II SA/Sz 1029/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. - G. na uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekazania piwnicy na rzecz Gminy. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 30 grudnia 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarga B. D. - G. na uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy [...] w K. w przedmiocie przekazania piwnicy na rzecz Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres kognicji sądów administracyjnych pod względem rzeczowym został określony w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. stosownie do jego treści kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie B. D. - G. złożyła skargę na uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy [...] w K. Wspólnota mieszkaniowa jest jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, którą tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości stosownie do art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2005 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.).Wobec tego, wspólnota nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a zatem działalność takiej jednostki nie podlega kognicji sądów administracyjnych stosownie do powołanego wyżej art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że na prawa i obowiązki właściciela lokalu wpływa przede wszystkim przynależność do wspólnoty mieszkaniowej, które zostały uregulowane w przepisach ustawy o własności lokali, zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 tej ustawy w zakresie nie uregulowanym ustawą o własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Możliwość zaskarżania, przez właściciela lokalu, uchwał wspólnoty została wyraźnie przewidziana w art. 25 ustawy o własności lokali, który stanowi, że właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Treść powołanego przepisu oraz odesłanie do przepisów Kodeksu cywilnego przesądza, że kwestionowanie uchwał wspólnoty mieszkaniowej może nastąpić na drodze sądowej ale jedynie przed sądem powszechnym. W tej sytuacji stwierdzając, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania niniejszej skargi należało orzec, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w postanowieniu.