II SA/Sz 1044/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I u c h y l a zaskarżoną decyzję, II stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Podaniem z dnia [...] r. B. i J. K. zwrócili się do Wójta Gminy [...] o wznowienie postępowania w sprawie wydanej decyzji nr [...], z dnia [...]r., dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie wiaty i wędzarni dwukomorowej na działce nr [...] w obrębie [...]. Decyzji zarzucili rażące naruszenie przepisów art. 61 § 4 w związku z art. 28 Kpa, bowiem nie udostępniono im dokumentów w celu zapoznania się z ich treścią i nie były im znane okoliczności, a zwłaszcza podstawy prawne, którymi Wójt kierował się przy wydawaniu decyzji. W związku ze złożonym wnioskiem, postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], Wójt Gminy [...] wznowił, postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia [...] r., nr [...], ustalającej S. M. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie wiaty i wędzarni dwukomorowej na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Następnie decyzją z dnia [...] r., nr [...], odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...]r. W uzasadnieniu Wójt podał, że B. i J. K. nie zostali powiadomieni o prowadzeniu, z wniosku S. M, postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Z tego powodu nie mogli składać wniosków dowodowych, jednak decyzja kończąca postępowanie została im doręczona w dniu [...] r. A zatem mieli możliwość złożenia odwołania i podniesienia zarzutów nie brania udziału w postępowaniu. Pismem z dnia [...] r. B. i J. K. odwołali się od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania podnieśli, że przedmiotowa decyzja dotyczy warunków zabudowy na działce nr [...], która stanowi ich własność. Dalej wskazywali, że nie uczestniczyli w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie decyzji, a samej decyzji również nie otrzymali, bowiem decyzja odebrana została przez małoletniego wówczas syna – M. K., co stanowi rażące naruszenie art. 43 Kpa. Decyzją z dnia [...]r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu Kolegium podało, że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest ustalenie czy postępowanie zakończone decyzją ostateczną było dotknięte jedną z wad wyliczonych w art. 145 § 1 Kpa oraz obowiązkowe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Ograniczenie prowadzonego postępowania w sprawie wznowienia postępowania tylko do ustalenia podstaw wznowienia, z wyłączeniem ponownego rozpatrzenia sprawy, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego. Z tych względów Kolegium uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy objętej wnioskiem S. M. z dnia [...]r. – zgodnie z art. 149 § 2 Kpa. S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że wskazanie obowiązku przeprowadzenia postępowania w oparciu o nieobowiązujące przepisy i nieobowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego jest nie do przyjęcia. Organ administracji zobowiązany jest rozstrzygać sprawę w oparciu o obowiązujące na dzień wydania decyzji przepisy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej – w tym przypadku brak jest takich. Dalej skarżący podniósł, że J. K. jako członek Zarządu Gminy [...] czynnie uczestniczył w ustalaniu warunków zabudowy. A ponadto organ II instancji nie zbadał czy żądanie J. K. spełnia przesłanki art. 148 § 2 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem stanowisko Kolegium wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie jest zgodne z zawartymi w Rozdziale 12 Kpa przepisami regulującymi wznowienie postępowania. Przede wszystkim należy wskazać, że po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, zgodnie z przepisem art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, pierwszą i podstawową kwestią rozstrzyganą przez organ administracji jest ustalenie, czy faktycznie w sprawie wystąpiła przyczyna wznowienia postępowania, wskazana w postanowieniu o wznowieniu postępowania. Dopóki nie zostanie dokonana taka ocena, niedopuszczalne jest ponowne rozpoznawanie sprawy i dokonywanie merytorycznej oceny prawidłowości prawomocnej decyzji. W sprawie niniejszej organ pierwszej instancji po wznowieniu postępowania dokonał oceny, czy rzeczywiście wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, powoływana w żądaniu wznowienia i wskazana w uzasadnieniu postanowieniu o wznowieniu postępowania. Skoro organ ten doszedł do przekonania, że w sprawie nie było podstaw do wznowienia postępowania, to słusznie też uznał, że nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia istoty sprawy będącej przedmiotem ostatecznej decyzji. Z powyższych względów za błędne należy uznać stanowisko Kolegium, iż ograniczenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania tylko do ustalenia podstaw wznowienia, z wyłączeniem ponownego rozpatrzenia sprawy, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji właśnie to stanowisko stało się podstawą uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Oznacza to, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisu art. 138 § 2 w związku art. 151 § 1 Kpa. Organ odwoławczy mógłby uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyby wykazał, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła przyczyna wznowienia postępowania. Rozważań w tym zakresie jednak całkowicie brak w zaskarżonej decyzji. Ponadto należy wskazać, że słusznie skarżący zarzuca, iż organ II instancji nie zbadał czy żądanie wznowienia postępowania wpłynęło w terminie przewidzianym w art. 148 § 2 Kpa. Wprawdzie okoliczność ta winna być zbadana przed wznowieniem postępowania, jednakże mając na uwadze, że od postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania nie przysługuje zażalenie, organ odwoławczy powinien tą kwestię skontrolować rozpatrując odwołanie. Wskazane powyżej uchybienia pozwalają stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.