II SA/Sz 1060/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i G. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji A. i G. A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obudowy wejścia do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – uzupełniony pismem z dnia [...] r. – A. i G. A. uzasadnili tym, że koszt rozbiórki i ewentualnej późniejszej odbudowy rozebranej części obiektu wyniósłby co najmniej [...] zł, nadto obudowa wejścia do budynku zwiększa bezpieczeństwo mieszkańców w wyniku zamontowania dodatkowych drzwi oraz zabezpiecza piwnicę przed dostępem osób trzecich, ma też istotny wpływ na sprawne funkcjonowanie systemu centralnego ogrzewania budynku i zapobiega zalewaniu piwnicy. Zdaniem skarżących zasadnym byłoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na poważne i realne ryzyko wyrządzenia znacznej szkody, w tym niekorzystnego wpływu na stan techniczny budynku, a także ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s.190). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt [...]). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia [...] r., sygn. akt [...]). W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazując, że podlegająca rozbiórce obudowa wejścia do budynku zwiększa bezpieczeństwo mieszkańców w wyniku zamontowania dodatkowych drzwi oraz zabezpiecza piwnicę przed dostępem osób trzecich, ma też istotny wpływ na sprawne funkcjonowanie systemu centralnego ogrzewania budynku i zapobiega zalewaniu piwnicy, w ocenie Sądu, powołali się na okoliczności, które mogłyby wskazywać na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej wyżej ustawy, orzeczono, jak w sentencji.