I SAB/Sz 32/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 lipca 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Starosty Sławieńskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Starosta Sławieński dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku J. K. z dnia 27 września 2024r., II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Starosty Sławieńskiego do rozpoznania wniosku opisanego w punkcie I, IV. zasądza od Starosty Sławieńskiego na rzecz skarżącego J. K. kwotę 597 zł ( pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z 27 września 2024 r. (data wpływu do organu), J. K., dalej jako "skarżący", zwrócił się do Starosty S. o udostępnienie informacji publicznej: "na podstawie jakich orzeczeń administracyjnych bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wyodrębniono działki nr [...], obr. C. ". Do wniosku załączono wyrys z mapy ewidencyjnej. Pismem z 17 października 2024 r., skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność, domagając się niezwłocznego uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli. Ponadto skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym przez Sąd terminie, w przypadku niezałatwienia wniosku przez organ w trybie autokontroli. Skarżący domagał się również zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania w kwocie 597 zł (100 zł – wpis, 480 zł koszty pełnomocnika, 17 zł opłata od pełnomocnictwa). Pismem z 21 października 2024 r., Starosta S. dalej jako "organ", wyjaśnił skarżącemu, że żądane informacje nie mogą zostać udostępnione z przyczyn niezależnych od organu, bowiem Starosta prowadzi prace związane z cyfryzacją operatu ewidencyjnego i w związku z umową z 8 sierpnia 2024 r. przekazał zewnętrznej firmie dowody zmian, dotyczące gminy D. (w tym obrębu C.), do przetworzenia do postaci cyfrowej. Dokumentacja ta nie została zwrócona do organu, który w związku z tym nie dysponuje dokumentacją ewidencyjną, na podstawie której mógłby udzielić wnioskowanej informacji. Organ zapewnił skarżącego, że żądane informacje zostaną mu przekazane niezwłocznie do zwrocie dokumentacji przez podmiot wykonujący zlecenie. Przekazując skargę do Sądu, pismem z 30 października 2024 r., organ wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej, ewentualnie umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, powołując się na uchwałę NSA z 22 czerwca 2022 r., sygn. akt II OPS 5/19. Następnie, pismem z 14 listopada 2024 r. Starosta S. przesyłając dodatkowe dokumenty do sprawy, poinformował Sąd, że odpowiedź na wniosek skarżącego została zrealizowana w dniu 4 listopada 2024 r., po otrzymaniu i uporządkowaniu dokumentacji będącej podstawą zmian w operacie ewidencyjnym. Z załączonego pisma z 4 listopada 2024 r. wynika, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wskazując, że działki o numerach od [...] do [...], położone w obrębie C., gmina D., powiat [...], powstały z podziału działki [...] Podział został ujawniony w operacie technicznym, zarejestrowanym pod numerem [...] Podział został ujawniony na wniosek ówczesnego właściciela działki z dnia 17 września 2004 r. Zmiana danych EiGB otrzymała numer [...]. Postanowieniem z 4 grudnia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił skargę uznając, że skarżący nie przedstawił we wniosku o udostępnienie informacji publicznej żadnych okoliczności, ani argumentów mogących świadczyć o tym, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną. Sąd uznał również, że nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność w sytuacji, gdy organ, z przyczyn o charakterze obiektywnym, czasowo nie dysponuje konieczną dokumentacją. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od postanowienia orzekł o jego uchyleniu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. NSA uznał, że odrzucenie skargi nastąpiło przedwcześnie, bez uprzedniego dokonania kwalifikacji, czy podmiot, do którego został złożony wniosek o udzielenie informacji jest zobowiązany do udostępnienia informacji objętej wnioskiem oraz, czy żądana we wniosku informacja jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Ponadto Sąd nie ocenił, czy Starosta wywiązał się ze swojego obowiązku informacyjnego w sposób i w terminie wskazanym w przepisach u.d.i.p. Na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 czerwca 2025 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa niniejsza została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga jest częściowo zasadna. Skarżący domagał się od Starosty S. udostępnienia informacji publicznej "na podstawie jakich orzeczeń administracyjnych bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej wyodrębniono działki nr [...], obr. C. ". Na wstępie rozważań należy więc wyjaśnić, że – stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – j.t.), dalej jako "u.d.i.p.", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 4 ust. 1 przywołanej ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a) i pkt 3 lit. f) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach oraz o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107 – j.t.), dalej jako "u.s.g.", powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru. Na podstawie art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 – j.t.), dalej jako "p.g.k.", starosta, wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego stanowi organ administracji geodezyjnej i kartograficznej. Zgodnie z art. 23 ust. 1, 2 i 3 p.g.k. odpowiednio sądy, notariusze i organy administracji publicznej przekazują właściwemu staroście dokumentację, o której mowa w treści przepisu, stanowiącą podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Starosta – stosownie do art. 23 ust. 7 p.g.i.k. niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentów, o których mowa w ust. 1-3, wpisuje dane z nich wynikające do ewidencji gruntów i budynków oraz do rejestru cen nieruchomości w zakresie wynikającym z tej ewidencji lub rejestru. Przyjmując zatem, że żądanie objęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczyło informacji z rejestru prowadzonego przez Starostę S. należy uznać, że organ ten był właściwy do rozpoznania wniosku skarżącego. W ocenie Sądu żądanie skarżącego mieściło się w zakreślonych art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a) i pkt 3 lit. f) u.d.i.p. ramach. Wątpliwości co do swojej właściwości jak i publicznego charakteru żądanej informacji nie miał sam organ, który ostatecznie – pismem z 4 listopada 2025 r. jej udzielił. Zdaniem Sądu organ dopuścił się jednak bezczynności, bowiem uchybił terminowi, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.i.d.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W świetle przywołanych regulacji, Starosta S. skoro z powodu przekazania oryginałów dokumentacji zewnętrznemu podmiotowi, fizycznie nie posiadał dokumentacji, w oparciu o którą mógłby udzielić skarżącemu odpowiedzi, miał obowiązek poinformowania skarżącego o braku możliwości udzielenia żądanej informacji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku i jednocześnie powinien wskazać termin, w którym informacji udzieli, nie dłuższy niż 2 miesiące. Organ poinformował skarżącego o powodach chwilowego braku możliwości udzielenia informacji publicznej, ale uczynił to dopiero po wniesieniu skargi i po upływie terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Nie wskazał również terminu, w którym informacji udzieli. Oznacza to, że organ dopuścił się bezczynności, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu jednak nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O takiej ocenie przesądza okoliczność, iż nieudzielenie informacji w terminie 14 dni nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. W piśmie z 21 października 2024 r., organ wyjaśnił z jakich przyczyn rozpoznanie wniosku nastąpił w późniejszym terminie i opóźnienie w świetle tych wyjaśnień należy uznać za usprawiedliwione. Dodatkowo wskazać należy, że zwłoka w udzieleniu odpowiedzi nie była duża, organ przekazał skarżącemu żądane informacje 4 listopada 2024 r., przed upływem dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W związku z udostępnieniem żądanych informacji, Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje oparcie w art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.