I SAB/Sz 2/07

Dnia 12 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.Ś. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]. Pismem z dnia 2 listopada 2007 r. Z. Ś. wniósł za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. P. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2002 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2007 r. skarżący został wezwany do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środki zaskarżenia przysługujące w administracyjnym toku instancji przewidziane w art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa tj. czy i kiedy złożył ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie do organu podatkowego wyższego stopnia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu skarżący nadesłał kserokopię pisma z dnia 13 marca 2007 r., stanowiące ponaglenie organu oraz odpowiedź Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. na to pismo z dnia 29 maja 2007 r. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2008 r. Sąd wezwał organ do nadesłania dowodu doręczenia skarżącemu Z. Ś. pisma z dnia 29 maja 2007 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ nadesłał kopię potwierdzenia odbioru pisma przez pełnomocnika skarżącego, będącego odpowiedzią na ponaglenie skarżącego, z datą 5 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływanej jako P.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) . W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 tej ustawy.) Z. Ś. wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. P. polegającą na odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodom od osób fizycznych za 2002 r. Skarżący wykazał iż przed wniesieniem skargi do sądu wystosował do organu ponaglenie o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej. Instytucja ponaglenia jest środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności organu w postępowaniu podatkowym, podobnym do instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa jaki przewiduje ustawa Ppsa w przypadku zwlekania organu z załatwieniem sprawy. Jednakże samo wniesienie ponaglenia do właściwego organu podatkowego nie jest wystarczająca przesłanką do skutecznego wniesienia skargi do sądu. Wobec treści art. 52 § 3 i art. 53 § 2 P.p.s.a. wniesienie skargi na bezczynność organu w postępowaniu podatkowym uzależnione jest od rozpatrzenia ponaglenia złożonego w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej we właściwym trybie i terminie. W myśl art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadku o którym mowa w art. 52 §3 , skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 3). Z zestawienia daty skargi ( 2 listopada 2007 r.) i doręczenia odpowiedzi organu na ponaglenie skarżącego ( 5 czerwca 2007 r.) jednoznacznie wynika, że skarżący skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożył po upływie 30 dniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 2. W tym stanie sprawy należało przyjąć, że Z. Ś. uchybił terminowi do wniesienia skargi. Dlatego skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu oparte zostało o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powyższej ustawy.