II SA/Sz 1008/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. R. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia dodatku służbowego postanawia: ustanowić radcę prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1008/13 oddalił skargę A.R. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia dodatku służbowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 28 maja 2014 r. W dniu 28 czerwca 2014 r. (data nadania wniosku) skarżący złożył, na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wnioskodawca oświadczył, że jego trzyosobowa rodzina utrzymuje się z uzyskiwanej przez niego emerytury w wysokości [...] zł. Za prace dorywcze osiąga miesięcznie dochód w wysokości [...] zł netto. Jego żona nie pracuje (choruje od [...] roku życia), stara się o przyznanie renty. Z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej otrzymuje zasiłek w wysokości [...]zł netto, przyznany do września bieżącego roku. A.R. oświadczył, że koszty utrzymania mieszkania, w którym mieszka z żoną i z małoletnim synem B. wynoszą około [...] zł (czynsz, energia, gaz, woda i ścieki). Miesięczne wydatki związane z wykupem leków żony to około [...]zł, rata za kredyt mieszkaniowo-konsumpcyjny wynosi [...] zł, opłaty za telefony komórkowe i internet to koszt [...]zł miesięcznie, alimenty na syna K. – [...] zł. Rodzina wnioskodawcy poza mieszkaniem o powierzchni [...] m² nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W rozpoznawanej sprawie skarżący, na podstawie art. 239 pkt 1 lit d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. W myśl tego przepisu, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Uznając, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek należało rozpoznać w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 § 1 ww. ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) Analiza informacji podanych przez skarżącego, dokonana z uwzględnieniem powołanych wyżej przepisów pozwala stwierdzić, że sytuacja materialna A.R. uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku. Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności, w tym porównanie miesięcznych dochodów wnioskodawcy w wysokości około [...] zł netto z miesięcznymi koniecznymi wydatkami na utrzymanie rodziny w wysokości [...] zł (kwota ta nie zawiera kosztów zakupu żywności, ubrań, środków czystości), potwierdzają tezę o braku możliwości zdobycia środków pozwalających na opłacenie usług profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu.