I SPP/Sz 108/25

PostanowienieWSA w Szczecinie2026-02-04

Skład orzekający: sędzia WSA Wiesława Achrymowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego o zwolnieniu od kosztów sądowych, gdy skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia, a uwzględnienie sprzeciwu prowadziłoby do rozstrzygnięcia niekorzystnego dla skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o zwolnieniu od kosztów sądowych, ponieważ uwzględnienie sprzeciwu skarżącego prowadziłoby do rozstrzygnięcia niekorzystnego dla niego, co jest niedopuszczalne na mocy art. 134 § 2 P.p.s.a. Ponieważ referendarz nie odmówił przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie, sąd był zobowiązany do utrzymania w mocy postanowienia o zwolnieniu od kosztów.
Stan faktyczny
Skarżący Z. R. wniósł sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2026 r., którym został zwolniony od kosztów sądowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie referendarza. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi Z. R. na postanowienie SKO.
Rozstrzygnięcie
Utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 19 stycznia 2026 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2025 r. nr SKO.Ke.481/2589/2025 w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym w zakresie sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2026 r. postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 19 stycznia 2026 r. Postanowieniem z 19 stycznia 2026 r. starszy referendarz sądowy zwolnił Z. R. (skarżący) od kosztów sądowych. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia starszego referendarza sądowego. W myśl art. 260 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U.2024.935 ze zm. - P.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Oceniając zaskarżone postanowienie, sąd stwierdza, że jest ono zgodne z prawem, a sprzeciw nie podlega uwzględnieniu. W myśl art. 134 § 2 P.p.s.a. sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z tym sąd był zobowiązany do utrzymania w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z 19 stycznia 2026 r., bowiem skarżący uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych. Natomiast uwzględnienie sprzeciwu prowadziłoby do rozstrzygnięcia niekorzystnego dla skarżącego, pozbawiającego prawa pomocy w zakresie przyznanym postanowieniem z 19 stycznia 2026 r. Starszy referendarz sądowy nie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Kwestia, czy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmował również ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika będzie podlegała wyjaśnieniu w dalszym postępowaniu. Z tych powodów na podstawie art. 260 § 1 i art. 134 § 2 P.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło