I SAB/Sz 206/24

PostanowienieWSA w Szczecinie2025-04-25

Skład orzekający: Katarzyna Sokołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała wyczerpania środków zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykaże, że przed jej wniesieniem wyczerpała środki zaskarżenia, w tym poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 52 § 1 i 2 PPSA oraz art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. Brak takiego dowodu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania Burmistrza w sprawie umorzenia zaległości podatkowych. Sąd wezwał stronę do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia. Strona skarżąca nie przedstawiła jednoznacznych dowodów na wniesienie takiego ponaglenia, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na przewlekłość postępowania Burmistrza w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości podatkowych postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł ([...] złotych). Pismem z 28 października 2024 r., D. R. (dalej jako: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy (dalej jako: "organ", "Burmistrz"), w sprawie umorzenia zaległości podatkowych na wniosek skarżącej z 20 września 2024 r. W dniu 3 grudnia 2024 r. wpłynęła na rachunek sądowy kwota 100 zł uiszczona przez skarżącą tytułem wniesionej skargi (dowód: wydruk polecenia przelewu, k. 75 akt sądowych). Zarządzeniem z 31 marca 2025 r. strona skarżąca została wezwana do wykazania czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpała środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 14 kwietnia 2025 r. (dowód: k. 73 akt sądowych). W odpowiedzi skarżąca w piśmie z 14 kwietnia 2025 r. podała, że żądane dokumenty załączyła do skargi, dołączyła jednocześnie kopie korespondencji, która jej zdaniem odpowiada wymogom wezwania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn wymienionych we wskazanym przepisie. wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania do rozpoznania przez sąd administracyjny, a zatem także do wydania orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłość prowadzenia postępowania w sprawie z zakresu obowiązku podatkowego, wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu – będzie wniesienie ponaglenia w trybie art. 141 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Mając na uwadze powyższe Sąd zobowiązał stronę skarżącą do wykazania czy przed wniesieniem niniejszej skargi wystosowała ponaglenie w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej do właściwego organu wyższego stopnia na przewlekle prowadzenie postępowania przez Burmistrza. W odpowiedzi udzielonej w piśmie z 14 kwietnia 2025 r. skarżąca podała, że żądane dokumenty załączyła do skargi, jednocześnie skarżąca dołączyła kopie korespondencji, którą skarżąca prowadziła m.in. z Burmistrzem. W ocenie Sądu, analiza materiału dowodowego zgromadzonego w badanej sprawie, nie potwierdza złożenia przez skarżącą środka zaskarżenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza. Ponaglenie organu do rozpoznania sprawy, złożone w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, powinno mieć charakter bezsporny i powinno być skierowane do organu przed wniesieniem skargi na bezczynności czy przewlekłe prowadzenia postępowania przez organ. Dołączone do skargi pisma, jak i pisma nadesłane przez skarżącą później na wezwanie sądowe, tego wymogu nie spełniają. W szczególności z żadnego z tych pism nie wynika wyraźne, jednoznaczne żądanie od organu usunięcia stanu opieszałego prowadzenia postępowania podatkowego wszczętego na wniosek z 20 września 2024 r. Ponadto część przedstawionej przez skarżącą korespondencji w ogóle nie dotyczy postępowania, co do którego skarżąca zarzuca organowi przewlekłe prowadzenie postępowania. W rezultacie złożona skarga okazała się niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), czego następstwem jest jej odrzucenie. Z tych względów Sąd, skargę odrzucił, o czym orzekł, jak w pkt I postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło