I SAB/Sz 53/25

WyrokWSA w Szczecinie2025-08-14

Skład orzekający: Renata Bukowiecka-Kleczaj, Wiesław Drabik, Krzysztof Szydłowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Komendant Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 23 grudnia 2024 r., a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Organ dopuścił się bezczynności w zakresie punktu 4 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ udzielił odpowiedzi po upływie ustawowych terminów. Jednakże, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wynikała z błędnego rozumienia przepisów oraz specyfiki działalności organu. W pozostałym zakresie skarga została oddalona, ponieważ organ udzielił skarżącej żądanej informacji lub wniosek był nieprecyzyjny.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej nagród wypłaconych w dniu 5 grudnia 2024 r. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów Konstytucji RP, MPPOiP oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazując na częściowe nieudostępnienie żądanych informacji, w szczególności w zakresie kwot wypłaconych kadrze kierowniczej. Organ w odpowiedzi na skargę argumentował, że skarżąca jako pracownik i przewodnicząca organizacji związkowej ma dostęp do informacji wewnętrznych, a udzielona odpowiedź była zgodna z wnioskiem.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie punktu 4 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ale bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku w części dotyczącej punktu 4, a w pozostałym zakresie oddalił skargę. Zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik,, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi R.Z. na bezczynność Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Wojewódzki Komendant Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie dopuścił się bezczynności w zakresie punktu 4 wniosku z dnia 23 grudnia 2025 r. R.Z. o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie do rozpoznania wniosku R.Z. z dnia 23 grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w części opisanej w punkcie I wyroku, IV. w pozostałym zakresie oddala skargę, V. zasądza od Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie na rzecz strony skarżącej R.Z. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 1 kwietnia 2025 r. (data nadania u operatora pocztowego – 4 kwietnia 2025 r.) R. Z. (dalej: "skarżąca") złożyła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Komendanta Z. Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w S. Zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek; 3. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Jednocześnie skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; 2. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych informacji, tj. wyszczególnienia kwot nagród wypłaconych kierownikom i pracownikom zgodnie ze złożonym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, 3. zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w dniu 23 grudnia 2024 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła wniosek o udostępnienie jej informacji publicznej o treści: 1. Jaka kwota brutto została przeznaczona na nagrody w dniu 05.12.2024 r.? 2. Ilu pracowników otrzymało nagrodę wypłaconą w dniu 05.12.2024 r.? 3. Ilu pracowników kadry kierowniczej (kierownik, komendant, dyrektor) otrzymało nagrodę w dniu 05.12.2024 r.? 4. Proszę o podanie informacji o kwocie wypłaconej kadrze kierowniczej. Kwoty nagród proszę wypełnić zgodnie ze wzorem załączonej tabeli. Proszę podać kwoty brutto. 5. Ilu pracowników nie będących kadrą kierowniczą otrzymało nagrody w dniu 05.12.2024 r. ? 6. Proszę o podanie informacji o kwocie nagrody wypłaconej w dniu 05.12.2024 r. w podziale na kwoty oraz liczbę osób. Kwoty dodatków proszę podać w zaokrągleniu do setek zł. Wypełnić zgodnie ze wzorem załączonej tabeli. Żądana informacja miała zostać przesłana na adres mejlowy skarżącej. Skarżąca wskazała, że 30 grudnia 2025 r. (powinno być 2024 r. – dopisek Sądu) otrzymała powiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu udostępnienia jej informacji z powodu nakładających się dni świątecznych. Podała, że 8 stycznia 2024 r. otrzymała informację o: łącznej kwocie przyznanych nagród; łącznej ilości pracowników, którym przyznano nagrody w podziale na: pracowników niebędących kadrą kierowniczą oraz będących kadrą kierowniczą wraz z sumami wypłaconych nagród w podziale na pracowników oraz kadrę zarządzającą. Skarżąca podniosła, że wnioskowała o wykazanie konkretnych kwot przyznanych pracownikom kadry zarządzającej (kierownikom, komendantom hufców, dyrektorom) tytułując ich "kierownikiem" oraz o podanie kwoty nagrody w podziale na liczbę pracowników niebędących kadrą kierowniczą. Zdaniem skarżącej, organ tylko częściowo udzielił jej odpowiedzi na złożony wniosek, pozostając w bezczynności co do pozostałych żądań wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarżąca jest pracownikiem ZWK OHP i przewodniczącą organizacji związkowej, działającej na terenie zakładu i z tego powodu ma bieżący dostęp do informacji wewnętrznych. Według organu, skarżąca nie musiała występować z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w sytuacji gdy może uzyskać określone dane na drodze współpracy z zakładem pracy. Podniósł, że 23 grudnia 2024 r. skarżąca złożyła trzy wnioski na podstawie przepisów u.d.i.p. i z uwagi na to, że był to okres świąteczny organ powiadomił ją o wydłużeniu terminu do załatwienia sprawy do 22 lutego 2025 r. W dniu 8 stycznia 2025 r. organ udzielił skarżącej odpowiedzi na przedmiotowy wniosek. W ocenie organu, odpowiedź była dostosowana do treści wniosku. Zdaniem organu, wnioskodawca nie może narzucać formy udzielenia odpowiedzi, gdyż to wykracza poza ramy określone w przepisach u.d.i.p. W piśmie z 21 maja 2025 r. skarżąca podtrzymała swoją skargę. Wskazała, że jest uprawniona do złożenia wniosku na podstawie przepisów u.d.i.p., zaś współpraca organizacji związkowej z pracodawcą nie istnieje z winy zakładu pracy. Według skarżącej, nie ma przeszkód by organ udzielił jej odpowiedzi w formie tabeli. W dniu 23 lipca 2025 r wpłynęło do Sądu pismo organu, w którym wskazano, że w tej samej dacie udzielono skarżącej odpowiedzi na wniosek - w zakresie pkt 4 odnośnie kwoty nagród wypłaconej kadrze kierowniczej w dniu 5 grudnia 2024 r. - w formie tabeli, o którą wnioskowała skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić, o ile wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który to pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w u.d.i.p. Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art.1 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 10 i art. 4 u.d.i.p. udzielenie informacji publicznej następuje na wniosek, zaś podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia są m.in. organy władzy publicznej. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art.14 ust. 2 u.d.i.p.). Przepisy omawianej ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Ustawa przewiduje też załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania. Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Przechodząc od powyższych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że niewątpliwie organ należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Niesporne jest również to, że informacja o kwocie wypłaty nagród stanowi informację publiczną. Informacja o wysokości wynagrodzenia przysługującego osobie pełniącej funkcję publiczną jest informacją publiczną i co do zasady podlega ona udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W tym ujęciu statusu informacji publicznej nie mają jedynie zindywidualizowane, ściśle powiązane z danym funkcjonariuszem, kategorie składników wynagrodzenia, jeżeli są determinowane uwarunkowaniami o charakterze osobistym lub rodzinnym. Tylko ta kategoria składników wynagrodzenia nie ma związku z pełnioną funkcją publiczną. Informacja o wynagrodzeniu osoby, która nie pełni funkcji publicznej objęta jest ochroną jej prywatności, zwłaszcza w sytuacji gdy żądana informacja na podstawie okoliczności, wynikających z treści wniosku pozwala w sposób prosty i jednoznaczny ustalić personalia tej osoby (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Niewątpliwie organ udzielił skarżącej informacji publicznej. Kwestię sporną stanowiło wypełnienie tabeli wynagrodzeń wskazanych przez skarżącą w punktach 4 i 6 jej wniosku. Zdaniem skarżącej, w tym zakresie organ pozostaje w bezczynności. Jak wynikało z treści pkt 4 wniosku, skarżąca domagała się podania informacji o kwocie wypłaconej kadrze kierowniczej. Kwoty nagród miały być przedstawione w formie tabeli, w której skarżąca oznaczyła osoby z kadry kierowniczej jako "kierownika". Zauważyć należy, że dopiero w skardze skarżąca wyjaśniła, że słowem "kierownik" objęła osoby z kadry kierowniczej, takie jak kierownik, komendant, dyrektor. Sformułowanie żądania informacji było więc nieprecyzyjne, lecz nie miało to znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem organ w dniu 23 lipca 2025 r., czyli przed rozpoznaniem niniejszej sprawy, udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek z dnia 23 grudnia 2024 r. (pkt 4) w sposób, określony przez stronę, czyli w formie danych umieszczonych w tabeli. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie punktu 4 wniosku skarżącej z dnia 23 grudnia 2024r. o udzielenie informacji publicznej, bowiem udzielił jej po upływie terminów określonych w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Przechodząc do oceny charakteru stwierdzonej bezczynności - jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdzić należy, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wynikała z błędnego rozumienia przepisów oraz faktu, że organ nie jest typowym organem administracji publicznej, którego działalność polega na rozpoznawaniu indywidualnych spraw z zakresu administracji. Okoliczność załatwienia wniosku po wniesieniu skargi, lecz przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, czyni w oczywisty sposób zbędnym zobowiązanie organu do rozpoznania pkt 4 wniosku (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) i uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku w tym zakresie, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku). Co do udzielenia informacji określonej w pkt 6 wniosku, Sąd uznał, że skarżąca uzyskała żądaną informację. Podkreślenia wymaga, że wniosek o udostępnienie informacji powinien być precyzyjny, aby organ mógł udzielić żądanej informacji. Wyjaśnić przy tym należy, że organ nie ma podstaw do domagania się od strony wyjaśnień co do treści wniosku, uzupełnienia wniosku, czy też jego zmiany w przypadku gdy wniosek jest źle sformułowany, w sposób niedokładny lub wewnętrznie sprzeczny. W takim wypadku organ udziela informacji, która według niego odpowiada treści wniosku. W pkt 6 wniosku skarżąca wniosła o "podanie informacji o kwocie nagrody wypłaconej w dniu 05.12.2024 r. w podziale na kwoty oraz liczbę osób. Kwoty dodatków proszę podać w zaokrągleniu do setek zł. Wypełnić zgodnie ze wzorem załączonej tabeli." Zgodzić należy się z organem, że treść pkt 6 jest nieprecyzyjnie sformułowana. Organ udzielił odpowiedzi skarżącej o wysokości nagród wypłaconych w dniu 5 grudnia 2024 r. oraz podał liczbę osób, które otrzymały nagrody. Podział ujawnionej kwoty nagród przez liczbę osób jest prostym działaniem matematycznym, które nie wymaga dodatkowego wskazania w udostępnionej informacji. Skarżąca sama może to bez przeszkód obliczyć. Drugie zdanie z pkt 6 wniosku jest niezrozumiałe w kontekście żądanej informacji. Skarżąca nie domagała się w złożonym wniosku informacji na temat dodatków, lecz informacji dotyczących nagród wpłaconych w dniu 5 grudnia 2024 r. W związku z czym nie wiadomo czego w istocie miała dotyczyć tabela, ujęta w pkt 6, tym bardziej, że pracowników, którzy nie stanowią kadry kierowniczej było 126. Zaznaczyć należy, że udzielenie informacji na pkt 6 wniosku przez organ nie stanowi przeszkody by skarżąca wystąpiła ponownie z wnioskiem o udzielenie jej informacji publicznej poprawnie i szczegółowo opisując jego treść, by nie było wątpliwości o jaką informację skarżącej chodzi. Z tych względów, Sąd uznał, że skarga w tej części podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie V wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło