I SAB/Sz 18/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Michał Iwanowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Sz. S. na bezczynność Gminy Miasto Sz. w przedmiocie korekty informacji PIT 8C p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Gminy Miasto Sz. na rzecz skarżącego Sz. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S S. w dniu 20 lutego 2012 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie zasadności ustalenia zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł, twierdząc, że umorzenie opłat dodatkowych za parkowanie nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wniósł o sporządzenie korekty Informacji PIT-8C za 2009 r., otrzymanej w związku z umorzeniem opłat za nieopłacone parkowanie i "wyzerowanie" przychodu, naprawienie szkody związanej z bezprawnym ustaleniem zobowiązania podatkowego oraz wycofanie z obrotu prawnego upomnienia wzywającego do uregulowania umorzonych należności. Pismem z dnia 15 marca 2012 r., wobec niezałatwienia sprawy, S S. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na przewlekłość załatwienia sprawy. Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za uzasadnione, nakazując Prezydentowi Miasta rozpoznanie wniosku z dnia 20 lutego 2012 r. Następnie postanowieniem z dnia 8 czerwca 2012 r. Prezydent Miasta odmówił wznowienia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego, wskazując, że w sprawie nie została wydana ostateczna decyzja, a także, że informacja PIT-8C o przychodach z innych źródeł nie ma charakteru decyzji w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postpowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 163 ze zm. – dalej zwanej "K.p.a."). Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia z dnia 18 czerwca 2012 r. na powyższe postanowienie, w dniu 28 września 2012 r., uznało to zażalenie za nieuzasadnione. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 października 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 26). Pismem z dnia 6 listopada 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Gminy Miasta w sprawie korekty ("wyzerowania") zobowiązania podatkowego ustalonego od przychodu w kwocie [...] zł wynikającego z PIT-8C. Pismem z dnia 31 października 2013 r. Prezydent Miasta, przedstawiając dotychczasowy stan sprawy poinformował, że w dniu 21 października 2013 r., korekta PIT-u 8 C została wysłana do właściwego Urzędu Skarbowego. Jednocześnie WGKiOŚ wystąpił do Wydziału Księgowości UM o zwrot kwoty [...] zł wraz z odsetkami na adres skarżącego. Przelew ww. należności nastąpił w dniu 22 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2 (cofnięcie skargi, śmierć strony). Uwzględnienie skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. odnosi się do skargi na akty lub czynności, ale także do skargi na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a, albowiem przepis ten wyraźnie stanowi, że organ, którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę. Skoro uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność może nastąpić tylko w trybie autokontroli (uregulowanym w art. 54 § 3), to uwzględnienie skargi w całości w takiej sprawie oznacza wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności. Jak już wskazano, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie może uwzględnić skargi na zasadzie art. 149 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku aktywności organu po wniesieniu skargi przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wydanie stosownego orzeczenia lub dokonanie czynności przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). W rozpoznawanej sprawie w dacie wniesienia skargi do Sądu organ nie wystawił korekty. Jednakże przed dniem rozpoznania skargi - w dniu 21 października 2013 r. – a więc już po wniesieniu skargi do Sądu - Dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej UM wystawił korektę PIT-8C i wysłał ją do właściwego Urzędu Skarbowego, jednocześnie WGKiOŚ wystąpił do wydziału Księgowości UM o zwrot kwoty zł wraz z odsetkami na adres skarżącego, który to zwrot nastąpił w dniu 22 października 2013 r. Wobec powyższego uznać należało, że przedmiot skargi przestał istnieć. Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność. Wystawiona korekta daje Skarżącemu prawo do skorygowania własnego zeznania podatkowego, w którym wykazał do opodatkowania kwoty umorzonych opłat i ewentualnego postępowania w sprawie nadpłaty przed organem podatkowym. W sytuacji zatem, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny lub dokonana czynności z zakresu administracji publicznej, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego też względu, na podstawie 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji orzeczenia. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast zgodnie art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Uwzględnienie skargi przez organ uzasadnia zatem wydanie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1473/13). W niniejszej sprawie koszty postępowania w kwocie 100 złotych stanowił uiszczony wpis od skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd w pkt 2 sentencji orzekł o kosztach postępowania sądowego. Koszty te nie obejmują wydatków jakie poniósł Skarżący w ramach innego, odrębnego postępowania w tym uzyskania interpretacji przepisów prawa podatkowego.