II SA/Sz 1022/09

Dnia 27 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. G. na czynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej p o s t a n a w i a 1) zwolnić skarżącą z kosztów sądowych; 2) ustanowić adwokata Postanowieniem z dnia 6 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1022/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę E. G. na czynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "Z." w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca złożyła w dniu [...] r. (w urzędzie pocztowym), sporządzony na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką R. G. Rodzina utrzymuje się jedynie z emerytury pobieranej przez R. G., gdyż skarżąca jest osobą bezrobotną i nieosiągającą żadnych dochodów. Ponadto, jak wskazała wnioskodawczyni, podjęcie przez nią pracy nie jest możliwe ze względu na zły stan zdrowia. Skarżąca nie posiada rzeczy ruchomych ani zasobów finansowych, natomiast jest współwłaścicielką, razem z matką, mieszkania w [...]przy ul. [...]. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy E. G. dołączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w [...]z dnia [...]r. potwierdzające fakt posiadania przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej bez prawa do pobierania zasiłku, kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia [...]r. wskazującą na rozpoznanie u wnioskodawczyni [...], skierowanie do poradni laryngologicznej z dnia [...]r. oraz pismo z dnia [...]r. Prokuratury Okręgowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Należy podnieść, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym powinno być zatem stosowane wówczas, gdy strona istotnie nie posiada żadnych możliwości finansowych pozwalających na uiszczenie opłat sądowych, pokrycie wydatków, czy opłacenie zastępstwa procesowego. Przy czym ciężar dowodu, co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, spoczywa na stronie składającej wniosek w tym przedmiocie, zaś Sąd poddaje ocenie wszystkie przedłożone dowody, w tym także oświadczenia strony. Po analizie informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także dodatkowych dokumentów złożonych przez stronę należy stwierdzić, że sytuacja materialna i osobista (status osoby bezrobotnej, brak oszczędności oraz wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone na pokrycie kosztów sądowych), w jakiej znajduje się E. G., uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.