II SA/Sz 1005/16

Dnia 11 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2017 r. odrzucające zażalenie B. W. na postanowienie z dnia 29 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. (doręczonym uczestnikowi postepowania w dniu 3 lutego 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił zażalenie B. W. na wydane w trybie autokontroli postanowienie z dnia 29 listopada 2016 r. uchylające postanowienie Sądu z dnia 20 października 2016 r. o zawieszeniu postępowania i odmawiające zawieszenia postępowania. W dniu 10 lutego 2017 r. uczestnik postępowania Stowarzyszenie złożył zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 10 marca 2017 r. (doręczonym w dniu 17 marca 2017 r.) Przewodniczący Wydziału II wezwał uczestnika postępowania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Stowarzyszenie nie odpowiedziało na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 tej ustawy, zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponieważ, pomimo wezwania, uczestnik postępowania nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia, zażalenie to jako nie opłacone podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy.