II SA/Sz 1022/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w osobie referendarza sądowego Moniki Bieńkowskiej po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Skarżąca H. G. wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, od złożonej skargi na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] orzekającą o wymeldowaniu Jej z pobytu stałego z lokalu położonego w S. przy ul. [...], złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym formularzu PPF wnioskodawczyni oświadczyła, że zamieszkuje razem z mężem. Jej dochód stanowi emerytura w wysokości 570zł, a wydatki to: 150zł na lekarstwa, 250zł na wynajęcie mieszkania, oraz 170zł na wyżywienie i odzież. Pismem z dnia 13 listopada 2007 r. H. G. została wezwana do nadesłania w terminie 7 dni od daty doręczenia : - dowodów potwierdzających wydatki ponoszone na zakup lekarstw w okresie ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wydatki ponoszone na utrzymanie mieszkania za okres ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wysokość otrzymywanej przez skarżącą i Jej męża emerytury za okres ostatnich trzech miesięcy pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W dniu 26 listopada 2007 r. skarżąca odebrała wezwanie, jednakże zobowiązania Sądu nie wykonała. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy ). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od Sygn. akt II SA/Sz 1022/07 poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 cyt. ustawy ). Oznacza to, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Strona wnosząc sprawę przed sądem powinna liczyć się z kosztami i gromadzić potrzebne środki z uzyskiwanych dochodów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie, gdy "osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. art. 255 P.p.s.a. Dane wskazane przez H. G. w ocenie Sądu nie stanowiły wystarczającej i kompletnej podstawy odzwierciedlającej Jej sytuację majątkową, a tym samym uniemożliwiały dokonanie oceny Jej możliwości płatniczych, dlatego skarżąca została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Biorąc pod uwagę, iż skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu i nie wykazała, tym samym, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.