II SA/Sz 1057/17

Dnia 23 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu opieki społecznej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia z dnia [...] r., nr[...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji ustalającą skarżącemu opłatę za pobyt ojca w DPS w K. w wysokości [...] zł miesięcznie. W dniu [...] r. M. G. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej – post. NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 (Lex Polonica nr 402376). Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej złożony przez skarżącego nie zawierał uzasadnienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawca mieszka z byłą żona ale prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od [...] r. otrzymuje świadczenie emerytalne w kwocie [...] zł miesięcznie netto. Czynsz za mieszkanie skarżącego wynosi [...] z miesięcznie, przy czym jest to czynsz za cztery osoby. Wnioskodawca oświadczył w odwołaniu od decyzji, że w ugodzie pozasądowej ustalił z byłą żoną alimenty w wysokości [...] zł miesięcznie, z uwagi na obniżenie poziomu jej życia. Koszty związane z czynszem i mediami jakie ponosi skarżący wynoszą [...] zł miesięcznie. Ponadto [...] zł miesięcznie przesyła swojej mamie, spłaca też kredyt w kwocie [...] zł miesięcznie. Jak wskazano wyżej, na osobie żądającej udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, że brak ochrony tymczasowej spowoduje znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki. Także z okoliczności sprawy nie wynika, by brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca uzyskuje stałe dochody pozwalające na ponoszenie comiesięcznych opłat za pobyt swojego ojca w Domu Pomocy Społecznej w K. Brak jest podstaw do uznania, by jego dobrowolne wydatki na rzecz byłej żony czy matki miały pierwszeństwo zaspokojenia w stosunku do należności ustalonych zaskarżoną decyzją. Także spłacanie kredytu nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja czy postanowienie zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2009r., II GSK 331/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.