II SA/Sz 1012/12

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-01-18

Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, będący osobą całkowicie niezdolną do pracy i utrzymującą się z renty ZUS oraz dodatku mieszkaniowego, ma prawo do ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawca, prowadzący jednoosobowe gospodarstwo domowe i niezdolny do pracy, który utrzymuje się wyłącznie z renty ZUS i dodatku mieszkaniowego, nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata z własnych środków. Wobec tego należało uwzględnić jego wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu na podstawie przepisów o prawie pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
M. G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Po oddaleniu skargi przez sąd, M. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym ustanowienie adwokata, wskazując na swój niski dochód z renty ZUS i brak wspólnego gospodarstwa domowego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić adwokata z urzędu na rzecz M. G. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 18 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a ustanowić adwokata M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania zasiłku celowego i przekazującą sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia [...]r. Sąd oddalił skargę. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek podał, że nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego, a jego dochód stanowi renta ZUS w kwocie [...] zł. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Na podstawie art. 262 ww. ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystającysh z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Z oświadczenia skarżącego oraz akt administracyjnych wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i utrzymuje się wyłącznie z renty ZUS i dodatku mieszkaniowego. W tej sytuacji należało uwzględnić wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, bowiem wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło