II SA/Sz 1009/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie prawa jazdy p o s t a n a w i a odrzucić skargę Uzasadnienie: Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. , nr [...], w wyniku rozpatrzenia odwołania prokuratora Prokuratury, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) art. 90 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. Nr 108, poz. 908 z póź. zm.) od decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej Kierownika Urzędu [...] z dnia [...] r. w sprawie wydania prawa jazdy kat. [...]. nr [...], druk [...] A. K., zamieszkałej w [...] przy ul. [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz uchylił decyzję Kierownika Urzędu [...] z dnia [...] r., nr [...] w sprawie wydania prawa jazdy kat. [...]. wyżej wymienionej. Starosta złożył od powyżej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej uchylenie z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 112 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej przez organ I instancji tj. podmiot, któremu nie przysługuje przymiot strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje: Przedmiotem rozstrzygnięcia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta, była indywidualna sprawa z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 1 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części "Ppsa", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi oparta została na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Starosta jako organ administracyjny i instancji, ustawowo powołany do rozpoznawania sprawy administracyjnej konkretnej osoby nie ma interesu prawnego, wynikającego z przepisów prawa do wniesienia niniejszej skargi. Mając powyższe na uwadze, wobec złożenia skargi przez podmiot nie legitymujący się interesem prawnym do jej wniesienia, skargę należało odrzucić, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.