I SAB/Sz 207/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.) Sędziowie Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę . Wnioskiem z 21 sierpnia 2025 r. J. K., zwróciła się do Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie o udostępnienie następującej informacji publicznej: "czy wobec (...) R. A., pełniącego funkcję Radnego Rady Powiatu C. został wydany prawomocny wyrok w sprawie karnej". W szczególności strona wniosła o podanie : "1. czy wobec wskazanej osoby zapadł wyrok skazujący za przestępstwo z oskarżenia publicznego, 2. jeżeli tak – czy wyrok ten jest prawomocny". Skarżąca wskazała, że udzielenie informacji jest niezbędne ponieważ w razie skazania za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego Rada Powiatu zobowiązana jest wystąpić do Komisarza Wyborczego o stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego. W związku z powyższym wnioskiem Prezes Sądu Okręgowego w Szczecinie pismem z 25 sierpnia 2025 r. zwrócił się do wnioskodawczyni o wskazanie okresu za jaki żąda ona informacji publicznej. Pismem z 28 sierpnia 2025 r., strona sprecyzowała swój wniosek, podając że dotyczy on lat 2024 – 2025. Prezes Sądu Okręgowego w Szczecinie pismem z 5 września 2025 r. poinformował wnioskodawczynię, że w IV Wydziale Karnym Odwoławczym wspomnianego Sądu były prowadzone dwa postępowania wobec osób o danych R. A., jednakże o różnych numerach PESEL. W związku z tym nie ma możliwości udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie bez wskazania dokładnie danych sprawy, w której zapadł wyrok wobec osoby o danych R. A.. Pismem z 16 września 2025 r. J. K. – działając jako Przewodnicząca Rady Powiatu C. wystąpiła z wnioskiem do Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie o przekazanie jej na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. w zw. z art. 383 § 1 Kodeksu wyborczego odpisu prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Szczecinie IV Wydział Karny Odwoławczy w sprawie R. A.. Strona wskazała nr PESEL wymienionego oraz imię jego ojca. Podała, że wyrok jest niezbędny do celów służbowych, w szczególności do przeprowadzenia analizy prawnej, czy w świetle przepisów prawa wyborczego, w tym art. 383 § 1 Kodeksu wyborczego, radny nadal może pełnić mandat członka Rady Powiatu C. . Wniosła o niezwłoczne przekazanie odpisu wyroku na adres Rady Powiatu C. Prezes Sądu Okręgowego w Szczecinie pismem z 24 września 2025 r. poinformował stronę, że wyrok wydany w sprawie o sygn. akt IV Ka [...] został zwrócony z aktami sprawy o sygn. akt II K [...] do Sądu Rejonowego w M. po zakończeniu postępowania odwoławczego. Dodał, że po wnioskowany odpis wyroku należy zwrócić się bezpośrednio do Prezesa wspomnianego Sądu. Pismem z dnia 20 października 2025 r. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie w udostępnieniu informacji publicznej w postaci odpisu prawomocnego wyroku wydanego w sprawie radnego Rady Powiatu C. R. A.. Strona wniosła o zobowiązanie Prezesa tego Sądu do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem, a także o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł i zwrot kosztów postępowania. Strona podniosła, że sąd drugiej instancji (w tym przypadku sąd okręgowy) przechowuje oryginał wyroku. Sprawy, które są rozpoznawane przez sąd okręgowy jako drugą instancję są archiwizowane w tym sądzie, a sam wyrok staje się prawomocny z dniem jego wydania. W ocenie skarżącej, organ celowo odmówił udzielenia informacji publicznej dotyczącej radnego R. A. pełniącego funkcję radnego z klubu [...]. Organ ten został bowiem mianowany przez obecnego Ministra Sprawiedliwości rekomendowanego przez to ugrupowanie. Stwierdził, że nie posiada przedmiotowego orzeczenia co jest sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym i prawnym. Zdaniem skarżącej, z uwagi na treść art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) tiret trzecie ustawy o dostępie do informacji publicznej – wyroki sądów mają status informacji publicznej. Wniosek złożony w niniejszej sprawie dotyczy osoby pełniącej funkcję publiczną, stąd zgodnie z art. 5 ust. 3 wspomnianej ustawy nie można – z zastrzeżeniem ust. 1 i 2 – 2b – ograniczać dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne albo osób pełniących funkcje publiczne – w zakresie tych zadań lub funkcji. Skarżąca zaznaczyła, że przedmiotowy wyrok został wydany w związku z pełnieniem funkcji publicznej i w związku z tym podlega informacji publicznej zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych. Bezczynność zaskarżonego organu może "potencjalnie spowodować nieodwracalne skutki prawne dla społeczności powiatowej, bowiem radny bierze udział nie będąc do tego uprawnionym". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skoro skarżąca została poinformowana, że Sąd nie posiada wyroku, gdyż został on zwrócony wraz z aktami sprawy do Sądu Rejonowego w M. po zakończeniu postępowania odwoławczego, zatem nie zachodzi stan, w którym organ pozostaje w bezczynności. W piśmie z 2 grudnia 2025 r. skarżąca podniosła, że skoro Sąd posiadał akta sprawy w dacie złożenia wniosku zatem do czasu sprecyzowania danych umożliwiających identyfikację wskazanej osoby był zobowiązany do dalszego posiadania tych akt, a co za tym idzie miał możliwość udzielenia informacji publicznej po dokonaniu identyfikacji. Sąd posiada dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym archiwizowane są wszystkie wydane wyroki wobec czego twierdzenie prezesa Sądu, że nie posiada wyroku jest całkowicie nieprawdziwe i nie odpowiada stanowi faktycznemu jak i prawnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie skarżącej – jako Przewodniczącej Rady Powiatu C. odpisu prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w S. IV Wydział Karny Odwoławczy w sprawie R. A., radnego Rady Powiatu C. . Zaznaczyć należy, że strona pierwotnie pismem z dnia 21 sierpnia 2025 r. na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 dalej jako "u.d.i.p.) wniosła o udzielenie jej informacji, czy wobec R. A., pełniącego funkcję Radnego Rady Powiatu C. został wydany prawomocny wyrok w sprawie karnej, w tym w szczególności wskazanie, czy wobec wymienionego zapadł wyrok skazujący za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, a jeśli tak to czy wyrok ten jest prawomocny. We wniosku strona podała, że udzielenie powyższej informacji jest niezbędne z uwagi na obowiązek Rady Powiatu C. wynikający z art. 383 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego, zgodnie z którym mandat radnego wygasa w przypadku utraty prawa wybieralności. W razie skazania za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego Rada Powiatu zobowiązana jest wystąpić do Komisarza Wyborczego o stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego. W związku z powyższym wnioskiem, Prezes Sądu Okręgowego w Szczecinie pismem z 25 sierpnia 2025 r. zwrócił się do wnioskodawczyni o wskazanie okresu za jaki żąda ona informacji publicznej. Po sprecyzowaniu przez stronę w piśmie z 28 sierpnia 2025 r., że dotyczy on lat 2024 – 2025, Prezes Sądu Okręgowego w Szczecinie (pismem z 5 września 2025 r.) poinformował wnioskodawczynię, że w III Wydziale Karnym tego Sądu w latach 2024 – 2025 nie toczyło się postępowanie, w którym oskarżonym był R. A.. Natomiast w IV Wydziale Karnym Odwoławczym wspomnianego Sądu były prowadzone dwa postępowania wobec osób o danych R. A., jednakże o różnych numerach PESEL. W związku z tym nie ma możliwości udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie bez wskazania dokładnie danych sprawy, w której zapadł wyrok wobec osoby o danych R. A.. Pismem z 16 września 2025 r. strona złożyła kolejny wniosek – "o przekazanie odpisu prawomocnego wyroku" wydanego przez Sąd Okręgowy w S. IV Wydział Karny Odwoławczy w sprawie R. A. – radnego Powiatu C. , ze wskazaniem, że jest on niezbędny do przeprowadzenia analizy, czy wymieniony może nadal pełnić mandat członka Rady Powiatu C. (w świetle art. 383 § 1 Kodeksu wyborczego). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 dalej jako "u.d.i.p.") stanowi rozwinięcie i realizację konstytucyjnej oraz konwencyjnej zasady obywatelskiego dostępu do informacji publicznej, według której informacja publiczna jest jawna i dostępna, poza sytuacjami ograniczenia jawności w drodze ustaw lub w związku z ochroną prywatności. Zgodnie z tą ustawą, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Przy czym w przypadku, gdy - wbrew ocenie podmiotu zobowiązanego - wnioskodawca uznaje, że żądane przez niego informacje stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p., może zwalczać stanowisko tego podmiotu wnosząc skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy tj. czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy) oraz czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy). Do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Oznacza to, że Prezes Sądu Okręgowego w Szczecinie, jeżeli dysponuje informacją publiczną, to jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia w trybie i terminach wynikających z u.d.i.p.. W niniejszej sprawie skarżąca początkowo domagała się – na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej - informacji dotyczącej w istocie treści wyroku oraz jego prawomocności. Udzielenie tej informacji okazało się niemożliwe z uwagi na brak pełnych danych osoby, której wyrok ten dotyczył w sytuacji gdy wydano wyroki w sprawach dwóch osób o tym samym imieniu i nazwisku. Powyższe wynika jednoznacznie z pism Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie, a sama skarżąca okoliczności tych nie kwestionuje, w swojej skardze nie odwołuje się do pism wspomnianego organu z dnia 25 sierpnia 2025 r. i 5 września 2025 r. Z treści skargi wynika, że strona kwestionuje stanowisko organu zawarte w piśmie z 24 września 2025 r. skierowanym do niej w odpowiedzi na jej kolejny wniosek z 16 września 2025 r. W piśmie tym zwróciła się ona już nie o informację o treści wyroku lecz o "przekazanie odpisu prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Szczecinie, IV Wydział Karny Odwoławczy" w sprawie R. A.. Jako podstawę tego wniosku skarżąca wskazała art. 383 § 1 Kodeksu wyborczego nie zaś przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podzielając stanowisko, sformułowane w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2023 r. (sygn. akt III OSK 1381/22) wskazać należy, że "Przepisy k.p.k. w sposób pełny regulują kwestie dostępu do akt w postępowaniu karnym. Przy czym zastosowanie reguł k.p.k. w odniesieniu do tych dokumentów, które są informacją publiczną i znajdują się w aktach takiego postępowania, są przepisami szczególnymi w stosunku do wszystkich, a nie tylko wobec stron postępowania. W konsekwencji nawet jeżeli osoba zainteresowana domaga się wydania konkretnych dokumentów z akt sprawy karnej, to choćby miały one status informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, również w tym zakresie zasady ich udostępniania uregulowane są przepisami k.p.k. Każdy taki dokument należy bowiem traktować przede wszystkim w kategoriach odpisu (kopii) wydawanej z akt sprawy, niekoniecznie zaś informacji publicznej w nich się znajdującej (zob. wyrok NSA z 22 czerwca 2022 r., sygn. III OSK 5052/21).", Z treści wniosku skarżącej jednoznacznie wynika, że jej żądanie dotyczy odpisu wyroku Sądu Okręgowego. Wniosła zatem nie o udostępnienie informacji o określonej treści lecz o jej konkretną postać – "odpisu". Tymczasem przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej przewidują wyraźne rozróżnienie w zakresie prawa dostępu do treści informacji publicznej i do postaci informacji publicznej. Postać udostępnienia informacji publicznej odnosi się więc do formy w jakiej ma być przekazana informacja takie jak np. ksero, skan. Strona w niniejszej sprawie wyraziła się precyzyjnie, że żąda udostępnienia danych w postaci odpisu prawomocnego wyroku. W orzecznictwie przyjmuje się, że przepisy k.p.k., które w sposób pełny regulują kwestie dostępu do akt w tym także do poszczególnych dokumentów w nich zawartych, wyłączają w tym zakresie stosowanie trybu i formy ustawy o dostępie do informacji publicznej (zob. wyrok NSA z 15 lipca 2011 r., I OSK 647/11). W uchwale z 9 grudnia 2013 r., I OPS 7/13, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "przepisy art. 156 § 1, 5 i 5a k.p.k. oraz art. 525 k.p.c. i § 94 Regulaminu urzędowania sądów powszechnych, w odniesieniu do tych dokumentów, które są informacją publiczną i znajdują się w aktach sądowych spraw cywilnych, karnych i aktach trwającego postępowania przygotowawczego, są przepisami szczególnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 omawianej ustawy, w stosunku do wszystkich, a nie tylko wobec stron postępowania, i nie ma do nich zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej. Przyjęcie, że w pozostałych wypadkach strona postępowania, której żywotnych interesów dotyczy sprawa, uzyskuje dostęp do akt na innych zasadach, bardziej sformalizowanych niż osoby działające w trybie art. 10 tej ustawy, byłoby naruszeniem zasady równości zapisanej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP". Przepisy u.d.i.p. nie stanowią alternatywnego i konkurencyjnego wobec przepisów Kodeksu postępowania karnego sposobu pozyskiwania od podmiotu prowadzącego postępowanie przygotowawcze odpisów dokumentów czy informacji znajdujących się w aktach postępowania przygotowawczego. Zatem dokumenty zgromadzone przez organ prowadzący postępowanie przygotowawcze w aktach podlegają "udostępnieniu" przez ten organ wyłącznie na podstawie przepisów kodeksu postępowania karnego.", Przepis art. 156 § 1 k.p.k. adresowany jest do każdego, a więc nie tylko do stron postępowania karnego, o czym przesądza m.in. treść jego zdania drugiego, z której wynika, że akta mogą być w wyjątkowych sytuacjach udostępnione innym niż stronom (obrońcom, pełnomocnikom, przedstawicielom ustawowym) osobom – za zgodą prezesa sądu. Co istotne, przepis ten zawiera zamkniętą i zupełną regulację zasad dostępu do akt postępowania karnego (dyscyplinarnego) i znajdujących się w nich informacji publicznych, tak na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego (a wraz z innymi przepisami także do akt postępowania już zakończonego). Zaznaczyć należy też, że wskazana regulacja k.p.k. mieści się w pojęciu "przepisy innych ustaw", o którym mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., określającym odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, które w całości wyłączają zastosowanie przepisów u.d.i.p. do informacji publicznych znajdujących się w aktach sprawy karnej (dyscyplinarnej) (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 4343/21, z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 357/19 oraz z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 1399/15).". Podkreślenia wymaga, że cytowany art. 156 § 1 k.p.a. dotyczy udostępniania akt sprawy oraz umożliwiania sporządzania odpisów z tych akt, natomiast kwestia wydawania kopii dokumentów z akt uregulowana została w art. 156 § 2 i 3 k.p.k. Zgodnie z tymi przepisami odpisy takie mogą być wydawane na wniosek oskarżonego lub jego obrońcy jak również innym stronom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym. Ponadto - w razie uzasadnionej potrzeby - prezes sądu lub referendarz sądowy może zarządzić wydanie odpłatnie uwierzytelnionych odpisów z akt spraw. W ocenie Sądu, nie było celem ustawy o dostępie do informacji publicznej ustanowienie dla osób trzecich prawa dostępu do wybranych dokumentów w aktach (np. uzyskiwania ich odpisów), z pominięciem reguły, wyrażonej jednoznaczne w przepisie prawa – w tym m.in. w art. 156 § 2 i 3 k.p.k. Reguły te nie zawierają żadnych wyjątków czy wyłączeń a zatem dotyczą niewątpliwie wszystkich spraw, w tym także spraw osób pełniących funkcje radnych. Powyższego nie zmienia w ocenie Sądu okoliczność, że w art. 6 ust. 4 lit. a tiret trzecim ustawy o dostępie do informacji publicznej (dodanym z dniem 1 stycznia 2015 r.) jako dane publiczne wymieniono treść orzeczeń m.in. sądów powszechnych. Co do zasady treść orzeczeń sądów informację publiczną bowiem stanowi, jednakże skarżącej nie chodzi o treść orzeczenia lecz o odpisy wyroku. Tymczasem z woli prawodawcy, w ramach regulacji odrębnych - w omawianym zakresie wprowadzono szczególny tryb dostępu do danej grupy informacji. Dodatkowo podkreślić należy, że wskazany przez skarżącą art. 383 § 1 Kodeksu wyborczego nie może stanowić podstawy do żądania przez nią odpisu prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie w trybie dostępu do informacji publicznej. Taką podstawę zawierają bowiem przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jedynie na marginesie zauważyć należy, że wspomniany przepis Kodeksu wyborczego wymienia jedynie przypadki wygaśnięcia mandatu radnego, w tym. m.in. (w pkt 2) w przypadku utraty prawa wybieralności lub nieposiadania go w dniu wyborów. Jednocześnie z przepisów tych nie wynika obowiązek Rady zawiadamiania komisarza wyborczego o ewentualnym skazaniu radnego za czyn wymieniony w art. 11 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego. Zgodnie bowiem z treścią art. 383a § 1 Kodeksu wyborczego, sąd przesyła komisarzowi wyborczemu, wojewodzie oraz przewodniczącemu rady gminy odpisy prawomocnych orzeczeń, o których mowa w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, niezwłocznie po ich uprawomocnieniu się. W odpisie umieszcza się datę uprawomocnienia się orzeczenia. O wygaśnięciu mandatu radnego z przyczyny, o której mowa w art. 383 § 1 pkt 2 - w zakresie powodów wskazanych w art. 10 § 2 i art. 11 § 2, informuje komisarz wyborczy, w drodze obwieszczenia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu, o którym mowa w § 1. Informację komisarza wyborczego ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym oraz podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 383a § 2 Kodeksu wyborczego). Jak już wcześniej wskazano, w sytuacji, w której żądana informacja nie jest informacją publiczną, organ żądanych informacji nie posiada lub też informacja ta w ogóle nie istnieje, nie ma podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Organ jedynie zobowiązany jest poinformować wnioskodawcę o takim fakcie. Co prawda odpowiedź udzielona w piśmie z 24 września 2025 r. nie jest pełna, odnosi się raczej do braku możliwości wydania odpisu z akt sprawy z uwagi na brak wspomnianych akt (które zostały zwrócone Sądowi Rejonowemu), jednak nie zmienia to faktu, że w istocie organ nie mógł udzielić żądanej informacji – w trybie dostępu do informacji publicznej. W tej sytuacji podnoszona przez stronę argumentacja dotycząca możliwości wydania odpisu wyroku wyłącznie na podstawie "systemu teleinformatycznego" nie ma istotnego znaczenia dla sprawy. Jedynie na marginesie wskazać należy, że odpis wyroku wymaga potwierdzenia za zgodność z oryginałem, zaś oryginał wyroku znajduje się w aktach sprawy (nie jest - jak sądzi strona - przechowywany przez Sąd Okręgowy). Z tych względów skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a. Z przyczyn o których była wcześniej mowa organ nie pozostawał bowiem w bezczynności polegającej na nierozpoznaniu wniosku strony skarżącej o udostępnienie odpisu prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie. W tej sytuacji brak było także możliwości wymierzenia organowi grzywny o jakiej mowa w art.149 § 2 p.p.s.a.