II SA/Sz 1011/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta [...] orzekł o cofnięciu J. W. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii ABC i nałożył na ww. obowiązek zwrotu prawa jazdy kat. ABC nr [...] nr druku: [...] wydanego w dniu [...] r. przez Starostę. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu [...] r. J.W. został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na skutek uzyskania od Prokuratury Rejonowej w [...] o zastrzeżeniach w stanie zdrowia mogących powodować niezdolność do kierowania pojazdami. W dniu [...] r. J. W. został poddany badaniu lekarskiemu i uzyskał wynik stwierdzający istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, o czym lekarz przeprowadzający badania niezwłocznie powiadomił Starostę. Od decyzji tej odwołał się J.W. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że na skutek nieporozumień popadł w konflikt z Prokuraturą. W dniu [...] r. poddał się badaniom lekarskim, testy wyszły poprawnie. Ma [...] lat i przez wiele lat pracował jako kierowca, w tym również jako taksówkarz. Na nic nie choruje, i jest zdrowy. Od decyzji lekarzy z [...] odwołał się do Instytutu Medycyny Pracy w [...] oraz w dniu [...] r. wykonał drugie badania lekarskie i otrzymał orzeczenie o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Odwołujący się podniósł, iż decyzja organu I instancji jest błędna i krzywdząca, a nadto przedwczesna z uwagi na wniesione odwołanie od orzeczenia lekarskiego oraz błędna. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Kolegium ustaliło, iż zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] r. organ I instancji decyzją skierował J. W. na badania lekarskie. Zgodnie z cytowanym przepisem, organ jest obowiązany cofnąć uprawnienia do kierowania pojazdami, w sytuacji kiedy orzeczeniem lekarskim stwierdzone zostały przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdem. Przedmiotowa decyzja nie ma charakteru uznaniowego, organ ma obowiązek działania zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 140 prawa o ruchu drogowym. Orzeczenie lekarskie wydane na podstawie decyzji organu, zostało wydane w dniu [...] r., orzeczenie to jest wiążące dla organu administracji i stanowi podstawę do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Przedstawione przez J. W. orzeczenie lekarskie nie może stanowić podstawy orzeczenia administracyjnego, z uwagi na to, iż uzyskane zostało przez stronę niezależnie, bez wskazania konieczności jego uzyskania w decyzji organu. Jednocześnie Kolegium wskazało, że Strona miała możliwość odwołania się w całości lub w części od decyzji w sprawie skierowania jej na badanie lekarskie, jednakże tego nie uczyniła, uznać zatem należy, że z decyzją tą się zgodziła. Powyższa decyzja została zaskarżona przez J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skarżący wnosząc o uchylenie wydanych decyzji zarzucił przedwczesność ich wydania - przed rozpoznaniem jego odwołania od orzeczenia lekarzy z [...], które to odwołanie złożył zgodnie z pouczeniem do Instytutu Medycyny Pracy w [...]. Nadto decyzjom zarzucił naruszenie art.140 ust.1 pkt1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, albowiem oparto je na tzw. zastrzeżeniach o mym stanie zdrowia bez podania jaką to chorobę u niego stwierdzono, która by uniemożliwiała prowadzenie pojazdów. Obydwie zaskarżone decyzje są błędne. tym bardziej, że skarżący dysponuje drugim wydanym niezależnie orzeczeniem lekarskim nr. [...]r. wydanym w dniu [...]r., gdzie nie stwierdzono przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów. Decyzja Starosty [...] została wydana na podstawie fałszywych przesłanek bez podania konkretnej choroby na jaką skarżący miałby cierpieć, a która uniemożliwiała by mu prowadzenie pojazdów. Obecnie ma wyznaczony termin na [...]r. na badanie w [...] i dopiero to orzeczenie może być podstawą do wydania decyzji o cofnięciu mu uprawnień. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto Kolegium podniosło, iż zaskarżona decyzja nie ma charakteru uznaniowego, organ ma obowiązek działania zgodnie ze wskazaniami zawartymi w art. 140 Prawa o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Na podstawie art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje organów administracyjnych. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art.122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz.515 z późn.zm.) badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Bezsprzecznie Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. skierował J.W. na badania lekarskie wskazując, iż na badania te należy zgłosić się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Nie spornym jest również, iż badania takie zostały przeprowadzone i ich wynikiem było orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] r. stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, natomiast w oparciu o art.140 ust.2 ww. ustawy, decyzję o przywróceniu kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, z wyjątkiem przypadku określonego w art.140 ust. 1 pkt 3, wydaje starosta po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie. Na podstawie § 11 ust.2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz.U. Nr 2, poz.15 ) jeżeli orzeczenie lekarskie stwierdza istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, uprawniony lekarz w terminie 14 dni od dnia wystawienia orzeczenia przekazuje jego kopię właściwemu organowi uprawnionemu do wydania prawa jazdy. Oznacza to, że niezależnie od możliwości złożenia odwołania przysługującego od orzeczenia lekarskiego, starosta obowiązany jest do cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Takie działania, podejmowane niezwłocznie po otrzymaniu orzeczenia, mają na celu zmniejszenie ryzyka dopuszczenia do kierowania pojazdami osób chorych, ze względu zarówno na dobro tych osób, jak i na dobro pozostałych użytkowników dróg. Dodać należy, że orzeczenie podmiotu odwoławczego stwierdzające brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami, stanowi podstawę do zastosowania art.140 ust.2 ustawy Prawo o ruchu drogowym tj. do przywrócenia kierowcy uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. W tym stanie rzeczy, zarzut skarżącego, iż decyzje o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami wydane zostały przedwcześnie tj. przed rozpoznaniem odwołania od orzeczenia lekarskiego, jest nieuzasadniony. Nieuzasadniony jest również zarzut, iż organy nie uwzględniły orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] r. Zgodnie z § 9 ust.1 powołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. badania lekarskie osób wymienionych w art.122 ust.1 pkt 2-5 ustawy Prawo o ruchu drogowym ( w tym osób skierowanych na badania decyzją starosty ) przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy. Badanie w dniu [...] r. przeprowadził co prawda lekarz uprawniony, jednakże poza wojewódzkim ośrodkiem medycyny pracy co powoduje, iż uwzględnienie tego badania pozostawałoby w sprzeczności ze wskazanym przepisem rozporządzenia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Orzeczenie lekarskie wydawane jest zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr [...] do powołanego rozporządzenia i nie zamieszcza się w nim rozpoznania choroby stanowiącej podstawę do stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Tym samym, również w decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami ze względu na stan zdrowia, organ nie może zamieścić takiego rozpoznania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ) orzekł, jak w sentencji.