II SA/Sz 1036/17

Dnia 3 października 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, II. ustanowić radcę prawnego R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z wniosku wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie posiada żadnego majątku ani środków finansowych pozwalających na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie ma żadnego majątku ani środków finansowych pozostających w jego dyspozycji. W tej sytuacji należało uznać, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji majątkowej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Dlatego, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1, na podstawie art. 254 § 1 i art. 258 § 1 pkt 7 powołanej wyżej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.