II SA/Sz 102/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. B. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia : zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie adwokatowi M. B. kwotę [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , mając na uwadze, że skarżący w przedmiotowej sprawie jest zwolniony z kosztów z mocy ustawy, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Następnie Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony radca prawny M. B.. Ustanowiony pełnomocnik wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia [...] r. przywrócono M. P. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik poinformował o zmianie wykonywanej profesji z radcy prawnego na adwokata i uzyskaniu wpisu do Okręgowej Izby Adwokackiej . W dniu [...] r. odbyła się rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie z ww. skargi kasacyjnej – sygn. akt I OSK 2999/13, w której brał udział pełnomocnik skarżącego. W dniu [...] r. pełnomocnik - adwokat M.B. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone ani w części, ani w całości. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ( Dz.U. z 2013 r., poz. 461). Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 czerwca 2012 r. oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie I OSK 2999/13. Wskazany pełnomocnik nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. § 18 ust. 1 pkt c powołanego rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Według § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 240 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 55,20 stanowiąca 23% podatku od towarów i usług – łącznie kwota 295,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.