I SAB/Sz 62/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 1 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi R. K. i S. K. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej odrzuca skargę R. K.. Skarga R. K. (skarżąca) na bezczynność Inne (organ) jest niedopuszczalna. Kluczowe znaczenie ma stwierdzenie, że - jak wynika z akt przedstawionych sądowi przez organ - wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożył wyłącznie S. K.. Tylko on jest wymieniony w tym wniosku i tylko on podpisał ten wniosek (wniosek pochodzi z 22 marca 2024 r,). Stosownie do art. 32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 - P.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 50 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2). W dalszej kolejności należy wyjaśnić, że złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wszczyna klasycznego jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 - K.p.a.). W analizowanym postępowaniu uczestniczą tylko wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej oraz organ, do którego taki wniosek jest kierowany. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 - u.d.i.p.) nie odsyłają do ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie strony postępowania administracyjnego ani wprost, ani poprzez odpowiednie stosowanie regulacji ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Oznacza to, że ustawa o dostępie do informacji publicznej autonomicznie normuje relacje wnioskodawcy z organem, do którego wniosek jest kierowany i jednocześnie pozostawia poza zakresem swoich regulacji inne osoby, inne organy. Wynika to z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Gdyby ustawodawca chciał zapewnić jeszcze innym osobom - poza wnioskodawcą wymienionym w art. 10 ust. 1 u.d.i.p. - prawo do udziału w postępowaniu w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej, to ustawa o dostępie do informacji publicznej wyraźnie by o tym stanowiła lub odsyłała w tej kwestii do regulacji innych ustaw. Takich rozwiązań ustawodawca jednak nie przyjął w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Innymi słowy, ustawa o dostępie do informacji publicznej nie dotyczy, nie kształtuje sytuacji prawnej innej osoby niż wnioskująca o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym osoba, która nie złożyła wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest pozbawiona uprawnienia do wejścia w spór z organem i w konsekwencji do złożenia skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej oczekiwanej przez inną osobę. W tym przypadku jest to brak legitymacji skargowej spowodowany ustawowymi rozwiązaniami o charakterze wyłącznie formalnym, bo ze względu na niezłożenie wniosku przewidzianego w art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Analiza legitymacji skargowej kończy się w rozpatrywanej sytuacji na płaszczyźnie przepisów prawa formalnego i dlatego z istoty rzeczy nie może sięgać dalej, przechodzić na grunt przepisów prawa materialnego. W świetle powyższego ustawa o dostępie do informacji publicznej wyklucza legitymację skargową osoby, która nie wystąpiła do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, na warunkach przesłanki niedopuszczalności skargi wymienionej w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skoro zatem R. K. nie złożyła wniosku o udostępnienie informacji publicznej przewidzianego w art. 10 ust. 1 u.d.i.p., to konsekwentnie z przyczyn o charakterze formalnym, proceduralnym jest pozbawiona uprawnienia do złożenia skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego przez inną osobę. Nie ma przy tym znaczenia pozostawanie w związku małżeńskim z wnioskodawcą, bo o takiej sytuacji nie mówi ustawa o dostępie do informacji publicznej. Z powodów omówionych wyżej niedopuszczalna skarga R. K. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.