I SAB/Sz 57/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik (spr.) Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 17 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Kierownika Gminnego Zakładu Komunalnego w Będzinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Kierownik Gminnego Zakładu Komunalnego w Będzinie dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 23 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, w zakresie pkt. 1 lit. a i pkt. 2; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Kierownika Gminnego Zakładu Komunalnego w Będzinie do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 23 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w części opisanej w punkcie I wyroku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; IV. zasądza od Gminnego Zakładu Komunalnego w Będzinie na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 23 stycznia 2025 r. M. B. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Gminnego Zakładu Komunalnego w B. (dalej: "GZK") z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie: 1. zorganizowanych przetargów i ich wyników, bądź też udzielonych zleceń w zakresie zadania gminy w przedmiocie: a) utrzymania dróg gminnych i prac na nich wykonywanych w okresie od 1 stycznia 2021 do 23 stycznia 2025 r., b) odśnieżania dróg gminnych tzw. "Akcja Zima" w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 23 stycznia 2025 r., ze wskazaniem podmiotu, któremu gmina zlecała utrzymanie dróg gminnych i prac na nich wykonywanych oraz odśnieżania dróg gminnych tzw. "Akcja Zima" od 1 stycznia 2021 r. do 23 stycznia 2025 r., 2. udostępniania do wglądu bądź przesłania kopii faktur, których płatnikiem był GZK, wystawionych przez podmioty wykonujące usługi z zakresu utrzymania dróg gminnych i prac na nich wykonywanych, w tym dotyczących zakupu kruszywa, jak też podmioty zajmujące się odśnieżaniem dróg gminnych tzw. "Akcja Zima" wystawionych w okresie w okresie od 1 stycznia 2021 do 23 stycznia 2025 r., 3. wskazania czy zadania z zakresu budowy i remontu dróg gminnych oraz utrzymania i dośnieżania dróg gminnych w gminie B. w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 23 stycznia 2025 r. realizowanie były i są na podstawie przetargu (a jeśli tak to jakiego rodzaju przetargu), czy też w innej formie, a jeśli w innej formie, to jakiej? 4. wskazania czy informacje o przetargach, konkursach lub zleceniach mających miejsce od 1 stycznia 2021 r. do 23 stycznia 2025 r. w zakresie budowy i remontu dróg gminnych oraz utrzymania dróg gminnych, jak też odśnieżania dróg w Gminie B. były udostępnianie publicznie, a jeśli tak to w jakiej formie i gdzie? A jeśli przedmiotowe informacje nie były ogłaszane publicznie, to jaki był tego powód? Skarżący, zastępowany przez adwokata, w piśmie z 8 kwietnia 2025 r. (data wpływu do GZK – 14 kwietnia 2025 r.) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Kierownika Gminnego Zakładu Komunalnego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 23 stycznia 2025 r., zarzucając naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, 5) art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie, że GZK dopuścił się bezczynności, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 2. zobowiązanie GZK do niezwłocznego załatwienia sprawy w zakresie punktu 1 lit. b wniosku skarżącego z 23 stycznia 2025 r. oraz punktu 2 tego wniosku, co do udostępnienia do wglądu lub przesłania kopii faktur, których płatnikiem był GZK, wystawionych przez podmioty wykonujące usługi z zakresu utrzymania dróg gminnych i prac na nich wykonywanych, w tym dotyczących zakupu kruszywa, 3. zasądzenie od GZK na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wnoszący ją podniósł, że GZK udzielił niepełnej odpowiedzi na wniosek z 23 stycznia 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej i to dopiero pismem z 24 marca 2025 r., a więc znacznie po terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Według skarżącego, podmiot nie udzielił informacji objętych wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: - udzielonych przez GZK zleceń z zakresu utrzymania dróg gminnych i prac na nich wykonywanych w okresie od 1 stycznia 2021 do 23 stycznia 2025 r. ze wskazaniem podmiotu, któremu udzielone zostało zlecenie, - udostępniania do wglądu bądź przesłania kopii faktur, których płatnikiem był Gminny Zakład Komunalny w B., wystawionych przez podmioty wykonujące usługi z zakresu utrzymania dróg gminnych i prac na nich wykonywanych, w tym dotyczących zakupu kruszywa, - wskazania czy zadania z zakresu budowy i remontu dróg gminnych w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 23 stycznia 2025 r. realizowanie były i są na podstawie przetargu (a jeśli tak to jakiego rodzaju przetargu), czy też w innej formie, a jeśli w innej formie, to jakiej. GZK w ww. kwestii ograniczył się jedynie do wskazania informacji na temat dróg gminnych gruntowych, a wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczył wszystkich dróg gminnych gminy. W odpowiedzi na skargę Z-ca Kierownika GZK wniósł o odrzucenie skargi. Z ostrożności procesowej, gdyby Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie organ administracji dopuścił się jednak bezczynności, GZK wniósł o stwierdzenie, że bezczynność GZK nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oraz wniósł o nie wymierzanie z urzędu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. GZK wyjaśnił, że pismem z 29 stycznia 2025 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków wniosku z 23 stycznia 2025 r., poprzez wykazanie istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego dla uzyskania żądanych informacji przetworzonych. Podmiot ten na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. przedłużył termin załatwienia sprawy do 2 miesięcy, tj. do 24 marca 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił braki formalne wniosku, a w konsekwencji pismem z 24 marca 2025 r. GZK udzielił żądanych informacji. W odniesieniu do pkt 1 lit. b oraz pkt 2 przedmiotowego wniosku, organ podkreślił, że udzielając odpowiedzi pismem z 24 marca 2025 r. przedłożył skarżącemu wszystkie umowy zlecenia oraz faktury obejmujące odśnieżanie dróg gminnych w ramach tzw. "Akcji zima" w żądanym przez skarżącego okresie, z których wynika również jakim podmiotom zostały udzielone zlecenia, a zatem w całości spełnił żądanie skarżącego w omawianym zakresie. Organ podniósł, że wyraźnie wskazał, iż cząstkowe remonty dróg GZK wykonuje we własnym zakresie, zaś remonty kompleksowe są wykonywane przez wykonawców, których oferta została wybrana w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Zaznaczył, że informacje o przeprowadzonych postępowaniach w trybie przetargu lub zapytania o cenę są dostępne na stronie BIP Gminnego Zakładu Komunalnego w B. pod adresem internetowym. Organ ten podniósł, że w pkt 3 odpowiedzi z 24 marca 2025 r., udzielił również informacji, które z zamówień publicznych są udzielane w trybie przetargów i które są publikowane na stronie BIP GZK. Organ administracji w odpowiedzi nie wskazał zamówień publicznych, które nie były opublikowane, albowiem takie zamówienia nie były udzielane, a remonty były wykonywane we własnym zakresie, o czym mowa w pkt 2 odpowiedzi z dnia 24 marca 2025 r. Z tych względów zarzuty przedstawione skardze GZK uznał za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawy ze skarg w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym – co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do rozpoznania skargi Sąd podkreśla, że bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., zwanej dalej: "u.d.i.p."), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. W tej sprawie nie jest kwestionowane, że kierownicy samorządowych zakładów budżetowych są podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Podmioty te wykonują zadania publiczne i gospodarują mieniem komunalnym, co obliguje je do udostępniania informacji publicznej o tych zadaniach i majątku. Informacja taka wypełnia zakres przedmiotowy możliwego uzyskania informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Niewątpliwie zatem informacja, której skarżący domagał się w swym wniosku jest informacją publiczną, co zresztą również nie jest kwestionowane. W dalszej kolejności ustaleniu podlega czy organ udostępnił żądaną informację (lub podjął inne ustawą określone czynności) we wskazanym ustawą terminie (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). W ocenie Sądu, z okoliczności sprawy wynika, że na wniosek skarżącego z 23 stycznia 2025 r. organ udostępnił informację publiczną w piśmie z 24 marca 2025 r., w zakresie odnoszącym się do pkt 1 lit. b, pkt 3 i pkt 4 tego wniosku. Rację należy przyznać zarzutom skargi, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku w zakresie pkt 1 lit. a i pkt 2. Brak było udzielenia przez organ informacji o zorganizowanych przetargach i ich wynikach oraz ewentualnych fakturach wystawionych przez podmioty wykonujące usługi z zakresu utrzymania dróg gminnych, w tym za kruszywo, za okres od 1 stycznia 2021 r. do 23 stycznia 2025 r., w części nie obejmujące okresy tzw. "Akcji zima". Z tego względu w powołanym zakresie Sąd orzekł, jak w pkt I wyroku, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym Sąd orzekł, jak w pkt II wyroku, w oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd uważa, że w rozpatrywanym przypadku bezczynność organu nie wynikała ze złej woli ani nie miała cech celowego ignorowania lub lekceważenia obowiązków nałożonych na organ przepisami u.d.i.p. Jedynie na marginesie Sąd wskazuje, że udostępnianie informacji publicznej, jakkolwiek istotne, nie jest jednak głównym zadaniem zaskarżonego organu. Argumenty te przełożyły się na kształt punktu drugiego wyroku. Stwierdzony stan bezczynności, obliguje Sąd, na podstawie art. 149 § 2 pkt 1 p.p.s.a., do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego z 23 stycznia 2025 r. w zakresie pkt 1a i pkt 2 przedmiotowego wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku z aktami sprawy. O kosztach postępowania Sąd orzekł, w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 zł, na którą składa się uiszczonego wpisu sądowy od skargi (100 zł) i opłaty skarbowa od udzielonego przez skarżącego pełnomocnika (17 zł) oraz koszty wynagrodzenia radcy prawnego, który zastępował skarżącego (480 zł).