II SA/Sz 1/12

Dnia 20 lutego 2012 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji odmówić przyznania prawa pomocy K.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] wymierzającej skarżącej i A.P. karę pieniężną w kwocie [...] zł za zajęcie pasa drogowego ul. [...] w [...] przez ustawienie wiaty gastronomicznej "[...]" bez zezwolenia zarządcy drogi w okresie od [...] do [...]. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ponieważ utrzymuje się wyłącznie z działalności gospodarczej prowadzonej w okresie letnim, oraz korzysta z pomocy rodziny i przyjaciół. Wnioskodawczyni oświadczyła, że mieszka sama, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] zł miesięcznie (1/10 etatu), a jej jedynym majątkiem jest 50% udziału w działce nr [...] o pow. [...] m2 położonej przy ul. [...] w [...]. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia [...] skarżąca przedłożyła m. in. odpisy swoich i A.P. zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata podatkowe, wyciągi z ich kont bankowych, dowody dotyczące kosztów utrzymania mieszkania przy ul. [...] w [...], oraz kserokopie decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. Z przedłożonych dowodów wynika, że skarżąca nigdy nie korzystała z pomocy opieki społecznej. Ponadto, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe A.P. z którym mieszka w należącym do niej mieszkaniu w [...] przy ul. [...] o którym nie wspomniała w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu PPF. Konkubent wnioskodawczyni prowadzi biuro handlowo-usługowe "[...]" w [...] oraz "[...]" w [...]. Z przedłożonych decyzji w sprawie podatku od nieruchomości wynika, że oprócz nieruchomości wymienionej w urzędowym formularzu wnioskodawczyni jest współwłaścicielką nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] (dz. nr [...]), a działalność prowadzi także w [...] przy ul. [...]. Skarżąca i jej konkubent są także wspólnikami spółki cywilnej [...] której siedziba znajduje się w [...] na Osiedlu [...], a spółka posiada dwie luksusowe nieruchomości z pokojami i apartamentami na wynajem tj. [...] w [...] (ul. [...]) oraz [...] (ul. [...]) (www.wczasy-nadmorzem.com). Kwotę [...] zł z której wnioskodawczyni rzekomo się utrzymuje uzyskuje z umowy o pracę zawartej z A.P. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oznacza to, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Koszty sądowe obciążające skarżącą w sprawie, wynoszą w obecnym stadium postępowania [...] zł, tyle bowiem wynosi wpis sądowy od skargi na decyzję wydaną w trybie stwierdzenia nieważności. We wniosku o przyznanie prawa pomocy K.S. podała, że mieszka sama i utrzymuje się jedynie z kwoty [...] zł miesięcznie. Mimo tak niskiego dochodu skarżąca nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Z przedłożonych dowodów wynika, że wnioskodawczyni mieszka z konkubentem który prowadzi działalność gospodarczą, jest właścicielką mieszkania w którym mieszka oraz współwłaścicielką kilku innych nieruchomości. Złożone oświadczenie o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach wnioskodawczyni nie było pełne i nie pozwalało na merytoryczne rozpoznanie złożonego wniosku. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżąca przedłożyła dokumenty z których wynika, że jej oświadczenie o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach złożone na urzędowym formularzu nie jest zgodne z prawdą, a skarżąca dysponuje znacznym majątkiem. Przy czym przedłożone dokumenty nie pozwalają na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej i jej możliwości płatnicznych. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że wnioskodawczyni uprawdopodobniła w sposób dostateczny, iż znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej uiszczenie wpisu od skargi czy dalszych kosztów sądowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.