I SAB/Sz 54/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.), Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi R. Z. na bezczynność Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Wojewódzki Komendant Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie dopuścił się bezczynności w zakresie punktu 4 wniosku z dnia 23 grudnia 2024 r. R. Z. o udostępnienie informacji publicznej; II. zobowiązuje Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie do rozpoznania wniosku skarżącej R. Z. z dnia 23 grudnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w części opisanej w punkcie 1 wyroku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; III. w pozostałym zakresie oddala skargę; IV. zasądza od Wojewódzkiego Komendanta Zachodniopomorskiej Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w Szczecinie na rzecz strony skarżącej R. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 31 marca 2025 r. R. Z. (dalej "skarżąca") złożyła skargę na bezczynność Komendata Wojewódzkiego w S. . Zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek; 3. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Wniosła o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; 2. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych informacji, tj. wyszczególnienia kwot nagród wypłaconych kierownikom i pracownikom zgodnie ze złożonym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, 3. zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w dniu 23 grudnia 2024 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła wniosek o udostępnienie jej informacji publicznej o treści: 1. Jaka kwota brutto została przeznaczona na nagrody w dniu 29.11.2024 r.? 2. Ilu pracowników otrzymało nagrodę wypłaconą w dniu 29.11.2024 r.? 3. Ilu pracowników kadry kierowniczej (kierownik, komendant, dyrektor) otrzymało nagrodę w dniu 29.11.2024 r.? 4. Proszę o podanie informacji o kwocie wypłaconej kadrze kierowniczej. Kwoty nagród proszę wypełnić zgodnie ze wzorem załączonej tabeli. Proszę podać kwoty brutto. 5. Ilu pracowników nie będących kadrą kierowniczą otrzymało nagrody w dniu 29.11.2024 r. ? 6. Proszę o podanie informacji o kwocie nagrody wypłaconej w dniu 29.11.2024 r. w podziale na kwoty oraz liczbę osób. Kwoty dodatków proszę podać w zaokrągleniu do setek zł. Wypełnić zgodnie ze wzorem załączonej tabeli. Żądana informacja miała zostać przesłana adres mejlowy skarżącej. Skarżąca wskazała, że 30 grudnia 2025 r. (powinno być 2024 r. – dopisek Sądu) otrzymała powiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu udostępnienia informacji z powodu nakładających się dni świątecznych. Podała, że 8 stycznia 2024 r. otrzymała informację o: łącznej kwocie przyznanych nagród; łącznej ilości pracowników, którym przyznano nagrody w podziale na: pracowników niebędących kadrą kierowniczą oraz będących kadrą kierowniczą wraz z sumami wypłaconych nagród w podziale na pracowników oraz kadrę zarządzającą. Skarżąca podniosła, że wnioskowała o wykazanie konkretnych kwot przyznanych pracownikom kadry zarządzającej (kierownikom, komendantom [...], dyrektorom) tytułując ich "kierownikiem" oraz o podanie kwoty nagrody w podziale na liczbę pracowników niebędących kadrą kierowniczą. Zdaniem skarżącej, organ tylko częściowo udzielił jej odpowiedzi na złożony wniosek, pozostając w bezczynności co do pozostałych żądań wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że skarżąca jest pracownikiem Z. O. i przewodniczącą organizacji związkowej, działającej na terenie zakładu i z tego powodu ma bieżący dostęp do informacji wewnętrznych. Według organu, skarżąca nie musiała występować z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w sytuacji gdy może uzyskać określone dane na drodze współpracy z zakładem pracy. Podniósł, że 23 grudnia 2024 r. skarżąca złożyła trzy wnioski na podstawie przepisów u.d.i.p. i uwagi, że był to okres świąteczny organ powiadomił ją o wydłużeniu terminu do załatwienia sprawy, tj. do 22 lutego 2025 r. W dniu 8 stycznia 2025 r. organ udzielił skarżącej odpowiedzi na przedmiotowy wniosek. W ocenie organu, odpowiedź była dostosowana do treści wniosku. Zdaniem organu, wnioskodawca nie może narzucać formy udzielenia odpowiedzi, gdyż to wykracza poza ramy określone w przepisach u.d.i.p. W piśmie z 13 maja 2025 r. skarżąca podtrzymała swoją skargę. Wskazała, że jest uprawniona do złożenia wniosku na podstawie przepisów u.d.i.p., zaś współpraca organizacji związkowej z pracodawcą nie istnieje z winy zakładu pracy. Według skarżącej, nie ma przeszkód by organ udzielił jej odpowiedzi w formie tabeli. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art.1 ust.1 u.d.i.p.). Bezspornie organ jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publiczne (art. 4 ust.1 u.d.i.p.). Ograniczenie prawa do informacji publicznej reguluje art. 5 u.d.i.p., zaś przedmiot informacji publicznej zawarty jest w art. 6 u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2. i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. (art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W niniejszej sprawie organ udostępnił skarżącej informację, lecz w ocenie skarżącej była ona niepełna, gdyż organ nie przedstawił jej w formie tabeli, której wzór zawarty był we wniosku. Przepisy u.d.i.p. nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno -technicznej. Istnieje również możliwość załatwienia wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania. Z kolei, jeśli żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, bądź zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji lub zobowiązany podmiot nie jest w jej posiadaniu, to wniosek podlega załatwieniu poprzez pisemne powiadomienie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. W sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej stwierdzenie bezczynności wymaga w pierwszej kolejności potwierdzenia tego, że informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz że żądanie jej udzielenia zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. W rozpoznawanej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że organ należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Niesporne jest również to, że informacja o kwocie wypłaty nagród stanowi informację publiczną. Informacja o wysokości wynagrodzenia przysługującego osobie pełniącej funkcję publiczną jest informacją publiczną i co do zasady podlega ona udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W tym ujęciu statusu informacji publicznej nie mają jedynie zindywidualizowane, ściśle powiązane z danym funkcjonariuszem, kategorie składników wynagrodzenia, jeżeli są determinowane uwarunkowaniami o charakterze osobistym lub rodzinnym. Tylko ta kategoria składników wynagrodzenia nie ma związku z pełnioną funkcją publiczną. Informacja o wynagrodzeniu osoby, która nie pełni funkcji publicznej objęta jest ochroną jej prywatności, zwłaszcza w sytuacji gdy żądana informacja na podstawie okoliczności, wynikających z treści wniosku pozwala w sposób prosty i jednoznaczny ustalić personalia tej osoby (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Bezspornie organ udzielił skarżącej informacji publicznej na jej zapytanie poza wypełnieniem tabeli wynagrodzeń z pkt 4 i pkt 6. Zdaniem skarżącej, organ w tym zakresie pozostaje w bezczynności. Organ uważa zaś, że udzielił skarżącej pełnej informacji, będącej przedmiotem wniosku. Jak wynikało z treści pkt 4 wniosku, skarżąca domagała się podania informacji o kwocie wypłaconej kadrze kierowniczej. Kwoty nagród miały być przedstawione w formie tabeli, w której skarżąca oznaczyła osoby z kadry kierowniczej jako "kierownika". Zauważyć należy, że dopiero w skardze skarżąca wyjaśnia, że słowem "kierownik" objęła osoby z kadry kierowniczej, takie jak kierownik, komendant, dyrektor. Sformułowanie żądania informacji było więc nieprecyzyjne, lecz nie miało to znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art.14 ust. 2 u.d.i.p.). Zatem jeżeli skarżąca wniosła o udzielenie jej informacji w formie tabeli, to na organie spoczywa obowiązek ustalenia czy jest to informacja prosta, możliwa bez zbędnej zwłoki do udostępnienia skarżącej w formie, o którą wnosiła. Czy też jest to informacja przetworzona, która ma zostać przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów i której udostępnienie wiążę się z użyciem dodatkowych sił i środków. Przy czym prawo do informacji publicznej przetworzonej możliwe jest po wykazaniu przez wnioskodawcę istnienia istotnego interesu publicznego, do wykazania którego organ winien wezwać wnioskodawcę. Rozróżnienie typu informacji ma znaczenia dla sposobu jej udzielenia lub odmowy udzielenia informacji. Odmowa udzielenia informacji następuje w drodze decyzji (art.16 u.d.i.p.). Rozpoznanie wniosku skarżącej dotyczącego części pkt 4 jej wniosku powinna poprzedzać analiza organu, czy żądana informacja możliwa jest do udzielenia i w jaki sposób. Z tych też powodów nie można podzielić poglądu organu, że nie jest on zobowiązany do udzielenia informacji skarżącej w sposób przez nią wybrany. Bez znaczenia dla rozpoznania sprawy pozostaje okoliczność, że skarżąca jest członkiem organizacji związkowej, działającej na terenie organu. Zakres uprawnień organizacji związkowej, wynikający z ustawy o związkach zawodowych jest odmienny niż prawo do uzyskania informacji publicznej na podstawie przepisów u.d.i.p. Fakt, że skarżąca jest członkiem związku zawodowego nie pozbawia jej prawa do uzyskania informacji publicznej na podstawie przepisów u.d.i.p. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł, że organ pozostaje w bezczynności odnośnie rozpoznania wniosku skarżącej o udzielenie informacji publicznej, opisanej w części pkt 4 wniosku. Zdaniem Sądu, bezczynność organu nie była rażąca. Wynikała z błędnego rozumienia przepisów oraz faktu, że organ nie jest typowym organem administracji publicznej, którego działalność polega na rozpoznawaniu indywidualnych spraw z zakresu administracji. W ocenie Sądu, termin 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku będzie wystarczający dla organu na rozpoznanie wniosku skarżącej w tym zakresie. Odnośnie udzielenia informacji z pkt 6 wniosku, Sąd uznał, że skarżąca uzyskała żądaną informację. Podkreślić należy wniosek o udostępnienie informacji powinien być sporządzony precyzyjnie, by organ mógł udzielić żądanej informacji. Wskazać należy, że organ nie ma podstaw do żądania od strony wyjaśnień co do treści wniosku, uzupełnienia wniosku, czy też jego zmiany w przypadku gdy wniosek jest źle sformułowany, w sposób niedokładny lub wewnętrznie sprzeczny. W takim wypadku organ udziela informacji o treści, która według niego odpowiada zapisom wniosku. W pkt 6 wniosku skarżąca wniosła o "podanie informacji o kwocie nagrody wypłaconej w dniu 29.11.2024 r. w podziale na kwoty oraz liczbę osób. Kwoty dodatków proszę podać w zaokrągleniu do setek zł. Wypełnić zgodnie ze wzorem załączonej tabeli." Zgodzić należy się z organem, że treść pkt 6 jest nieprecyzyjnie sformułowana. Organ udzielił odpowiedzi skarżącej o wysokości nagród wypłaconych w dniu 29 listopada 2024 r. oraz podał liczbę osób, które otrzymały nagrody. Podział ujawnionej kwoty nagród przez liczbę osób jest prostym działaniem matematycznym, które nie wymaga dodatkowego wskazania w udostępnionej informacji. Skarżąca sama może to bez przeszkód obliczyć. Drugie zdanie z pkt 6 wniosku jest niezrozumiałe w kontekście żądanej informacji. Skarżąca nie domagała się w złożonym wniosku informacji na temat dodatków, lecz informacji odnośnie nagród wpłaconych w dniu 29 listopada 2024 r. W związku z czym nie wiadomo czego w istocie miała dotyczyć tabela, ujęta w pkt 6, tym bardziej, że pracowników, którzy nie stanowią kadry kierowniczej było 130. Zaznaczyć należy, że udzielenie informacji na pkt 6 wniosku przez organ nie stanowi przeszkody by skarżąca wystąpiła ponownie z wnioskiem o udzielenie jej informacji publicznej poprawnie i szczegółowo opisując jego treść, by nie było wątpliwości o jaką informację skarżącej chodzi. Z tych względów, Sąd uznał, że skarga w tej części podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na rzecz skarżącej zasądzono od organu kwotę 100 zł tytułem poniesionych kosztów postępowania.