II SA/Sz 1011/09
WyrokWSA w Szczecinie2009-10-21
Skład orzekający: Elżbieta Makowska, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Arkadiusz Windak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy okres pobierania zasiłku stałego z pomocy społecznej może być zaliczony do 365 dni okresu pracy lub równorzędnego, wymaganego do przyznania zasiłku dla bezrobotnych?Ratio decidendi
Okres pobierania zasiłku stałego z pomocy społecznej nie jest okresem równorzędnym z okresem zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej, od którego istnieje obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy enumeratywnie wymienia okresy, które mogą być zaliczone do wymaganego 365-dniowego okresu, a pobieranie zasiłku stałego nie znajduje się wśród nich. W związku z tym, organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania zasiłku dla bezrobotnych, jeśli jedynym okresem spełniającym wymóg formalny był okres pobierania zasiłku stałego.Stan faktyczny
Skarżący Z. M. zarejestrował się jako bezrobotny i ubiegał się o zasiłek dla bezrobotnych. W przeszłości otrzymywał zasiłek stały z pomocy społecznej z powodu niepełnosprawności. Po uzyskaniu orzeczenia o lekkim stopniu niepełnosprawności, złożył wniosek o zasiłek dla bezrobotnych. Organy administracji odmówiły przyznania zasiłku, wskazując, że okres pobierania zasiłku stałego nie jest okresem uprawniającym do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ nie spełnia wymogu 365 dni zatrudnienia lub równorzędnej pracy zarobkowej. Skarżący podniósł w skardze, że pogorszenie jego stanu zdrowia uniemożliwiło mu pracę przez wymagany okres, a także zakwestionował tryb zmian przepisów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr./, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania Z. M. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną od dnia [...] r. i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Z uzasadnienia decyzji oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że Z. M. w okresie od [...] r. do [...] r., na podstawie decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w .[...] z dnia [...] r., otrzymywał zasiłek stały z uwagi na całkowitą niezdolność do pracy z powodu niepełnosprawności.
W dniu [...] r. Z. M. przedłożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] orzeczenie wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. zaliczające go do lekkiego stopnia niepełnosprawności.
Organ II instancji powołując się w swojej decyzji na treść art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazał, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu w jeżeli okresie [...] poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności.
Organ podał również, że do 365 dni, zgodnie z art. 71 ust. 2 powołanej ustawy, zalicza się m.in. okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia , wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego.
Okres pobierania zasiłku stałego nie jest okresem uprawniającym Z. M. do przyznania zasiłku dla bezrobotnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Z. M. zarzucał, że pomimo stwierdzenia u niego w [...] r. kolejnego schorzenia kręgów szyjnych, poddania operacji, orzeczeniem z [...] r. został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności, co spowodowało utratę prawa do zasiłku stałego. Tymczasem stan zdrowia skarżącego się pogorszył, stwierdzono dalsze uszkodzenia w kręgach szyjnych, a w dniu [...] r. został skierowany na operację.
Zdaniem Z. M., nie spełnienie ustawowego warunku 365 dni pracy nie wynika z jego winy, lecz spowodowane jest złym stanem zdrowia.
Skarżący podważył również tryb dokonywania zmian w obowiązujących przepisach prawa dotyczących nabywania uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych. Wskazał, że przepisy winny uwzględniać takie sytuacje w jakiej znalazł się skarżący, nie mogąc bez własnej winy pracować przez 365 dni.
Wojewoda Zachodniopomorski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Okolicznością w sprawie niesporną w sprawie jest, że, skarżący Z. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...] r.
Aby uzyskać prawo do zasiłku dla bezrobotnych skarżący musiałaby spełniać przesłanki do jego otrzymania , wynikające z art. 71 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.).
W okolicznościach niniejszej sprawy było niewątpliwe, że możliwość przyznania skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych można było rozpatrywać dokonując oceny, czy okres pobierania niego zasiłku stałego jest równorzędny z którymś z okresów wymienionych w art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 powołanej wyżej ustawy.
Przepis art. 71 ust. 1 pkt 2 stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:
a) był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104b i art. 105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni,
b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,
c) świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca,
d) opłacał składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę,
e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę,
f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,
g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie niewymienionym w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, w wysokości 9,75 % przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc zatrudnienia,
h) był zatrudniony za granicą przez okres co najmniej 365 dni, w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy, i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant,
i) był zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Z kolei na podstawie art. 71 ust. 2, do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy:
1) zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, a także służby w charakterze funkcjonariusza, o którym mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, ze zm.);
2) urlopu wychowawczego udzielonego na podstawie odrębnych przepisów;
3) pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne, stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę;
4) niewymienione w ust. 1 pkt 2, za które były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę;
5) za które przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy lub stosunku służbowego, oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.
Przy ocenie, czy skarżącemu przysługuje prawo do zasiłku dla bezrobotnych istotny jest przedział czasowy obejmujący okres od dnia [...] r. do [...] r. Wynika to z faktu, że okres ten jest okresem "18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania", o jakim mowa w w/w przepisie, czyli okresem 18 miesięcy poprzedzającym dzień rejestracji skarżącego – [...] r.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Z.M. z uwagi na orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, nieprzerwanie od [...] r. otrzymywał zasiłek stały z pomocy społecznej.
Powołany wyżej art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewiduje możliwości zaliczenia okresu pobierania zasiłku stałego do okresu równorzędnego wykonywaniu pracy, tj. uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. W treści tego przepisu ustawodawca enumeratywnie wymienia i określa sytuacje równorzędne wykonywaniu pracy i wśród nich nie wymienił zasiłku stałego.
Sąd dostrzega trudną sytuację zdrowotną i bytową skarżącego , jednakże w ramach posiadanych kompetencji nie może oceniać sprawy z punktu widzenia zasady słuszności, albowiem ocena ta dokonywana jest jedynie w oparciu o kryterium legalności. Skoro organy obu instancji wydały decyzje w przedmiocie przyznania Z. M. statusu osoby bezrobotnej oraz odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych zgodnie z obowiązującymi na dzień ich wydania przepisami prawa materialnego i procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w[...] , na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło