I SO/Sz 2/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o wymierzenie grzywny D. L. O. D. D. "C. P." w S. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. wymierzyć D. L. O. D. D. "C. P." w S. grzywnę w wysokości [...] zł ([...]); II. zasądzić od D. L. O. D. D. "C. P." w S. na rzecz S. J. kwotę [...]zł ([...]) z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. J. (stowarzyszenie) 8 kwietnia 2024 r. wniosło o wymierzenie grzywny D. L. O. D. D. "C. P." w S. (organ) za nieprzekazanie sądowi skargi z 19 lutego 2024 r. na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy sygn. I SAB/Sz 56/24, organ przekazał sądowi skargę na bezczynność, o której mówi stowarzyszenie we wniosku o wymierzenie grzywny, 22 kwietnia 2024 r. (data nadania w krajowej placówce pocztowej). Organ tłumaczył, że z treści skargi nie wynikało, aby miała być przesłana do sądu. Była to pierwsza taka skarga i organ nie wiedział, że ma obowiązek przekazania jej sądowi. W sprawie sygn. I SAB/Sz 56/24 organ powołał się na zagubienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek stowarzyszenia o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi z 19 lutego 2024 r. na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 ze zm. - P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1). Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula (art. 54 § 2). Następnie stosownie do art. 55 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1). Natomiast art. 154 § 6 P.p.s.a. stanowi, że grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 - u.d.i.p.) ustawodawca skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. do 15 dni w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej. W realiach analizowanej sprawy, biorąc pod uwagę czas przekroczenia ustawowego terminu ustanowionego na obligatoryjne przekazanie skargi sądowi przez organ oraz okoliczność, że organ przekazał skargę sądowi i sprawa ma dalszy bieg przed sądem, sąd ocenia, że należało wymierzyć organowi grzywnę w wysokości [...] zł. Przyjęty wymiar grzywny jest adekwatny do stopnia naruszenia przez organ ustawowego obowiązku terminowego przekazania skargi sądowi. Realizuje funkcje: dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną, jakie ustawodawca przypisał tej instytucji, aby chronić prawo skarżących do sprawnej kontroli legalności działania organów administracji publicznej (por. szerzej uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II GPS 3/09 dostępne w elektronicznym systemie LEX). Należy przy tym zauważyć, że wbrew argumentom organu, stowarzyszenie w skardze na bezczynność organu wyraźnie zaznaczyło, że jest ona kierowana do sądu. Wynika to wprost z treści skargi stowarzyszenia. Z kolei argument, nawiązujący do niewiedzy organu, nieznajomości przepisów prawa, jest nie do zaakceptowania z punktu widzenia standardów ustanowionych w art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, według których w demokratycznym państwie prawnym organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Z powodów omówionych wyżej należało postanowić jak w sentencji przy zastosowaniu art. 55 § 1 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 P.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi ([...] zł).