I SAB/Sz 9/13

Dnia 19 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2016 r. zażalenia M. T. z 14 sierpnia 2015 r. na zarządzenie sędziego sprawozdawcy o poinformowaniu Skarżącej o treści pkt 1 zarządzenia z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie ze skargi M. T. na przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 14 sierpnia 2015 r. (data nadania: 17.08.2015 r.) M. T. wniosła zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy o poinformowaniu Skarżącej o treści pkt 1 zarządzenia z dnia 15 lipca 2015 r. Z treści zarządzenia z dnia 15 lipca 2015 r. wynika, że na podstawie pkt. 2 zarządzenia, poinformowano Skarżącą o treści pkt. 1 zarządzenia, zgodnie z którym, przesłano adwokatowi P. H. odpis wyroku z dnia 26 marca 2015 r. z uzasadnieniem, wyjaśniając, że z uwagi na brak poinformowania Sądu przez poprzedniego pełnomocnika Skarżącej – adwokata K. M. o niewykonywaniu zawodu z uwagi na stan zdrowia i wyznaczeniu jego substytutem obecnego pełnomocnika adwokata P. H., wcześniejsze doręczenie odpisu wyroku z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 9/13 wraz z uzasadnieniem było nieprawidłowe. W związku z tym od ponownie przesłanego wyroku z uzasadnieniem będzie biegł termin do wniesienia środka zaskarżenia. Z uzasadnienia zażalenia wniesionego przez Skarżąca w dniu 17 sierpnia 2015 r. wynika, że uznaje zarządzenie sędziego sprawozdawcy o ponownym wysłaniu wyroku za niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." stanowi, że "§ 1. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną." Ponadto zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 995). Katalog przypadków, w których wniesienie zażalenia jest dopuszczalne, jest katalogiem zamkniętym. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy o poinformowaniu Skarżącej o treści pkt. 1 zarządzenia z dnia 15 lipca 2015 r. Zatem skoro w treści art. 194 § 1 p.p.s.a. nie wymieniono tego rodzaju zarządzenia, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, to należy przyjąć, że takie zarządzenie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. W związku z powyższym wniesienie zażalenia na takie zarządzenie uznać należy za niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 198, art. 197 § 2 i art. 194 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia