II SA/Sz 1002/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania w sprawie statusu osoby bezrobotnej postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata W. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] . Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Ś.z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej i o odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 listopada 2011r. oddalił skargę wniesioną przez skarżącą na powyższą decyzję. Skarżąca w dniu [...] ( data stempla pocztowego) złożyła na urzędowym druku PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i wnosi o ustanowienie adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazała, że prowadzi wspólnie gospodarstwo z synem P. urodzonym [...] r., utrzymuje się z alimentów w kwocie [...] zł i wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] zł brutto. Skarżąca podkreśliła, że pracuje tylko do [...] r. a od [...] . będzie osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i bez ubezpieczenia zdrowotnego. Z treści wniosku wynika ponadto, że skarżąca wraz z synem zajmuje mieszkanie o powierzchni [...] m², poza tym nie posiada żądnego majątku ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest status bezrobotnego. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Jednocześnie stosownie do treści art. 262 P.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika zatem, że strony korzystające z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych mogą złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego ( art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2). Ocena sytuacji majątkowej skarżącej pozwala uznać, że znajduje się ona w sytuacji uzasadniającej ustanowienie adwokata w sprawie, bowiem nie jest on w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. W tych okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.