I SAB/Sz 9/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2012-2015 oddala skargę. Pismem z dnia 24 maja 2018 r. Zarząd Morskich Portów S. i Ś. S.A. z siedzibą w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Prezydenta Miasta w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2012 - 2015. W skardze powołano następujące okoliczności: Spółka złożyła 13 kwietnia 2016 r. korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2011 - 2015 wraz z uzasadnieniem przyczyn korekty oraz wykazała nadpłatę w łącznej kwocie [...]zł. Wobec braków formalnych pisma z dnia 13 kwietnia 2016 r., organ wezwał spółkę do ich usunięcia. Nadto, w dniach 27 lipca 2016 r. oraz 28 listopada 2016 r. organ wezwał spółkę do złożenia dodatkowych wyjaśnień i uzupełnienia materiałów. Po dokonaniu analizy dostarczonych dokumentów, organ uznał za zasadne wszczęcie postępowania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2012-2015 i określenie wysokości zobowiązania podatkowego za te lata. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. organ wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w celu określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2012-2015 za nieruchomości położone na terenie Gminy Miasto S.. W dniu 20 marca 2017 r. organ wezwał spółkę do złożenia materiałów uzupełniających za poszczególne lata podatkowe, w terminie 21 dni od daty otrzymania wezwania. Nadto, wezwaniem z dnia 2 maja 2017 r. organ wezwał spółkę do dostarczenia materiałów uzupełniających w postaci kopii umów dzierżawy/najmu na terenie Portu Morskiego w S. wraz z aneksami do umów, obowiązujących w latach 2012- 2015, w terminie do 12 maja 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie, spółka przedłożyła wymagane przez organ podatkowy dokumenty. Kolejnym wezwaniem z 8 sierpnia 2017 r. organ wezwał spółkę do uzupełnienia materiałów dowodowych, tj. umów dzierżawy/najmu o załączniki - zestawienia przedmiotu dzierżawy/najmu, które zgodnie z zapisami zawartymi w poszczególnych umowach stanowią ich integralna część, a także dostarczenie pominiętych umów zawartych z podmiotami funkcjonującymi na terenie Portu Morskiego w S.. Pismem z 18 sierpnia 2017 r. spółka, odpowiadając na wezwanie, uzupełniła wskazane przez organ dokumenty. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. organ zawiadomił spółkę, iż nie jest możliwe załatwienie sprawy w wyznaczonym terminie, postanawiając wyznaczyć nowy termin na 30 listopada 2017 r. Jako przyczynę wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy organ wskazał konieczność zweryfikowania uzupełnionego materiału dowodowego. W dniu 30 listopada 2017 r. organ wezwał spółkę do złożenia dodatkowych informacji w zakresie budynków posadowionych na działkach będących w jej władaniu. W tym samym dniu organ wydał postanowienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy na 31 stycznia 2018 r., wskazując jako przyczynę konieczność uzupełnienia materiału dowodowego (przez spółkę) w związku z wezwaniem z dnia 30 listopada 2017 r. Spółka uczyniła zadość wezwaniu w wyznaczonym przez organ terminie. Organ, ponownie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na 31 marca 2018 r., powołując się na konieczność zweryfikowania materiału uzupełniającego dostarczonego przez spółkę. Kolejny termin załatwienia sprawy organ podatkowy wyznaczył na 29 czerwca 2018 r. Pismem z dnia 15 marca 2018 r. spółka - na podstawie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.); dalej: "O.p.", złożyła ponaglenie na działanie organu, wskazując na jego opieszałość w prowadzeniu postępowania. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uznało ponaglenie za nieuzasadnione, argumentując swoje stanowisko złożonością sprawy, tj. złożeniem przez spółkę wniosków o nadpłatę w podatku od nieruchomości za kilka lat. Spółka, pismem z dnia 24 maja 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność organu. Spółka zarzuciła organowi naruszenie przepisów: 1) art. 125 O.p. poprzez nierespektowanie zasady szybkości działania organów podatkowych oraz zasady posługiwania się przez organy podatkowe najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, poprzez podejmowanie czynności procesowych sporadycznie i w długich odstępach czasu, co skutkowało przewlekłym prowadzeniem postępowania; 2) art. 139 § 1 w zw. z 140 § 1 O.p. poprzez nadużywanie instytucji prawnej przedłużania terminu załatwienia sprawy poprzez wielokrotne, nieuzasadnione wydawanie postanowień o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania kontrolnego i w konsekwencji prowadzenie postępowania w sposób przewlekły; 3) art. 140 § 1 O.p. poprzez nazbyt ogólne i lakoniczne uzasadnienie postanowień o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Podnosząc powyższe zarzuty, spółka wniosła o: zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2012 - 2015 w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego odpisu wyroku wraz z aktami; rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym; stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłości postępowania z rażącym naruszeniem przepisów prawa; o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi, szczegółowo wyliczając czynności dokonane w rozpoznawanej sprawie oraz wskazał na ich celować dla końcowego załatwienia sprawy. W szczególności, organ wskazał że postępowanie dotyczy 4 lat podatkowych, co wiąże się z koniecznością podjęcia szeregu działań w zakresie ustalenia prawidłowych podstaw opodatkowania za poszczególne lata we wszystkich kategoriach opodatkowania. Materiał dowodowy poddawany analizie jest bardzo obszerny, zatem jego weryfikacja jest czynnością długotrwającą. Nadto, organ podatkowy podniósł, że spółka wystąpiła z wnioskiem o wydłużenie terminu o kilka miesięcy oraz zwlekała z przekazaniem niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy informacji dot. umów, zasłaniając się tajemnicą przedsiębiorstwa, by następnie przekazać je w stanie niekompletnym i w ograniczonym zakresie. Organ dokonał m.in. weryfikacji dostarczonych umów najmu/dzierżaw, które są materiałem obszernym. Poddał także analizie grunty będące w posiadaniu spółki (do "ręcznego" rozliczenia pozostały grunty fizycznie zajęte pod budowle zwolnione). Nadto, organ wskazał, że posiadanie zestawień w aktywnym programie Excel przyspieszyłoby ten proces, jednak spółka odmówiła dostarczenia edytowanej wersji zestawień. Organ zweryfikował dane dotyczące ok. 370 budynków, a także dokonywał wielu innych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, jak np. zgromadzenie materiału dowodowego w postaci dokumentacji projektowej zbiorników kwasu siarkowego. Zdaniem organu, wyznaczanie nowego terminu zakończenia prowadzonego postępowania było niezbędne ze względów proceduralnych oraz z uwagi na złożony charakter sprawy i nie wynikało z celowego zwlekania czy bezczynności organu. Dodał przy tym, iż w tym samym czasie poza prowadzeniem skomplikowanego postępowania podatkowego wydał wobec spółki osiem interpretacji prawa podatkowego, z których sześć obecnie oczekuje na rozpatrzenie przez NSA. Nadto, decyzją z dnia [...] r. nr [...] r. organ ponownie (na skutek decyzji SKO z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uchylenia w całości decyzji organu I instancji dot. stwierdzenia nadpłaty za 2011 r.), rozstrzygnął sprawę w zakresie stwierdzenia nadpłaty za 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie natomiast z regulacją określoną w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r., poz. 1302); dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt pkt 1-4 i 4a. Jak zaś stanowi art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ podatkowy, warunkiem formalnym jej dopuszczalności jest poprzedzenie jej wniesienia do sądu administracyjnego złożeniem ponaglenia na podstawie art. 141 O.p. W rozpoznawanej sprawie wniesiono skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2012-2015. Wniesienie tej skargi zostało zaś poprzedzone złożeniem przez spółkę 15 marca 2018 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., jako organu wyższego stopnia, ponaglenia, o jakim mowa jest w art. 141 O.p., co oznacza, że wymóg formalny określony w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. został przez stronę skarżącą spełniony. Mając na uwadze przedmiot skargi, na wstępie wskazać należy, że termin "przewlekłe prowadzenie postępowania" nie został zdefiniowany ustawowo. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 125 O.p. (art. 12 k.p.a.), ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wydanie 5, Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 69-70). A, termin "przewlekłość postępowania" obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 549/13). W doktrynie wskazuje się, że celem poddania kognicji sądów administracyjnych kwestii badania przewlekłości postępowania przed organami administracji publicznej było wymuszenie nadania ich czynnościom sprawnego biegu, a więc zrealizowania interesu publicznego (sprawnego funkcjonowania aparatu administracji publicznej), przy jednoczesnym polepszeniu sytuacji prawnej obywatela - przyznanie dodatkowego instrumentu prawnego służącego osiągnięciu jego interesu prawnego (por. P. Kornacki, Intertemporalne aspekty orzekania sądu administracyjnego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania przez organem administracji publicznej, ZNSA 2011, z. 5). Stwierdzenie, że w określonej dacie - a tą będzie data orzekania przez sąd administracyjny - można zakwalifikować postępowanie organu, jako dotknięte przewlekłością jego prowadzenia, wymaga zbadania sprawy pod wieloma względami, dokonania oceny czynności procesowych, analizy faktów i okoliczności zależnych od działania organu i jego pracowników oraz stanu zastoju procesowego sprawy wynikającego z zaniechania lub wadliwości działań podejmowanych przez strony lub innych uczestników postępowania (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 238; także: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 34/13). W kontekście wskazanego wyżej rozumienia terminu "przewlekłość postępowania" uznać należało, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zaszły podstawy do stwierdzenia przewlekłości postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta. Z akt sprawy wynika, że organ podatkowy na wniosek spółki prowadzi postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata: 2011, 2012, 2013, 2014 i 2015. Niezależnie od postępowania zainicjowanego wnioskiem spółki, organ z urzędu wszczął postępowania wymiarowe (w celu określenia zobowiązania podatkowego) za lata 2012-2015 uznając, że zakres wniosku spółki dotyczy wielu przedmiotów opodatkowania i obejmuje zarówno grunty, budynki jak i budowle, i że konieczne jest uprzednie określenie wysokości zobowiązania podatkowego za te lata, aby rozpoznać wniosek o nadpłatę. W odniesieniu do roku podatkowego 2011 organ wydawał już dwukrotnie decyzje wymiarowe. Z analizy akt sprawy wynika, że nie tylko wniosek spółki inicjujący postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty, ale także kolejne pisma i dokumenty, które były przesyłane do organu na żądanie, zawierały istotne braki, skutkujące kolejnymi wezwaniami organu do ich uzupełnienia. I tak, z pisma spółki z dnia 6 kwietnia 2017 r. (wpływ do organu: 13 kwietnia 2017 r.), do którego załączono korekty deklaracji za lata 2011-2015 nie wynikało, czy jest ono wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, a nadto - poza wypunktowaniem zmian w podstawach opodatkowania - nie wskazano ani sposobu wyliczenia, ani też nie wyliczono nadpłaty/niedopłaty podatku; nie zamieszczono także żadnego procesowego wniosku (żądania). Dopiero na wezwanie organu spółka wyjaśniła, że pismo jest wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty za lata 2011-2015 i wynika z uprzedniego wadliwego opodatkowania gruntów, jako gruntów pod morskimi wodami wewnętrznymi oraz budowli, w tym budowli zwolnionych od opodatkowania i budynków. W wyniku analizy obszernego materiału dowodowego przedłożonego przez spółkę w wyniku kolejnych wezwań (z 27 lipca 2017 r. i z 28 listopada 2017 r.), organ ocenił, że zachodzi konieczność zweryfikowania poprawności zadeklarowanych i niezadeklarowanych przez spółkę wszystkich przedmiotów opodatkowania, tym bardziej, że znaczna ich część została wydzierżawiona lub wynajęta podmiotom trzecim, co do wyjaśnienia statusu których spółka była wzywana ponownie, wobec pominięcia danych odnoszących się do niektórych z tych podmiotów. Nadto, z ustaleń organu wynikało, że w sprawie konieczne jest wyjaśnienie statusu zbiorników kwasu siarkowego, w tym przeprowadzenie analizy dokumentacji projektowej. Analiza ta wskazała na konieczność powołania w sprawie biegłego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w celu poprawnego zakwalifikowania trzech obiektów budowlanych, tj. magazynów kwasu siarkowego wraz z niezbędną infrastrukturą. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. organ powołał biegłego i zlecił wydanie opinii, po uprzednim przeprowadzeniu oględzin obiektów budowlanych. Oględziny zostały przeprowadzone 15 maja 2018 r. Niezależnie od podejmowania niektórych z ww. koniecznych czynności, organ wystąpił do spółki o przekazanie zestawień przedmiotów opodatkowania w aktywnym programie Excel, celem przyśpieszenia postępowania, jednak spółka odmówiła dostarczenia edytowanej wersji zestawień, co niewątpliwie miało także istotny wpływ na czas postępowania, w sytuacji gdy należało zweryfikować powierzchnie samych tylko [...] budynków. Wobec odmowy przekazania przez spółę edytowanej wersji zestawień, organ podjął czynności w celu ich uzyskania z Wydziału Informatyki Urzędu Miasta S.. W dniu 31 marca 2017 r. organ uzyskał zbiorczy raport obejmujący arkusze w programie Excel. Nadto, w każdym przypadku, gdy postępowanie przedłużało się ponad czas wskazany w zawiadomieniu, skierowanym do spółki, na jego zakończenie organ informował spółkę o nowym terminie zakończenia postępowania oraz wskazywał - wbrew twierdzeniu skarżącej spółki - powody skutkujące jego przedłużeniem, tak jak w postanowieniach z dnia: 30 maja 2017 r., 31 sierpnia 2017 r., 31 listopada 2017 r., 5 kwietnia 2018 r. Okoliczność, że to spółka spowodowała przedłużenie czasu trwania postępowania, została wprost przyznana przez spółkę tak w treści ponaglenia z dnia 12 marca 2018 r., skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., w którym zawarła następujące stwierdzenie: "Bez wątpienia, w okresie do 18 sierpnia 2017 r. Spółka, ze względu na konieczność zebrania wymaganej przez organ podatkowy dokumentacji, przyczyniła się do przedłużenia tego postepowania, jednakże od 18 sierpnia 2018 r. (powinno być: 2017 r. – przyp. sądu) do dnia złożenia niniejszego ponaglenia upłynęło ponad pół roku.", jak i w samej skardze sądowoadministracyjnej (str. 4 skargi). Nadto, z wniosku spółki, który wpłynął do organu 30 marca 2017 r. wynika, że spółka zobowiązała się do dostarczenia żądanych przez organ dokumentów po upływie prawie 5 miesięcy, wskazując że przedstawi je dopiero 15 sierpnia 2017 r., na co organ nie zgodził się i wyznaczył spółce czas na realizację żądań na krótsze terminy, tj. do 12 maja 2017 r. i do 14 lipca 2017 r. Powyższe okoliczności wskazują, że to organ czynił starania w celu szybkiego zakończenia postępowania, zaś spółka utrudniała i wykazywała opieszałość w realizacji celowych i koniecznych żądań organu. Niezależnie od gromadzenia dokumentacji, oceny nadsyłanej przez spółkę kompletności dokumentacji, powołania biegłego, czy przeprowadzenia oględzin organ w tym czasie wydał dwa razy decyzje w sprawie określenia spółce zobowiązania w podatku za 2011 r., z których pierwsza została skontrolowana przez organ odwoławczy i uchylona do ponownego rozpoznania. Oceniając następnie szczegółowo zakres czynności podejmowanych przez organ po 18 sierpnia 2017 r., jak i ich celowość, należy wskazać, że w tym czasie organ także podejmował czynności mające na celu wyjaśnienie sprawy, a wobec dostarczenia przez spółkę 21 sierpnia 2017 r. kartonu obejmującego kilkadziesiąt umów dzierżawy i najmu zachodziła konieczność ich weryfikacji, nie tylko pod względem kompletności. Analiza przeprowadzona przez organ wykazała, że spółka nie przedstawiła pełnej, kompletnej i rzetelnej informacji co do [...] obiektów budowlanych, tak co do ustalenia ich powierzchni, jak i okresu podlegającego opodatkowaniu. W tej sytuacji, konieczne było dokonanie przez organ ponownego wezwania spółki (30 listopada 2017 r.) w celu uzupełnienia koniecznych informacji według zestawienia obejmującego wskazane [...] pozycje obiektów budowlanych. Odpowiedź spółki na to wezwanie wpłynęła do organu 20 i 21 grudnia 2017 r. Po tym terminie, organ ponownie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na 31 marca 2018 r., powołując się na konieczność zweryfikowania materiału uzupełniającego dostarczonego przez spółkę. Kolejny termin załatwienia sprawy organ podatkowy wyznaczył na 29 czerwca 2018 r. Niezależnie od prowadzonych czynności przez organ, pismem z 15 marca 2018 r., spółka złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. ponaglenie na działanie organu, wskazując na opieszałość organu podatkowego w prowadzeniu postępowania. Organ ustosunkował się do tego ponaglenia oraz przekazał akta sprawy Kolegium, a Kolegium postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. uznało ponaglenie za nieuzasadnione, argumentując swoje stanowisko złożonością sprawy, tj. złożeniem przez spółkę wniosków o nadpłatę w podatku od nieruchomości za kilka lat. Nadto, decyzją z dnia [...] r. organ ponownie (na skutek decyzji SKO z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uchylenia w całości decyzji organu I instancji dot. stwierdzenia nadpłaty za 2011 r.), rozstrzygnął sprawę w zakresie stwierdzenia nadpłaty za 2011 r., zaś decyzją z dnia 28 maja 2018 r. rozstrzygnął sprawę określenia spółce zobowiązania podatkowego za 2012 r. oraz stwierdzenia/odmowy stwierdzenia nadpłaty za ten rok. Wskazany wyżej zakres czynności podejmowanych przez organ, w tym konieczność przekazania akt sprawy z ponagleniem organowi wyższej instancji, co także skutkowało przedłużeniem postępowania, wskazuje iż organ podejmował szeroki zakres celowych czynności, które skutkowały wydaniem decyzji co do dwóch okresów rozliczeniowych, tj. za rok 2011 i za rok 2012. Zatem, ocena całości postępowania, obejmująca analizę poszczególnych czynności podejmowanych przez organ, dowodzi, że były one konieczne i celowe. Wskazać także należy, że organy podatkowe nie mogą w celu realizacji zasady szybkości postępowania odstąpić od realizacji obowiązku wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy w stopniu niezbędnym dla rozstrzygnięcia i zebrania niezbędnych dowodów. Ponadto, wykonywanie przez organ nałożonych na niego obowiązków, mając także na uwadze złożony charakter sprawy, konieczności wyjaśnienia wielu faktów, zgromadzenia i przeprowadzenia szeregu dowodów, może być przyczyną niezawinionego przez organ przedłużania postępowania. Ponadto, organ - respektując uprawnienia skarżącej spółki - każdorazowo zawiadamiał o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania, podając powody tego przedłużenia. W tej sytuacji - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić. Wszystkie ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Odnośnie do wniosku pełnomocnika organu o zasądzenie kosztów postępowania, sąd wskazuje - na podstawie przepisów art. 199 ÷ art. 201p.p.s.a. - iż nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia, gdyż w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, a zasądzenie kosztów możliwe jest jedynie na rzecz podmiotu skarżącego i to w przypadku uwzględnienia skargi.