I SAB/Sz 18/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Starosta dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego W. K. z [...] II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego z 6 listopada 2024 r. IV. zasądza od Starosty na rzecz skarżącego W. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. K., dalej jako "skarżący", wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ze skargą na bezczynność Starosty L., w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, z 6 listopada 2024 r. Z przedłożonych Sądowi dokumentów wynika, że skarżący zwrócił się o udostępnienie "informacji dotyczącej organizowanych przez powiat l. konkursów dotyczących realizacji zadań w zakresie wsparcia i rozwoju sportu w powiecie l. od roku 2025 do obecnego". Skarżący domagał się przesłania na adres jego poczty elektronicznej adresów stron www ogłoszonych konkursów, zamieszczonych w BIP lub na innych stronach internetowych, należących do powiatu l., w formie skanu. Starosta L., pismem z 20 listopada 2024 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 listopada 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – j.t.), dalej jako "u.d.i.p.", wezwał skarżącego do wykazania – w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, że udostępnienie wskazanych we wniosku informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanych informacji, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W uzasadnieniu wezwania Starosta wyjaśnił, że informacje, których udostępnienia skarżący się domaga stanowią informację przetworzoną. Skarżący, odpowiadając w dniu 20 listopada 2024 r. na wezwanie, zakwestionował prezentowane przez organ stanowisko, iż żądane przez niego informacje stanowią informację przetworzoną. W dniu 20 grudnia 2024 r., Dyrektor Wydziału Spraw Społecznych i Promocji Powiatu przesłał na adres poczty elektronicznej skarżącego informację zawierającą "linki do ogłoszeń na stronie BIP w L. (w poszczególnych kadencjach, począwszy od 2015 do 2024 r.), w których znajdują się informacje dotyczące otwartych konkursów ofert na sport oraz oferty w ramach małych grantów". Skarżący w skardze podniósł, że do dnia jej wniesienia nie otrzymał skanu dokumentu z informacją publiczną. W odpowiedzi na skargę Starosta L. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w formie skanu można przesłać zeskanowany dokument. W przypadku linków, aby były aktywne, można je skopiować bezpośrednio do wiadomości elektronicznej i w takiej formie skarżący je otrzymał, pomimo braku wykazania interesu publicznego na wezwanie z 20 listopada 2024 r. Wskazano, że skargę otrzymała Rada Powiatu L., która nie jest właściwa do jej rozpoznania i w dniu 20 stycznia 2025 r. podjęto uchwałę o przekazaniu jej według właściwości Staroście. Ponadto wyjaśniono, że skarżący nagminnie wysyła do starostwa oraz urzędu miasta wnioski o udostępnienie informacji, które nie mają związku z ich pracą, a często mają charakter personalny. Końcowo podkreślono, że informacja, o którą wystąpił skarżący jest ogólnodostępna zarówno na stronie [...], jak i na stronie BIP Starostwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – j.t.), dalej jako p.p.s.a., sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Skarga jest zasadna. Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Katalog informacji, które stanowią informację publiczną i podlegają w związku z tym udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. zawiera art. 6, a podmioty obowiązane do udostępnienia informacji wymieniono w art. 4 tej ustawy. Rolą podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej jest dokonanie oceny wniosku, a także dokonanie kwalifikacji żądanych informacji. W zależności bowiem od tego, czy żądane informacje stanowią informację publiczną, czy też taką informacją nie są, podmiot obowiązany może i powinien odpowiednio na żądanie wnioskodawcy zareagować. W wypadku, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, wystarczające będzie poinformowanie o tym wnioskodawcy zwykłym pismem. W sytuacji natomiast, gdy żądanie dotyczy informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, organ winien ją bez zbędnej zwłoki udostępnić, z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 13 u.d.i.p.. Rzeczą podmiotu obowiązanego jest również dokonanie oceny, czy żądana informacja jest informacją prostą, czy przetworzoną, a także ustalenie, czy – pomimo tego, że stanowi ona informację publiczną, nie może zostać udostępniona ze względu na ograniczenia, o których mowa w art. 5 u.d.i.p. W takich wypadkach odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna przybrać postać decyzji, o czym stanowi art. 16 ust. 1 przywołanej ustawy, przy czym do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2). W wypadku, gdy informacja zostanie zakwalifikowana jako przetworzona, podmiot obowiązany może wezwać wnioskodawcę do wykazania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, o czym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W badanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Starosta L. jest organem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a żądane informacje mieszczą się w katalogu informacji publicznej, dotyczą bowiem dysponowania środkami publicznymi w związku z organizacją zadań związanych ze wsparciem i rozwojem sportu w powiecie l. oraz przeprowadzanych w tym zakresie konkursów. Oznacza to, że Starosta miał obowiązek udzielić żądanych informacji w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., a więc do dnia 20 listopada 2024 r. tymczasem organ ten w dniu 20 listopada 2024 r. zwrócił się do wnioskodawcy z żądaniem wykazania interesu publicznego pod rygorem wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W wezwaniu tym nie wskazano, z jakich względów Starosta uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. W przedłożonych Sądowi dokumentach brak jest decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej, co zdawałoby się logiczną konsekwencją nieudzielenia przez skarżącego odpowiedzi na wezwanie z 20 stycznia 2024 r. i niewykazanie, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nie ma również dokumentu, z którego wynikałoby, że Starosta wskazał skarżącemu inny termin załatwienia wniosku. Z dokumentów tych wynika jednak, że Starosta udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek w ten sposób, że w dniu 9 grudnia 2024 r. przesłał mu pocztą elektroniczną linki do stron, na których znajdują się ogłoszenia o konkursach, których dotyczy wniosek skarżącego. Działanie to stanowi prawidłowe załatwienie wniosku skarżącego. W badanej sprawie istotne jest bowiem to, że wniosek dotyczył informacji udostępnionych przez organ w Biuletynie Informacji Publicznej lub innych stronach internetowych prowadzonych przez powiat [...]. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji publicznej następuje w dwóch trybach – poprzez publikację w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, bądź na wniosek., przy czym ten ostatni tryb jest przewidziany dla informacji, które nie zostały udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, o czym stanowi art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Oznacza to, że w odniesieniu do wniosku skarżącego tryb wnioskowy nie miał zastosowania, o ile wszystkie żądane informacje zostały już udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej. W takiej sytuacji Starosta winien był zawiadomić o tym skarżącego. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono akceptowany przez skład rozpoznający niniejszą sprawę pogląd, "w świetle którego organ który zawiadamia wnioskującego o informację o braku zastosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w Biuletynie Informacji Publicznej powinien jednocześnie podać precyzyjnie adres internetowy, pod którym informacja się znajduje, a także ścieżkę dostępu do określonej, wnioskowanej informacji zawartej w Biuletynie Informacji Publicznej (zob. w tej materii min: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2017 r.; sygn. akt I OSK 290/17). Ponadto dostęp do opublikowanych informacji powinien być realny, a więc musi istnieć możliwość odnalezienia tych informacji pod wskazanym przez organ adresem internetowym w dacie udzielenia przez organ informacji. Tylko udzielenie takiej informacji może być uznane za prawidłową realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nie pozwala na przyjęcie, że organ pozostaje w zwłoce w jego wykonaniu" (por. wyrok NSA z 21 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 833/23, dostępny w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na tle powyższych zapatrywań uznać zatem należy, iż przesłanie linków do stron, pod którymi informacje, o których udostępnienie wnioskował skarżący się znajdują, zamiast skanu dokumentu, jak domagał się tego skarżący stanowiło skuteczne załatwienie jego wniosku, stąd też Sąd umorzył postępowania w zakresie zobowiązania Starosty do rozpoznania wniosku skarżącego. Niemniej jednak, skoro udostępnienie tej informacji nastąpiło z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., to należy przyjąć, że Starosta dopuścił się bezczynności, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu nie miała ona jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa, wynikała bowiem z tego, że organ nie dostrzegł, iż tryb wnioskowy w niniejszej sprawie nie ma zastosowania, a przekroczenie terminu nie było znaczne (art. 149 § 1a p.p.s.a.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.