II SA/Sz 1031/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. W. i H. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 124 ust. 1 w związku z art. 6 pkt 2, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, po rozpoznaniu wniosku E. Sp. ograniczył sposób korzystania z nieruchomości, położonej w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] obręb [...] o pow. [...] ha stanowiącej własność Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym w udziałach do [...]: A.B., M.S., małż. L.G. i L.G., małż. P.Z. i E.Z., małż. J.K. i K.K., małż. H.W. i A.W, małż. R.L. i Z.L., małż. M.F. i Z.F., małż. W.T. i E.T., małż. K.K. i B.K., małż. M.K. i J.K., małż. J.M. i J.M., małż. G.D. i M.D., małż. K.Z. i P.Z., małż. G.S. i J.S., małż. M.L. i T.L., małż. H.M. i A.M., poprzez zezwolenie E. Sp., na realizację inwestycji celu publicznego polegającej na założeniu i przeprowadzeniu linii kablowej 0,4kV w przedmiotowej działce i zajęcie na czas robót, 7 dni od wejścia wykonawcy na nieruchomość w celu realizacji inwestycji, pasa gruntu działki nr [...], zgodnie z treścią załącznika mapowego decyzji. Organ zobowiązał E. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu na niej prac. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że E. w dniu [...] r. złożyła wniosek o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości położonej w [...] oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Do wniosku dołączono dokumentację z przeprowadzonych rokowań z użytkownikami wieczystymi nieruchomości, które nie doprowadziły do porozumienia i uzyskania zgody na przeprowadzenie i wybudowanie urządzeń energetycznych na powyższych nieruchomościach. Po przytoczeniu treści art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, organ wskazał, że planowana inwestycja polegająca na założeniu i przeprowadzeniu linii kablowej 0,4kV, 2 x kabel YAKY 4x150mm2 zgodna jest z planem miejscowym "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" (uchwała Rady Miasta Szczecin nr LII/1372/10 z dnia 25 października 2010r.). Ustalenia ogólne planu dotyczące obsługi inżynieryjnej określają, że linie rozgraniczające ulic, ciągów pieszych, ścieżek rowerowych wyznaczają korytarze infrastruktury technicznej, w których mogą być prowadzone sieci uzbrojenia terenu. Działka [...], na której projektowana jest sieć elektroenergetyczna 0,4kV, mieści się w granicach terenu elementarnego [...]. Ustalenia planu dotyczące obsługi inżynieryjnej dla ww. terenu dopuszczają przebudowę rozbudowę, remont, likwidację istniejących sieci i budowę nowych. Ponadto dla przedmiotowej inwestycji została wydana decyzja nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na rozbudowie sieci elektroenergetycznej 0,4 kV. Odnosząc się do zarzutów współużytkowników wieczystych zgłoszonych w toku postępowania organ wyjaśnił, że ich wniosek z dnia [...] o przejęcie przez gminę [...] drogi stanowiącej działkę nr [...] jest przedmiotem odrębnego postępowania, a rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie można uzależniać od zakończenia sprawy ewentualnego nabycia przez Gminę, prawa wieczystego użytkowania, ponieważ zgodnie z art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami orzeka się w odniesieniu do obecnych właścicieli. W przypadku zmian władania ograniczenie będzie dotyczyć nowych właścicieli. Budowa linii kablowej 0,4kV nie jest inwestycją, zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko, zaliczaną do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z informacją złożoną z wnioskiem inwestora, o wydanie decyzji o ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na rozbudowie sieci energetycznej 0,4kV, pod względem wytwarzanego pola elektromagnetycznego, emisji hałasu i zakłóceń elektromagnetycznych budowa linii kablowej 0,4kV nie ma ujemnego wpływu na środowisko, zdrowie ludzi i sąsiadujące obiekty. Nadto organ wskazał, iż obowiązujące przepisy art. 124 ust. 4 i 5, art. 124 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w pełni zabezpieczają rekompensatę za ingerencję w prawo własności. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. i Z.F., M. i T.L., R. i Z.L., H. i A.M., H. i A.W., W. i E.T., M.S., L. i L.G., J. i K.K., K.K. i B.K., P.Z., M. i J.K., J. i J.M., G. i M.D., K.Z. i P.Z., A.B., G. i J.S. Odwołujący wskazali, iż sprzeciwiają się ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, będącej w ich współużytkowaniu wieczystym, bowiem wymogi ustawy o gospodarce nieruchomościami nie zostały spełnione a wniosek skierowany do Prezydenta Miasta o przejęcie drogi stanowiącej działkę nr [...] pozostał bez odpowiedzi. Wskazali, iż organ pominął istotny fakt poniesienia wydatków inwestycyjnych na budowę trafostacji, zlokalizowanej przy ul. [...], której parametry zostały ściśle określone dla poboru energii elektrycznej dla domków jednorodzinnych przy ul. [...]. Wskazali, że w dniu [...] r. inwestor zmienił wniosek o wydanie decyzji, poprzez wykreślenie z terenu objętego wnioskiem działki nr [...] oraz zakresu inwestycji linii elektroenergetycznej 0,4 kV. Podnieśli, że organ wybiórczo przywołał tylko część korespondencji, gdyż pełna dokumentacja w sprawie sięga do roku 2007. W piśmie z dnia [...] r. K.Z. i P.Z. podnieśli, że organ zignorował fakt, iż obecni właściciele także planują przeprowadzić inwestycję celu publicznego, polegającą na budowie własnej infrastruktury teletechnicznej oraz linii przesyłowych ciepła z ogrzewania solarnego, inwestycje te nie mogą być prowadzone obok linii kablowych dużej mocy. Linia kablowa będąca przedmiotem inwestycji ma zaspokoić bliżej nieokreślone potrzeby publiczne, organ I instancji ani wnioskodawca nie wskazał o jakie potrzeby publiczne chodzi. Zarzucili, że organ nie zbadał czy istnieje alternatywna lokalizacja położenia linii kablowej. Wydana decyzja zablokowała możliwość naprawy wadliwie wykonanej instalacji wodno-kanalizacyjnej obecnym użytkownikom wieczystym działki nr [...], tym samym decyzja spowodowała obniżenie wartości działki i doprowadziła do sytuacji, w której skarżący w przyszłości nie będą w stanie eksploatować swoich domów, gdy instalacja wodno-kanalizacyjna ulegnie uszkodzeniu lub zmuszeni będą ponieść nadmierne koszty. Ponadto, organ nie wyznaczył stosownego wynagrodzenia dla skarżących ani nie ustanowił kar za przedłużenie terminu, nie zobowiązał inwestora do zapewnienia równie bezpiecznych i wygodnych parkingów strzeżonych dla aut właścicieli posesji. W opinii skarżących, prace przy dobrej organizacji można przeprowadzić w ciągu 48 h, tym samym termin 7 dni nie znajduje żadnego uzasadnienia. W ocenie odwołujących organ wadliwie ocenił brak wpływu ułożonej linii kabla na zdrowie pobliskich mieszkańców oraz nie wziął pod uwagę, że inwestor wyznaczył termin rokowań w godzinach pracy skarżących. Podnieśli, że w przeszłości ze swoich środków wybudowali stację transformatorową i stosowną infrastrukturę kablową, po czym nieodpłatnie przekazali infrastrukturę na rzecz E. Wskazali, że postawa inwestora i organu są zaprzeczeniem poszanowania elementarnych zasad współżycia społecznego. Decyzją z dnia [...] Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, po rozpoznaniu odwołań stron postępowania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji, organ odwoławczy po przytoczeniu treści art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podkreślił, iż ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie, zgody na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: zgodności inwestycji z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodności z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz tego aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie ww. decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, rokowań mających na celu udostępnienie przez tą osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Działka nr [...] znajduje się w obszarze obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" uchwalonego uchwałą nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r. Ustalenia ogólne planu dotyczące obsługi inżynieryjnej określają, że linie rozgraniczające ulic, ciągów pieszych, ścieżek rowerowych wyznaczają korytarze infrastruktury technicznej, w których mogą być prowadzone sieci uzbrojenia terenu (§ 6 ust. 6 pkt 1 planu). Działka nr [...], na której projektowana jest sieć elektroenergetyczna 0,4 kV, mieści się w granicach terenu elementarnego [...]. Ustalenia planu dotyczące obsługi inżynieryjnej dla omawianego terenu dopuszczają przebudowę, rozbudowę, remont, likwidację istniejących sieci i budowę nowych (§ 42 ust. 6 pkt 1 planu). Organ szczegółowo opisał przebieg rokowań inwestora ze współużytkownikami wieczystymi nieruchomości, które nie doprowadziły do uzgodnień między stronami. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ drugiej instancji wskazał, że wydawane na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami decyzje, ze swej istoty naruszają interes własny strony (właściciela czy też użytkownika wieczystego nieruchomości), ograniczając sposób korzystania z nieruchomości. Są to bowiem decyzje ograniczające prawo własności, których wydawanie ustawodawca dopuścił w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego. Przedmiotowa inwestycja, stosownie do postanowień art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jest inwestycją celu publicznego. Celem istnienia i działalności Spółki E. jest zaopatrywanie ludności w energię elektryczną, co przekłada się nie tylko na poprawę warunków bytowych i komfort społeczeństwa, ale jest również bodźcem stymulującym rozwój działalności gospodarczej na szerszych przestrzeniach miejskich. Warunkiem koniecznym do zaspokojenia potrzeb mieszkańców jest jednak rozbudowa sieci energetycznej i wykonanie nowych obwodów, które mają zapewnić stałe i bezpieczne dostawy prądu. Planowana inwestycja ma na celu zaopatrzenie w energię elektryczną nowych odbiorców komunalnych z zespołu wielorodzinnej zabudowy mieszkalnej przy ul. [...], a także późniejszą rozbudowę publicznej sieci elektroenergetycznej dla zasilenia w energię elektryczną kolejnych działek budowlanych. Inwestycja polegająca na budowie linii kablowej 0,4 kV będzie służyć ogółowi mieszkańców i zrealizowana zostanie w interesie społecznym, a nie jak twierdzą skarżący w interesie dewelopera budującego osiedle mieszkaniowe. Wojewoda stwierdził, że planowany przebieg linii kablowej 0,4 kV jest jedynym możliwym rozwiązaniem, zgodnym z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Brak jest możliwości wyznaczenia alternatywnego przebiegu linii elektroenergetycznej, z pominięciem działki nr [...]. Organ wyjaśnił, że wobec faktu, iż ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, brak jest podstaw do jakiegokolwiek odwoływania się do treści decyzji Prezydenta Miasta nr [...] o lokalizacji celu publicznego i okoliczności związanych z postępowaniem w tej sprawie, a także innych postępowań administracyjnych dotyczących nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Odnosząc się do zarzutów co do prawidłowości przeprowadzonych rokowań, organ wyjaśnił, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że jeśli strona stanowczo sprzeciwia się na zajęcie nieruchomości, co miało miejsce w sprawie, to inwestor nie musi dalej prowadzić rokowań. Nie można wymagać od inwestora, aby respektował warunki drugiej strony lub prowadził rokowania dopóki, dopóty właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości nie zmieni swojego stanowiska. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 124 ust. 4 w zw. z art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, właścicielowi, względnie użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przysługuje w przyszłości odszkodowanie za zmniejszenie wartości nieruchomości wskutek wybudowania na niej urządzenia infrastruktury technicznej. Roszczenie odszkodowawcze może być dochodzone w odrębnym, prowadzonym przez starostę postępowaniu administracyjnym, na wniosek uprawnionej osoby po zrealizowaniu inwestycji. Dlatego też zarzuty dotyczące obniżenia wartości objętej zezwoleniem nieruchomości są przedwczesne. Ponadto jeśli budowa przedmiotowej linii elektroenergetycznej uniemożliwi skarżącym dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, mogą oni żądać nabycia prawa użytkowania wieczystego na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 124 ust. 5 ustawy. Powyższą decyzję, A.W. i H.W. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W skardze podnieśli zarzut naruszenia: art. 7, art. 77 oraz art. 80 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji wydanej bez należytego i wszechstronnego rozpoznania sprawy, przy przyjęciu za ustalone, okoliczności spornych, które w świetle oświadczeń stron bezwzględnie wymagają przeprowadzenia rozszerzonego postępowania dowodowego, - art. 8 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, - art. 15 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów podniesionych przez skarżących i uczestników postępowania w toku sprawy, w tym, w szczególności odnośnie bezzasadnie wskazanego przez organ I instancji, braku ujemnego wpływu nowej linii kablowej i powstałego pola elektromagnetycznego, na zdrowie mieszkańców sąsiednich budynków, - art. 107 § 3 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji, której uzasadnienie nie zawiera wymaganej analizy różnych sposobów przeprowadzenia inwestycji i ustalenia, który z tych sposobów będzie najmniej uciążliwy dla właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości - w świetle faktu, iż skarżącym wiadome jest, że w pobliżu znajduje się nadziemna linia energetyczna, którą można by wykorzystać w celu rozbudowania sieci, - art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez jego niezastosowanie i dokonanie wywłaszczenia nieruchomości przez ograniczenie sposobu korzystania z niej, bez uwzględnienia uzasadnionego interesu właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości, który wymaga by przebieg planowanej inwestycji był dla jego nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości sprowadzony do niezbędnego minimum i zezwolenie przez organ II instancji na przeprowadzenie inwestycji bez uprzedniej analizy jej faktycznej niezbędności oraz jej skutków dla otoczenia, w tym ewentualnego zagrożenia dla zdrowia mieszkańców, - art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 22 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez ich niezastosowanie i nadmierne (a wskutek tego bezprawne) obciążenie nieruchomości skarżących, jak również innych uczestników postępowania, uniemożliwiające im dalsze inwestycje na niej, z uwagi na właściwości elektromagnetyczne planowanej sieci elektrycznej o zwiększonej mocy i związane z tym zakłócenia urządzeń elektrycznych oraz niemożliwość położenia innej infrastruktury, w tym łącza szybkiego internetu, łącz telefonicznych oraz sieci ogrzewania solarnego w sąsiedztwie rozbudowanej sieci elektrycznej, - art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, która nie określa jednoznacznie i w sposób precyzyjny przebiegu inwestycji przez nieruchomość skarżących i nie wskazuje w sposób precyzyjny na czym polega uszczuplenie władztwa właściciela w zakresie niezbędnym do wykonania inwestycji. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do przepisu art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm.) o gospodarce nieruchomościami, powoływanej dalej jako "u.g.n.", starosta wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie przewodów i urządzeń, o których mowa w tym przepisie, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyrazi na to zgody. Takie ograniczenie może nastąpić jedynie zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku jego braku zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości w celu uzyskania zgody na wykonanie prac wymienionych w ust. 1 art. 124 u.g.n. Przepis ten wymaga zatem tego, aby zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz tego aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie wyżej wymienionej decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań, mających na celu udostępnienie przez tą osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie obie wyżej wymienione przesłanki zostały spełnione, co organy prawidłowo wskazały w swoich rozstrzygnięciach. Wniosek E. dotyczy rozbudowy sieci elektroenergetycznej 0,4 kV, czyli związany jest z realizacją inwestycji celu publicznego, o którym jest mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Teren przedmiotowej inwestycji przy ul. [...], działka nr [...], objęty ustaleniami Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Krzekowo-Żyzna-Szeroka" w Szczecinie (uchwała nr LII/1372/10 Rady Miasta Szczecin z dnia 25 października 2010 r.) mieści się w granicach terenu elementarnego oznaczonego symbolem [...]. W planie, teren ten przeznaczono pod drogę wewnętrzną. W zakresie obsługi inżynieryjnej ustalono przebieg sieci wodociągowej, gazowej, elektroenergetycznej oraz kanalizacji sanitarnej i deszczowej z dopuszczeniem przebudowy, rozbudowy, remontu, likwidacji i budowy nowych sieci (§ 42 pkt 6 uchwały). Okolicznością bezsporną jest, iż inwestor nie uzyskał zgody współużytkowników wieczystych na wejście na działkę nr [...] przez którą przebiega inwestycja. W materiałach sprawy znajdują się dokumenty z przebiegu rokowań, a ich przebieg został szczegółowo przedstawiony w zaskarżonej decyzji. Uzasadniało to możliwość zastosowania art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z powołanym w skardze zarzutem nieprecyzyjnego określenia ograniczenia sposobu korzystania z działki nr [...] nie sposób się zgodzić. Jak wynika z załącznika mapowego stanowiącego integralną część zaskarżonej decyzji, projektowana kablowa linia elektroenergetyczna przebiegająca przez działkę nr [...] zlokalizowana będzie równolegle, przy granicy działki, wzdłuż istniejącej infrastruktury. Na załączonej mapie, kolorem zielonym oznaczono zasięg zajęcia nieruchomości na czas robót oraz wyznaczono pas techniczny przeznaczony pod zabudowę kabli. Skarżący wskazują, że planowana inwestycja koliduje z ich planami inwestycyjnymi. Stwierdzić należy, że okoliczność ta może zgodnie z art. 124 ust. 5 u.g.n. stanowić podstawę do ewentualnego żądania nabycia od nich prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, po uprzednim wykazaniu, że przeprowadzenie przewodów elektroenergetycznych uniemożliwia dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem. Natomiast nie może stanowić okoliczności stanowiącej podstawę odmowy wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów skarżących co do braku zbadania przez organ alternatywnych sposobów rozbudowy sieci wskazać należy, że organ nie miał takiego obowiązku. Przepis art. 124 ust. 1 wymaga jedynie aby ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości zgodne było z planem miejscowym lub z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nadmienić trzeba, że strony miały możliwość, na etapie uchwalania przez Radę Miasta miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", wnoszenia uwag do projektu planu, jeżeli kwestionowały ustalenia przyjęte w tym projekcie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący z tego uprawnienia na tym etapie nie skorzystali. Zarzut naruszenia art. 112 ust. 3 u.g.n. jest bezzasadny. Zdaniem Sądu, odrębne uregulowanie przez ustawodawcę w art. 124 u.g.n. sposobu ograniczenia korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, prowadzi do wniosku, iż ograniczenie to pozostaje poza zakresem uregulowania art. 112 ust. 3 u.g.n. określającego przesłanki wywłaszczenia nieruchomości, a przepisy regulujące przebieg postępowania wywłaszczeniowego nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie. Nie podzielając zarzutów skarżących odnoście ujemnego wpływu inwestycji polegającej na rozbudowie sieci energetycznej 0,4 kV na środowisko i zdrowie mieszkańców wyjaśnić należy, iż kwestia ta była badana przez organ w odrębnym postępowaniu w sprawie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W decyzji z dnia [...] r. organ stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją, zgodnie z przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko, zaliczoną do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z uwagi na uzyskanie waloru ostateczności omawianej decyzji, kwestia ta została przesądzona i podnoszenie jej na obecnym etapie postępowania jest bezskuteczne. Nie są również trafne zarzuty skargi, związane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Jak wyżej wskazano, wszelkie istotne dla wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, okoliczności sprawy zostały ustalone i ocenione w sposób prawidłowy, a zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.