II SA/Sz 1013/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Spółki z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji H. Spółka z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. o wymierzeniu Spółce kary pieniężnej w wysokości [...] z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniła okolicznościami wskazanymi w treści skargi, w szczególności brakiem jednolitego stanowiska, co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej. Wskazała na podobieństwo niniejszej sprawy do prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który w ostatnim czasie w jedenastu sprawach uwzględnił jej skargi. Skarżąca wskazała nadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczyła, że na dzień 13 kwietnia 2015 r. zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości [...] zł. Aktualnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Z uwagi na niebagatelną kwotę już uiszczonych kar grozi jej utrata płynności finansowej, co z kolei może skutkować groźbą upadłości Spółki, czyli z sytuacją, której nie da się już odwrócić, nawet w przypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu jej wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Podniosła, że obecnie ponosi duże straty, nie tylko nie osiągając planowanych zysków, co uniemożliwia jej zatrzymanie przedmiotowych urządzeń przez urzędy celne, ale także ponosząc straty finansowe. Zdaniem Spółki, uiszczenie kar pieniężnych, na obecnym etapie postępowania, kiedy dokonanie czynu z art. 107 k.k.s. nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem, dodatkowo pogorszy jej sytuację finansową i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. W świetle powyższego Spółka uważa, że zasługuje na tymczasową ochronę polegającą na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu podjęcia przez Trybunał Konstytucyjny o losie przepisów będących podstawą wymierzenia przedmiotowej kary pieniężnej. Końcowo Spółka przywołała i dołączyła postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, którymi wstrzymano wykonanie decyzji w przedmiocie kar pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 wskazanej ustawy, po przekazaniu skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie. Rozstrzygając w oparciu o przepis z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przy czym użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto uzasadnienie złożonego wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących, o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, opubl. w Lex nr 1467667). Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę, bądź trudne do odwrócenia skutki. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z akt sprawy wynika, że Spółce wymierzono karę z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w wysokości [...] zł. Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia należności pieniężnej, tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji, uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. W ocenie Sądu, wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła w szczególności, że uiszczenie tej kwoty przekracza możliwości finansowe Spółki i wywołałoby jej niewypłacalność. Chociaż skarżąca w argumentacji wniosku i załączonym do skargi oświadczeniu Prezesa Zarządu Spółki wskazała, że uiściła już znaczną kwotę tytułem wymierzonych kar pieniężnych ([...] zł), to informacja ta – w ocenie Sądu – nie jest wystarczająca do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie przez Sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym Spółki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej aktualnej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Takich pełnych danych Spółka nie przedłożyła. Tym samym nie można zweryfikować, czy strona rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również, zdaniem Sądu, powoływanie się na straty w prowadzonej działalności gospodarczej, nie jest samodzielną okolicznością, która mogłaby przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Strata stanowi jedynie różnicę pomiędzy przychodem osiągniętym w danym roku podatkowym, a kosztami jego uzyskania. Wykazanie straty nie przekłada się automatycznie na stwierdzenie, że podatnik nie dysponuje środkami finansowymi, czy też majątkiem niezbędnym do pokrycia określonej decyzją należności publicznoprawnej. Wykazanie straty nie jest również jednoznaczne z powstaniem stanu zagrożenia niewypłacalnością. Nie jest bowiem wykluczone, że strata może zostać pokryta ze środków finansowych, którymi podatnik dysponuje lub uzyskanych w drodze kredytu bądź pożyczki. Nie mogły także odnieść zamierzonego skutku, argumenty skarżącej podważające prawidłowość wymierzenia kary pieniężnej. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Stosownie do powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł, jak na wstępie.