II SA/Sz 100/11
PostanowienieWSA w Szczecinie2011-02-14
Skład orzekający: Iwona Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji środowiskowej na wniosek strony, gdy nie wykazano ryzyka znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji środowiskowej, ponieważ wnioskodawca nie wykazał związku między brakiem wstrzymania aktu a ryzykiem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową, która musi uprawdopodobnić takie ryzyko.Stan faktyczny
V. K. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą część decyzji Burmistrza Miasta S. dotyczącej środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na adaptacji obiektu na zakład przetwarzania odpadów elektronicznych. Wnioskowała również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że realizacja inwestycji może narazić inwestora na niepotrzebne koszty.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 14 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
V. K. pismem z dnia [...] r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] uchylającą pkt 1 decyzji z dnia [...] r. Burmistrza Miasta S. określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia wydanej na wniosek Z. K. Przedsiębiorstwo Usług Technicznych "K." w S. i w tym zakresie orzekającą co do istoty, wskazując, jako rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: adaptacja i zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego, usytuowanego na działce nr [...]i na działce nr [...] obręb [...] w S. przy ul. W. na zakład zbierania i przetwarzania odpadów w postaci zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego z [...] stanowiskami do demontażu i z [...] stanowiskiem do zmniejszenia gabarytów niektórych odpadów oraz na punkt niszczenia dokumentów w tym płyt CD, kart, dyskietek; w pozostałej zaś części utrzymującą decyzję organu pierwszej instancji w mocy.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania opisanej wyżej decyzji, wskazując jako podstawę przepis art. 61 § 2 pkt 1 względnie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 zez m.). W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że zastosowanie ochrony tymczasowej jest uzasadnione z punktu widzenia skarżącej, jak i inwestora. Skarżąca nie chce dopuścić do realizacji inwestycji na podstawie warunków środowiskowych wskazanych w decyzji. Ponadto wnioskodawczyni podniosła, że realizacja inwestycji w sposób wskazany w decyzji może narażać samego inwestora na niepotrzebne koszty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy w myśl, którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
V. K., właścicielka sąsiadującej z działką inwestora zabudowanej nieruchomości, wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej uzasadniła, podnosząc, że realizacja inwestycji w sposób wskazany w decyzji może narażać samego inwestora na niepotrzebne koszty, bowiem jej zamiarem jest niedopuszczenie do realizacji inwestycji na podstawie warunków środowiskowych określonych w decyzji.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że strona skarżąca nie uargumentowała dostatecznie swojego wniosku, gdyż nie uzasadniła związku między brakiem wstrzymania aktu, a wystąpieniem dla niej zagrożeń w postaci wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W świetle oświadczenia strony, nie można ustalić okoliczności uzasadniających wniosek, bowiem wnioskodawczyni nie wskazała jak wykonanie aktu wpłynie na jej sytuację.
Na marginesie Sąd zauważa, że decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia określa jedynie warunki i wymogi podyktowane względami ochrony środowiska, jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Wydanie zaś decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania następuje przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i stanowi etap procesu inwestycyjnego. Decyzja taka nie stanowi również aktu, który dawałby inwestorowi podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji.
Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie analizy całokształtu akt sprawy.
W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło