II SA/Sz 1038/09

WyrokWSA w Szczecinie2009-11-24

Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Henryk Dolecki, Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, oparta na postanowieniu o nałożeniu kary za stwierdzone nieprawidłowości, może zostać utrzymana w mocy, jeśli postanowienie o nałożeniu kary zostało następnie uchylone przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, wydana na podstawie art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego (w związku z nałożeniem kary), musi zostać uchylona, jeśli postanowienie o nałożeniu kary, stanowiące jej materialnoprawną podstawę, zostało uprzednio uchylone wyrokiem sądu administracyjnego. Uchylenie kary skutkuje odpadnięciem przesłanki do odmowy wydania pozwolenia.
Stan faktyczny
R. G. złożyła wniosek o pozwolenie na użytkowanie wybudowanego budynku magazynu z kotłownią. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania pozwolenia, stwierdzając istotne odstępstwa od projektu budowlanego i nałożył karę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy, obniżając wysokość kary. Skarżąca wniosła skargę do WSA, kwestionując uznanie odstępstw za istotne. WSA uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, zasądzono zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącej R. G. kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r. R. G. złożyła wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku magazynu z kotłownią wybudowanego na działkach o nr: [...], [...] i [...] przy ul. [...] w [...]. Po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli przedmiotowego obiektu Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że inwestor dokonał istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na budowę i na podstawie art. 59 ust. 5 oraz art. 59f ust. 6 ustawy Prawo budowlane wydał dnia [...]r. decyzję, odmawiając udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Od powyższej decyzji R. G. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zakwestionowała wyrażone w powyższej decyzji stanowisko organu I instancji o istotnych odstępstwach od projektu budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją znak [...] z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 59 ust 5, art. 59f ust. 6, oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzją organu I instancji wskazując, iż jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa inwestycja zrealizowana została na podstawie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy o pozwoleniu na budowę magazynu z kotłownią nr [...] z dnia [...]r. znak: [...]. Powyższa decyzja zobowiązuje inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. W dniu [...]r. do organu powiatowego wpłynął wniosek R. G. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku magazynu z kotłownią. W następstwie złożonego wniosku, w dniu [...]r., Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził obowiązkową kontrolę przedmiotowego obiektu, podczas której stwierdził [...] nieprawidłowości, o których mowa w art. 59a ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w następstwie czego postanowieniem z dnia [...]r. znak: [...], nałożył na inwestora karę za stwierdzone nieprawidłowości w stosunku do zatwierdzonego decyzją projektu budowlanego w wysokości [...] zł. Za nieprawidłowości, o których mowa w art. 59a ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ I instancji uznał: : 1. wykonanie odejścia centralnego ogrzewania do pozostałych budynkowi znajdujących się na działkach [...], [...], zmieniające zagospodarowanie terenu o wykonane i geodezyjnie zinwentaryzowane, a nie zaprojektowane rurociągi centralnego ogrzewania, co stanowi naruszenie art. 59 a ust.2 pkt. 1 Prawa budowlanego, 2. zwiększenie kubatury budynku poprzez zwiększenie długości budynku, co stanowi naruszenie art. 59 a ust. 2 pkt 2 lit a; 3. zwiększenie powierzchni zabudowy poprzez zwiększenie długości budynku, co stanowi naruszenie art. 59 a ust.2 pkt 2 lit a; 4. zwiększenie długości budynku, co stanowi naruszenie art. 59 a ust.2 pkt 2 lit. a; 5. nie zamontowanie drugiego kotła, co stanowi naruszenie art. 59 a ust.2 pkt. 2 lit.e. W wyniku rozpatrzenia zażalenia na ww. postanowienie organ odwoławczy uchylił je i na podstawie art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm) określił wysokość nałożonej na inwestora kary w wysokości [...] zł, wskazując, iż zostaje ona nałożona za stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie: zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Organ wojewódzki uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie nastąpiła niezgodność obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych, o których mowa w art. 59a ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego wymienionych w postanowieniu organu powiatowego w pkt 2,3 i 4, natomiast niewątpliwie zaistniały nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust.2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (określone w pkt 1) polegające na wykonaniu odejścia centralnego ogrzewania do budynków znajdujących się na działkach [...], [...], a także w zakresie, o którym mowa w art. 59 a ust.2 pkt. 2 lit. e (określone w pkt 5) ponieważ dla przedmiotowej inwestycji zamontowany został jeden kocioł o mocy [...] kW, zamiast projektowanych [...] kotłów o mocy [...] kW, a zatem w zakresie odnoszącym się do zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Zgodnie z art. 59 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust 1-4. Ponadto, zgodnie z art. 59f ust 6 ww. ustawy, w przypadku wymierzenia kary właściwy organ, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza w odpowiednim zakresie postępowanie, o którym mowa w art. 51. Ponieważ w przedmiotowej sprawie orzeczona została wobec inwestora kara na podstawie art. 59f prawa budowlanego za stwierdzone podczas obowiązkowej kontroli nieprawidłowości, uznać należy, iż organ powiatowy właściwie odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. W ocenie organu odwoławczego - wprawdzie uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest w całości właściwe, to jednak podjęte rozstrzygnięcie jest jak najbardziej prawidłowe, gdyż zarówno wykonanie odejścia centralnego ogrzewania do pozostałych budynków znajdujących się na działkach [...], [...], jak też zamontowanie jednego kotła o mocy [...] kW, zamiast projektowanych [...] kotłów o mocy [...] kW stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego i słusznie zostało przez organ I instancji zakwalifikowane jako nieprawidłowość w zakresie, o których mowa w art. 59a ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Powyższą decyzję ostateczną R. G. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie w całości, a także uchylenie decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa polegające na uznaniu, iż zamontowanie jednego kotła o mocy [...] KW w miejsce projektowanych [...] kotłów o mocy po [...] KW każdy oraz wykonanie odejścia centralnego ogrzewania do pozostałych budynków znajdujących się na działkach [...], [...] jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego skutkującym nałożeniem kary i stanowiącym podstawę do wydania decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie wybudowanego przez nią budynku magazynu z kotłownią. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podniosła także, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...]r. sygn. akt [...] uchylił decyzję WINB z dnia [...]r. w przedmiocie nałożenia kary z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości. Z uzasadnienia wyroku w tej sprawie wnika, iż Sąd nie uznał stwierdzonych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego za istotne i skutkujące wymierzeniem kary z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości na podstawie art. 59f Prawa budowlanego oraz odmową udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa. Sąd uchyla zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a). Przeprowadzona pod tym kątem kontrola legalności zaskarżonej decyzji wskazuje na zasadność skargi. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 59f ust.6 Prawa budowlanego, stanowiący, iż w przypadku wymierzenia kary, o której mowa w ust.1 art. 59f właściwy organ w drodze decyzji odmówi wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza w odpowiednim zakresie postępowanie, o którym mowa w art. 51. Zaskarżona decyzja jest zatem ściśle związana z postanowieniem WINB z dnia [...]r. znak [...], utrzymującym w części w mocy wydane na podstawie art. 59f ust.1 Prawa budowlanego postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary na stwierdzone nieprawidłowości przy budowie magazynu z kotłownią, choć organ odwoławczy odmiennie ocenił zakres tych nieprawidłowości i wymierzoną karę obniżył. Wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...]r., sygn. akt [...] w/w postanowienie ostateczne w przedmiocie wymierzenia kary zostało uchylone, a w uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż stwierdzone na przedmiotowej inwestycji odstępstwa w postaci zamontowanie [...] kotła CO o dwukrotnie większej mocy zamiast [...] oraz związane z tym rozwiązaniem technologicznym wykonanie odejścia CO, wskazane w zaskarżonym postanowieniu, stanowiące podstawę późniejszego wydania zaskarżonej decyzji odmawiającej pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku magazynowego z kotłownią, nie stanowiły odstępstw istotnych, a w każdym razie okoliczność ta nie została wykazana przez organ. Wskutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w/w wyrokiem postanowienia wymierzającego karę, odpadła przesłanka, na której oparta była zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, wobec czego decyzja ta również winna ulec uchyleniu jako wydana z naruszeniem przepisu art. 59 f ust.6, stanowiącym jej podstawę (art.145 § 1 pkt 1 lit.a P.p.s.a.). Orzeczenie w pkt II oparte zostało na podstawie art. 152 P.p.s.a., zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 tejże ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło