożony wniosek, skarżący podał, że źródło jego utrzymania stanowi renta inwalidzka [...] grupy w wysokości [...] zł, powołał się przy tym na przedłożony w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 14/13 dowód potwierdzający wysokość tego świadczenia. Skarżący oświadczył, że nie posiada majątku, oszczędności, prowadzi "własną i samodzielną egzystencję – bez rodziny". Skarżący podał nadto, że posiada "status pokrzywdzonego" według posiadanych zaświadczeń IPN oraz wskazał na prowadzone postępowanie o ustalenie uprawnień osoby represjonowanej. Poinformował też w uzasadnieniu wniosku o swoim stanie zdrowia; podał, że jest osobą [...] i [...]. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 p.p.s.a.). Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz sytuację materialną, rodzinną oraz stan zdrowia wnioskodawcy, należy stwierdzić, że wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zawiera usprawiedliwione podstawy i został uwzględniony. W aktach zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie sprawie z jego skargi o sygn. akt I SAB/Sz 14/13 znajduje się przedłożony przez J. C. przekaz pocztowy –potwierdzenie wypłaty świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 września 2013 r. w kwocie [...] zł (k. [...] I SAB/Sz 14/13). Analizując przedstawioną przez skarżącego sytuację, w jakiej się aktualnie znajduje, należało uznać, że wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym opłacić profesjonalnego pełnomocnika w związku z niniejszym postępowaniem. Odnosząc się jeszcze do wniosku J. C. o ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej, wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 253 zdanie pierwsze p.p.s.a. o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Z treści przedstawionej wyżej regulacji wynika, że kompetencja sądu ogranicza się jedynie - oprócz samego przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata - do zwrócenia się do rady okręgowej rady adwokackiej. Następnie to organ samorządu korporacyjnego wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę do reprezentowania skarżącego. Wyznaczony na podstawie niniejszego postanowienia adwokat, będzie pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie i Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej. Zakres czynności pełnomocnika wyznacza art. 39 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 39 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: 1) wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem; 2) udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach; 3) cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie; 4) odbioru kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że wniosek skarżącego o ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika "do wniesienia skargi konstytucyjnej" jest pozbawiony podstaw prawnych i nie może zostać uwzględniony. W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.