II SA/Sz 101/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokat A. S. kwotę [...] ([...]) złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu. Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...], nr [...] [...], na podstawie art. 5c i 5d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (j.t.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm.) oraz obwieszczenia Ministra Gospodarki z dnia 22 kwietnia 2016 r. w sprawie wysokości dodatku energetycznego, obowiązującej od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. (M. P. z 2016 r., poz. 411) - po rozpatrzeniu wniosku przyjętego w dniu 26 sierpnia 2016 r. - orzekł o przyznaniu R. S. dodatku energetycznego na okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wnioskodawca spełnia przesłanki zawarte w ustawie Prawo energetyczne. R. S. odwołał się od powyższej decyzji, wnosząc o wyjaśnienie od kiedy obowiązują przepisy dotyczące przyznawania dodatku energetycznego, kto podpisał obwieszczenie Ministra Gospodarki z dnia 22 kwietnia 2016 r. w sprawie wysokości dodatku energetycznego obowiązującej od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r., czy dodatek jest dodatkiem stałym czy tymczasowym i czy po 30 kwietnia 2017 r. będzie formalnie istniało prawo do dodatku energetycznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej "K.p.a.") w związku z art. 3 pkt 13c i d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (j.t.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1059), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył treść przepisów ustawy Prawo energetyczne, powołanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia. Kolegium wyjaśniło, że w art. 5c ust. 4 ww. ustawy, ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw gospodarki do ogłoszenia, w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość dodatku energetycznego na kolejne 12 miesięcy, biorąc pod uwagę środki przewidziane na ten cel w ustawie budżetowej. W świetle powyższego upoważnienia Minister Gospodarki wydał obwieszczenie z dnia 22 kwietnia 2016 r. w sprawie wysokości dodatku energetycznego obowiązującej od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. (M. P. z 2016 r. poz. 411). Obwieszczenie to podpisał Minister Energii: K. Tchórzewski. Organ odwoławczy podał dalej, że na podstawie art. 5c ust. 4 ustawy Prawo energetyczne, wysokość dodatku energetycznego w okresie od dnia 1 maja 2016 r. do dnia 30 kwietnia 2017 r. dla gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę samotną wynosi [...] zł/miesiąc. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 13c odbiorca wrażliwy energii elektrycznej - to osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 966), która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., z materiału dowodowego sprawy wynika, że R. S. spełnia wszystkie wymogi, dlatego też słusznie przyznano mu dodatek energetyczny. R. S. złożył skargę na wyżej opisaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o jej uchylenie. Jednocześnie skarżący sformułował wniosek, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: czy wydanie obwieszczenia Ministra Gospodarki z dnia 17 kwietnia 2014 r. w sprawie wysokości dodatku energetycznego (jako istotnej składowej dodatku mieszkaniowego) jest zgodne z Konstytucją, w szczególności z art. 92 ust. 1 i czy art. 5 c ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne zgodny jest z Konstytucją, w szczególności z art. 92 ust. 1. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 101/17 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku R. S., ustanowił adwokata. Pismem procesowym z dnia 12 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał w całości skargę złożoną przez R. S. i podniósł, że decyzja z dnia [...] r. jest błędna nie tylko z powodów o których w swoich licznych pismach pisał skarżący, ale także z uwagi na naruszenie: - art. 107 K.p.a. (w brzmieniu sprzed 1 lipca 2017 r.), który w § 1 pkt. 6 stanowi, że decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, - art. 11 K.p.a. poprzez naruszenie zasady przekonywania, - art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Na rozprawie w dniu 6 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one uiszczone, ani w części ani w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, albowiem przyznanie skarżącemu dodatku energetycznego było zgodne z prawem. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przedmiotem zaskarżenia i oceny Sądu stała się decyzja orzekająca o przyznaniu R. S. dodatku energetycznego w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. Zasady przyznawania dodatku energetycznego regulują przepisy Prawa energetycznego, znowelizowanego ustawą zmieniającą z dnia 26 lipca 2013 r. (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 984), na mocy której to ustawy zmieniającej dodano do ustawy - Prawo energetyczne przepisy art. 5 "c", 5 "d", 5 "e" , 5 "f", 5 "g", określające przesłanki nabycia prawa do zryczałtowanego dodatku energetycznego. Z wyżej wymienionych przepisów wprost wynika, że dodatek energetyczny przysługuje tzw. odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej (zdefiniowanemu, w dodanym do ustawy - Prawo energetyczne wspomnianą wyżej ustawą nowelizującą, punkcie 13 "c" słownika pojęć ustawy) i jest przyznawany w drodze decyzji wydawanej przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta na wniosek odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej jest osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej, zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej. Dodatek energetyczny jest wypłacany w okresach miesięcznych, do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z wyjątkiem miesiąca stycznia, w którym dodatek energetyczny wypłaca się do dnia 30 stycznia danego roku i miesięcznie stanowi on 1/12 kwoty rocznej dodatku energetycznego ogłaszanej przez ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie art. 5 "c" ust. 4 ustawy Prawo energetyczne. Analiza przepisów ustawy Prawo energetyczne dotyczących przyznawania dodatku energetycznego, prowadzi do wniosku, że przyznanie dodatku energetycznego wymaga inicjatywy strony, bez której nie może być wszczęte postępowanie w sprawie przyznania ww. dodatku. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu przyznany został dodatek energetyczny, ponieważ posiadał on statusu odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący otrzymuje dodatek mieszkaniowy, jest stroną umowy kompleksowej zawartej w dniu [...] r. i polegającej na sprzedaży energii elektrycznej, zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej i złożył stosowny wniosek w dniu 26 sierpnia 2016 r. o przyznanie ww. dodatku. W świetle powyższego, nie budzą żadnych wątpliwości ustalenia organów, że skarżący spełnia przesłanki do otrzymana dodatku energetycznego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących niekonstytucyjności powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo energetyczne, a w szczególności art. 5 "c" ust. 4 tej ustawy i sformułowanego w skardze wniosku do Sądu o zadanie pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu, skład orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, że nie dostrzega potrzeby wystąpienia z takim pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego w trybie art. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Należy bowiem wyjaśnić, że podstawą do przedstawienia przez Sąd pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego muszą być uzasadnione wątpliwości sądu, a nie skarżącego (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2004 r., OSK 971/04, publ. LEX nr 236849). Stosownie bowiem do postanowień art. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, sąd może przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącego kwestie nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie prowadzonej przed tutejszym Sądem sprawy, dlatego zostały uznane za niezasadne. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pełnomocnika skarżącego w zakresie naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, tj. art. 107, art. 11 oraz art. 8 K.p.a., wyjaśnić należy, że naruszenie przepisów postępowania Sąd uwzględnia tylko w sytuacji, gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego takiego wpływu nie wykazał w piśmie z dnia 12 grudnia 2017 r. Argumentacja w nim zawarta ogranicza się w zasadzie do ogólnych stwierdzeń, że nienależycie uzasadniono decyzję, ponieważ nie podano dowodów na podstawie, których określone fakty organ przyjął za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w rezultacie nie wyjaśniono skarżącemu zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy. Brak natomiast wskazania konkretnej okoliczność, która świadczyłaby o tym, że jej pominięcie wpłynęło na końcowe załatwienie sprawy, tj. wysokość i okres przyznanego dodatku energetycznego. Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia Sąd również nie dopatrzył się zarzucanego naruszenia przepisów postępowania w sprawie w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji. Sąd miał na uwadze, że skarżącemu przyznany został wnioskowany dodatek energetyczny w prawidłowej wysokości oraz na okres zgodny z obowiązującymi przepisami. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.