I SAB/Sz 7/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.),, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. poinformował E.B. o pozostawieniu jego wniosku o dofinansowanie w ramach środka 1.5. Rekompensaty społeczno- gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką bez rozpoznania w związku z nieusunięciem braków formalnych we wniosku w wymaganym terminie wyznaczonym w wezwaniu do usunięcia braków formalnych z dnia 10 listopada 2009r. Jak wynika z informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania E.B. zostało doręczone w dniu 13 listopada 2009r. wezwanie nr [...] o uzupełnienie braków formalnych wniosku poprzez dostarczenie organowi dokumentów potwierdzających zatrudnienie na statku rybackim na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie takich jak: świadectwo pracy lub umowę o pracę wraz z zaświadczeniem z zakładu pracy, w przypadku gdy stosunek pracy trwa nadal lub umowę o świadczenie usług na statku rybackim, do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu oraz wyciągu pływania potwierdzonego przez właściwy urząd morski. Jednocześnie wskazano, że wnioskodawca nie wypełnił określonych pozycji we wniosku. W piśmie informującym o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania pouczono wnioskodawcę, że na to pismo przysługuje mu skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego po wyczerpaniu trybu zażalenia określonego w art. 37 § 1 k.p.a. E.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w której wyjaśnił, że osoba przyjmująca jego wniosek stwierdziła kompletność jego wniosku, a w dniu 13 listopada 2009r. otrzymał pismo wzywające go do usunięcia braków formalnych wniosku. Skontaktował się telefonicznie z osobą prowadzącą jego sprawę i uzyskał informację, że jego wniosek jest kompletny i nie wymaga uzupełnienia w związku z tym iż jest już na emeryturze i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. W połowie grudnia 2009r. otrzymał drugie pismo o wydłużeniu terminu rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie z przyczyn niezależnych od agencji, i w piśmie tym nie wspomniano o brakach formalnych wniosku. Trzecim pismem jakie otrzymał od agencji w połowie stycznia 2010r. było powiadomienie o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją dotyczącą złożonego wniosku. Jak podaje E.B. w rozmowie z zastępcą kierownika M.K. stwierdziła, ona że nie istnieją uchybienia we wniosku na skutek ustnych wyjaśnień udzielanych przez E.B. Czwartym pismem jakie otrzymał z agencji była informacja o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na skutek nie usunięcia braków formalnych we wniosku w wyznaczonym terminie określonym w piśmie z dnia 10 listopada 2009r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków należy rozumieć taką sytuację kiedy stronie nie przysługują takie środki zaskarżenia jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziane w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają skargi na bezczynność organów jednakże wniesienie skargi na bezczynność musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia, w tym wypadku środkiem takim jest zażalenie. Sąd zwrócił się z zapytaniem do strony skarżącej oraz organu, czy przed wniesieniem skargi, skarżący wnosił zażalenie na informację o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania. Z oświadczenia obu stron wynika, że skarżący nie wniósł zażalenia na informację o pozostawieniu jego wniosku przez organ I instancji bez rozpoznania. Zaznaczyć należy, że ta pisemna informacja zawiera wskazanie na art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że jeżeli podanie (którym w niniejszej sprawie jest wniosek skarżącego o dofinansowanie) nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym (niż wskazane w § 1 art. 65 k.p.a.) w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania oznacza, że organ nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprawy, co jest przyjmowane w orzecznictwie i doktrynie jako bezczynność organu, która to bezczynność może być zaskarżona do sądu administracyjnego, stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., z którego wynika, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec tego, że skarga E.B. wniesiona została do sądu administracyjnego w sytuacji kiedy nie wyczerpał on przysługującego mu środka zaskarżenia bezczynności organu, czyli zażalenia, skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.