II SA/Sz 1018/21

Dnia 24 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Decyzją z [...] roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. J. reprezentowanej przez adwokata, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. S. z 11 maja 2021 roku nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad mężem. Powyższa decyzja została zaskarżona przez pełnomocnika strony, który pismem z dnia [...] roku zawnioskował o jej uchylenie oraz o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, ewentualnie o przekazanie sprawy organowi instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko, wniosło o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] roku, powołując się na udzielone pełnomocnictwo, pełnomocnik Skarżącej oświadczył, iż cofa na opisaną wyżej skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Prawo skargi do sądu administracyjnego oparte jest na zasadzie rozporządzalności, której granice wyznacza ocena dopuszczalności cofnięcia skargi. Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dopuszczalność cofnięcia skargi wyznaczają zatem następuje przesłanki: – skarga do sądu administracyjnego została skutecznie wniesiona; – skarżący złożył oświadczenie woli o cofnięciu skargi w formie pisma procesowego, które spełnia wymagania prawne dla jego skuteczności; – cofnięcie skargi nastąpiło przed ogłoszeniem wyroku; – sąd dokonał oceny znaczenia cofnięcia skargi dla kontrolowanego działania lub bezczynności organu wykonującego administrację publiczną. W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga została skutecznie wniesiona a pełnomocnik skarżącej uprzednio wnoszący skargę, złożył oświadczenie o jej cofnięciu. Zakres jego umocowania w tym zakresie nie budzi wątpliwości. Sąd nie znalazł przy tym podstaw do uznania aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., należało zatem umorzyć postępowanie sądowe wywołane skargą, o czym Sąd orzekł w postanowieniu.