II SA/Sz 1059/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Z. W. w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy Ś. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z podziałem nieruchomości. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący uzasadnił tym, że jego sytuacja materialna nie pozwala na uregulowanie ustalonej kwoty opłaty adiacenckiej bez zagrożenia dla egzystencji skarżącego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji publicznej spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s.190). Z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami nie musi się natomiast łączyć wykonanie zaskarżonej decyzji dotyczącej należności pieniężnej, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesione przez skarżącego okoliczności nie dowodzą bowiem w sposób przekonywujący, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji przed wydaniem orzeczenia w sprawie zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo bowiem ogólne stwierdzenie, że sytuacja materialna skarżącego nie pozwala na uregulowanie ustalonej kwoty opłaty adiacenckiej bez zagrożenia dla egzystencji jego i jego rodziny, nie jest wystarczającą okolicznością do uznania, że zachodzą przesłanki określone we wskazanym wyżej przepisie. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.