II SA/Sz 1009/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Patrycja -Suwaj Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego. R. S. na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Stefana Kłosowskiego, od rozpoznania sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie [...]. Skarżący wskazał, iż podstawą wyłączenia sędziego NSA Stefana Kłosowskiego jest w szczególności kierowanie się przez niego omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego, jakim jest reżim komunistyczno-peerelowski i stosowanie metod impoderabiliów i peerelowskiego pozytywizmu prawniczego z okresu reżimu komunistycznego w szczególności w sprawach SA/Sz 2337/02, SA/Sz 2847/02, II SA/Sz 501/08. Dotyczy to w szczególności protokołów jawnych posiedzeń w sprawach SA/Sz 2337/02 i II SA/Sz 501/08, których treść sędzia Stefan Kłosowski jako Przewodniczący konstruował tak, aby nie oddawały prawdziwego kontekstu sytuacyjnego zaistniałego na sali sądowej i aby fakty zaistniałe na sali sądowej były przedstawiane w treści protokołów w sposób fałszywy. R. S. wskazał, że integralną treść jego wniosku stanowi wniosek z dnia 8 września 2016 r. w sprawie II SA/Sz 50/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić tylko wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny co do bezstronności sędziego. Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. W niniejszej sprawie R. S. składając wniosek, nie wskazał takich przyczyn, wymienionych w art. 19 ustawy, które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA Stefana Kłosowskiego. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności tego sędziego. Wniosek R. S. oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach niniejszej sprawy, a zatem brak jest podstaw prawnych w ramach art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do ich uwzględnienia. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego, oparte wyłącznie na okoliczności orzekania sędziego w innych sprawach, nie daje podstawy do ich wyłączenia, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Argumentacja skarżącego to w istocie przejaw jego subiektywnych przeświadczeń i ocen o braku obiektywizmu sędziego S. K. z powodu niesatysfakcjonujących stronę czynności podejmowanych z udziałem tych sędziów w innych sprawach, wymienionych we wniosku. Złożony wniosek nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w przedmiotowej sprawie i dlatego czyni żądanie skarżącego niezasadnym. W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek R. S. należało oddalić.