II SA/Sz 1030/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, /spr./, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ...] z dnia [..] r. Nr[...] , II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 , art. 5 ust. 1,4 i 5, art. 6 ust. 1 i 10, art. 7 ust. 1 i 5, art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Nr 71, poz. 734 ze zmianami) oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817), na wniosek K. K, przyznał jej dodatek mieszkaniowy na okres [...] miesięcy począwszy od [...] r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że z przedłożonego wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego i deklaracji o dochodach wynika, iż wnioskodawczyni spełnia kryteria określone w ustawie do przyznania dodatku mieszkaniowego i zmniejszenia wydatków związanych z zajmowaniem lokalu. K. K odwołała się od decyzji organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] domagając się ponownego rozpatrzenia jej sprawy. W odwołaniu podniosła, że jej zarobki są niskie, a przyznany dodatek mieszkaniowy jest niższy od uprzednio przyznanego. Odwołująca się podała nadto, że w lokalu jest zameldowana sama i nie zna powodów, dla których w decyzji o przyznaniu dodatku organ uwzględnił cztery osoby. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), § 1 pkt 16 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz.1817) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium dokonało sprawdzenia danych zawartych we wniosku i nie stwierdziło nieprawidłowości w obliczeniach. Organ odwoławczy podał nadto, że wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnie użytkową zajmowanego lokalu, a wydatkami poniesionymi przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów w gospodarstwie jednoosobowym i 12% dochodów w gospodarstwie czteroosobowym. Kolegium stwierdziło również, że skoro w deklaracji o dochodach odwołująca oświadczyła, że jej gospodarstwo domowe składa się z czterech osób, to według dokonanych obliczeń przyznany dodatek mieszkaniowy za okres od [...] r. wynosi [...] zł. K. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...] . do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w[...] . Oświadczyła w skardze, że przebywa w[...] , jednakże pomimo to, że jej dochody są niższe, to i przyznany zasiłek przyznano jej w niższej wysokości niż dotychczas. Podważyła nadto ustalenia organów orzekających w sprawie co do ilości osób zamieszkujących w lokalu, którego jest najemcą. Powołując się na treść wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oświadczyła, że lokal ten zajmuje samodzielnie. Zaprzeczyła natomiast temu, że mieszkają tam cztery osoby. K. K. kwestionowała również powierzchnię lokalu przyjętą przez organy administracji publicznej do obliczenia przysługującego skarżącej dodatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podając, że wniosek skarżącej o przyznanie dodatku mieszkaniowego został uzupełniony przez pracownika socjalnego w trakcie wywiadu środowiskowego o dane osób stale zamieszkujących i gospodarujących w mieszkaniu K. K.. Organ odwoławczy podkreślił nadto, że na wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego miała wpływ nie tylko ilość osób wspólnie zamieszkujących, ale i dochody gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz wydatki normatywne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga jest zasadna . W rozpatrywanej sprawie istota sporu sprowadzała się do ustalenia, czy w świetle stanu faktycznego sprawy organ administracji publicznej właściwie określił w decyzji wysokość dodatku mieszkaniowego, o którego przyznanie wystąpiła skarżąca K. K. w dniu [...] r., składając w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w [...] wniosek zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U Nr 156, poz. 1817 ze zmianami) oraz czy organy orzekające w sprawie wyjaśniły wszechstronnie stan faktyczny sprawy w celu wydania zgodnej z prawem decyzji administracyjnej.. Organ I instancji przyznał dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie w oparciu o złożony wniosek, albowiem stwierdził, że w lokalu, którego najemcą jest K. K. zamieszkują wraz z nią jeszcze trzy osoby. Ustalenia te skarżąca zakwestionowała w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz w skardze do Sądu, albowiem są rozbieżne ze stanem faktycznym oraz treścią złożonego przez nią wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Tymczasem treść wniosku została w toku postępowania uzupełniona bez wiedzy i akceptacji K. K. o dane uzyskane- jak twierdzi organ odwoławczy- w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez pracownika socjalnego. Zauważyć należy, że prawdziwość danych zawartych we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego skarżąca poświadczyła składając ten dokument właściwemu organowi własnoręcznym podpisem po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 Kodeksu karnego. W ocenie Sądu, uzupełnianie wniosku oraz dopisywanie w nim danych przez inne osoby aniżeli wnioskodawca nie ma prawnie uzasadnionych podstaw. Wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie tylko inicjuje postępowanie administracyjne w sprawie przyznania świadczenia, ale również stanowi dowód na okoliczność danych w tym wniosku zawartych. Według ogólnie obowiązujących w postępowaniu administracyjnym reguł postępowania dowodowego, o ile organ podważa wiarygodność wniosku jako dowodu w sprawie, może to uczynić przeprowadzając inny dowód na tą okoliczność. Przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych przewidują możliwość przeprowadzania przez organy prowadzące postępowanie w sprawie wywiadu środowiskowego. Wywiad jako szczególny rodzaj środka dowodowego, co do zasady również podlega regułom postępowania dowodowego określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Oznacza to między innymi, że strona winna być powiadomiona o terminie przeprowadzenia wywiadu oraz w nim uczestniczyć. Tymczasem w aktach sprawy oprócz zweryfikowania danych zawartych we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego przez inną osobę aniżeli skarżąca, brak innych dowodów na okoliczność zamieszkiwania w lokalu przy ul [...] w [...] innych osób aniżeli skarżąca. Zgodnie z art. 7 Kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej winny działać w sposób praworządny i podejmować wszelkie kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w celu ostatecznego jej załatwienia, mając na uwadze interes społeczny. Funkcjonowanie zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu zobowiązuje organ do szczególnej staranności w wyjaśnieniu faktów istotnych dla sprawy. W szczególności organ obowiązany jest dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego (zob. wyrok NSA z dnia 28.05.1981. SA 810/81, ONSA 1981, Nr 1, poz. 45) Ze względu na to, ze w przedmiotowej sprawie organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji.