II SA/Sz 1047/09
PostanowienieWSA w Szczecinie2010-01-15
Skład orzekający: Bożena Gonzalez Perea
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy strona jest ustawowo zwolniona z kosztów sądowych w sprawie z zakresu pomocy społecznej, można jej przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
W sytuacji, gdy strona jest ustawowo zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a PPSA w sprawie z zakresu pomocy społecznej, nie ma możliwości przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednakże, zgodnie z art. 262 PPSA, przepisy dotyczące ustanowienia zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia. Jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia radcy prawnego, prawo pomocy w tym zakresie może zostać przyznane.Stan faktyczny
H. C. i M. C., opiekunowie prawni P. C., złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek złożono po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. oddalił ich skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą odpłatności za pobyt P. C. w domu pomocy społecznej. Skarżący argumentowali swoją trudną sytuację finansową, wskazując na niskie dochody rodziny i wysokie wydatki.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego dla skarżących.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. i M. C. opiekunów prawnych P. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a ustanowić radcę prawnego
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę H. C. i M. C. opiekunów prawnych P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt P. C. w domu pomocy społecznej.
Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony obojgu skarżącym w dniu [...] r.
W dniu [...] r. skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego celem wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek wskazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego ponieważ mieszkają z synem D. C. w mieszkaniu spółdzielczym lokatorskim o pow. [...] m2, a dochód miesięczny brutto rodziny wynosi [...] zł. Na dochód ten składa się renta inwalidzka skarżącego w kwocie [...] zł, świadczenie pielęgnacyjne skarżącej w kwocie [...] zł, a także renta socjalna i zasiłek pielęgnacyjny syna D. C. wynoszący odpowiednio [...] zł i [...] zł. Do wniosku skarżący załączyli dowody potwierdzające uzyskiwane przez nich dochody oraz wydatki na leki i utrzymanie mieszkania.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych
oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części
albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).
W myśl art. 246 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym może
być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku
w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest ustalenie odpłatności za pobyt syna skarżących w domu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżących od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia referendarza sądowego.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z oświadczenia wnioskodawców i przedłożonych dowodów wynika, że skarżący mieszkają w mieszkaniu spółdzielczym lokatorskim z niepełnosprawnym synem D. C., a ich miesięczny dochód netto wynosi [...] zł, natomiast udokumentowane wydatki na utrzymanie mieszkania i leczenie wynoszą miesięcznie ok. [...] zł. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący uprawdopodobnili w sposób dostateczny, iż znajdują się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów wynagrodzenia i wydatków radcy prawnego z własnych środków finansowych.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a należało orzec, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło