I SAB/Sz 2/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.),, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. G. Z. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oddala skargę. Skarżąca M.G. wniosła skargę na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego żądając na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie w terminie 14 dni. Jak wynika z uzasadnienia skargi na bezczynność skarżąca w dniu 19 lipca 2005 r. złożyła w Oddziale Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa (dalej ARiMR) wniosek o przyznanie w ramach działania "Różnicowanie działalności rolniczej i zbliżonej do rolnictwa w celu zapewnienia różnorodności działań lub alternatywnych źródeł dochodów" bezzwrotnego wsparcia w kwocie [...]. W dniu 12 maja 2006 r. skarżąca została poinformowana przez ARiMR, że jej wniosek jest niekompletny i wymaga uzupełnienia m.in. poprzez przedstawienie ."prawomocnej decyzji dotyczącej zezwolenia na budowę lub potwierdzonej kopii dokumentu zgłoszenia zamiaru wykonania robót właściwemu organowi. Powyższe uzupełnienie jak podaje pełnomocnik skarżącej zostało wykonane. Kolejnym pismem tj. z dnia 20 lipca 2006 r. jak twierdzi pełnomocnik skarżącej ARiMR wydała decyzję o odrzuceniu bądź też o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej. Pełnomocnik skarżącej podaje, że z uwagi na brak adnotacji nie wie jaka to była decyzja ale dalej wyjaśnił, że z uzasadnienia tej decyzji wynika, że powodem jej wydania jest fakt, iż nie dostarczono uzupełnień do złożonego wniosku w zakresie i terminie podanym w wezwaniu z dnia 12 maja 2006 r. W dalszej części skargi opisano, że skarżąca składała odwołanie, a następnie skargę do sądu administracyjnego oraz skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazano w uzasadnieniu skargi na wyrok z 17 stycznia 2001r. sygn. akt II SAB – niepublikowany gdzie Sąd stwierdził, iż w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności – skarga na podstawie art. 17 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z zachowaniem trybu określonego w art. 34 tej ustawy"... obecnie taka skarga na bezczynność przysługuje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podkreślono w uzasadnieniu skargi, że od dnia złożenia wniosku przez skarżącą minęło już prawie trzy lata, a ostatnie pismo organu administracyjnego pochodzi z 23 listopada 2005r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wnosząc o oddalenie skargi wyjaśnił, że złożony w dniu 19 lipca 2007r. wniosek o dofinansowanie realizacji projekt w zakresie działania "Różnicowanie działalności rolniczej i alternatywnych źródeł dochodów" przez M.G. wymagał wyjaśnień i dokonania uzupełnień w terminie 14 dni. Organ pouczył skarżącą o tym, że konsekwencją nieprzedłożenia wyjaśnień i uzupełnień będzie pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Jak podaje organ w dniu 17 maja 2006r. skarżąca własnoręcznym podpisem potwierdziła odbiór pisma. W związku z tym. że skarżąca nie przedłożyła wyjaśnień, i nie dokonała uzupełnień, pismem z dnia 20 lipca 2006r. organ poinformował skarżącą o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W dalszej części odpowiedzi na skargę opisane zostało postępowanie administracyjne i sądowo-administracyjne jakie toczyły się w związku ze sprawą skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny z w a ż y ł co następuje: Skarga na bezczynność organu nie jest zasadna. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie ma wydane na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. Nr 116, poz. 1206) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2004r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacji i modernizacji sektora żywnościowego oraz rozwoju obszarów wiejskich w latach 2004-2006 w zakresie działania "Różnicowanie działalności rolniczej i zbliżonej do rolnictwa w celu zapewnienia różnorodności działań lub alternatywnych źródeł dochodów" (Dz. U. Nr 285, poz. 2862 ze zm.). W § 8.1 powołanego rozporządzenia uregulowana została sytuacja kiedy wniosek został nieprawidłowo wypełniony lub nie dołączono do wniosku wymaganych załączników. Instytucja wdrażająca (organ) w takich przypadkach wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Konsekwencje powyższej regulacji zostały zawarte w pkt 2 § 8 gdzie stwierdzono, że w przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust.1, instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania. Wobec powyższego uregulowania, pozostawienie wniosku skarżącej z dnia 19 lipca 2006r. było obowiązkiem organu. Jednocześnie wyraźnie podkreślić trzeba, że późniejsze niż w terminie 14 dni dostarczenie wyjaśnień lub wymaganych dokumentów nie ma już pozytywnego skutku, gdyż istotne jest to aby wnioskodawca wykonał zawarte w wezwaniu organu obowiązki w terminie 14 dni od momentu otrzymania wezwania. Z uzasadnienia postanowienia NSA Sygn. akt II GSK 494/07 wydanego w dniu 8 kwietnia 2008r. w sprawie skarżącej wynika, że w każdym przypadku pozostawienie przez organ administracji publicznej wniosku (podania) strony bez rozpoznania przysługuje stronie skarga na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże wniesioną przez skarżącą skargę na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego należało uznać za niezasadną, gdyż po pierwsze obowiązkiem organu było zastosowanie się do przepisów prawa, czyli wskazanego powyżej § 8.2 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2004r., a po drugie strona skarżąca nie wykazała, że żądanie organu do uzupełnienia wniosku było nieuzasadnione. Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.