II SA/Sz 1043/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-12-21

Skład orzekający: Elżbieta Makowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji zobowiązującej cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji zobowiązującej cudzoziemca do opuszczenia terytorium RP, jeśli istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd pozbawiłoby skarżącego możliwości pełnego korzystania z prawa do sądu, a ochrona sądowa mogłaby okazać się iluzoryczna.
Stan faktyczny
Cudzoziemiec K. S. złożył skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej o zobowiązaniu go do opuszczenia terytorium Polski. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na ryzyko znacznej szkody finansowej związanej z kosztami wyjazdu oraz na negatywne skutki dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Cudzoziemiec, K. S., obywatel [...], wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...]r. – o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W treści skargi skarżący - reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego B. D. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek swój oparła o treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., motywując go ustawowymi przesłankami, iż wykonanie decyzji naraziłoby skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Skarżący podniósł też, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza obowiązek wyjazdu do [...], co generuje znaczne koszty. Średnia cena biletu lotniczego [...]wynosi ok. [...]zł od osoby. W związku z faktem, że skarżący musiałby wyjechać ze swoją partnerką R. K. i półtorarocznym synem, koszt ten wyniósłby ok. [...] zł. W przypadku uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia decyzji, skarżąca musiałaby ponieść koszt podróży powrotnej. Ponadto strona podniosła, że jest współudziałowcem i członkiem zarządu spółki S. B. Spółka zaciągnęła liczne zobowiązania m.in. zawarła umowę najmu lokalu przeznaczonego na prowadzenie małej restauracji. W tej sytuacji, wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę nie tylko dla skarżącego i jego rodziny, ale również dla kontrahentów spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za jego uwzględnieniem i uzasadniają obawy skarżącego, iż w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej i Jej rodzinie. Nie ulega też wątpliwości, że wyjazd cudzoziemca z terytorium RP przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny pozbawi skarżącego nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona skarżącej ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Dlatego, w ocenie Sądu, uzasadnione jest pozostanie skarżącego w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło