II SA/Sz 1063/07

Dnia 16 kwietnia 2008 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. i E. małżonków D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania projektu budowlanego zamiennego oraz opinii technicznej p o s t a n a w i a: odmówić ustanowienia adwokata W dniu 23 stycznia 2008 r. Z. i E. D. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że są rodziną wielodzietną, mają na utrzymaniu pięcioro dzieci, wnioskodawca pracuje a jego wynagrodzenie netto wynosi 850 zł, wnioskodawczyni natomiast utrzymuje się ze świadczeń rodzinnych. Ponadto podali, że posiadają dom o pow. 54 m2 i nieruchomość rolną o pow. 1,97 ha, nie mają oszczędności ani innego majątku. Do wniosku załączyli mi. in. zaświadczenie o zarobkach E. D. oraz zaświadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z którego wynika, że w styczniu 2008 r. Z. D. otrzymała zasiłek rodzinny oraz dodatki do tego zasiłku w kwocie 1366 zł. Wezwaniem z dnia 22 lutego 2008 r. referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawców do przedłożenia w terminie 7 dni dokumentów dotyczących ich sytuacji majątkowej i dochodów: - zaświadczenia z właściwej do spraw opieki jednostki organizacyjnej gminy dotyczącego liczby osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz korzystania z pomocy opieki społecznej w okresie ostatniego roku, - wyciągów z posiadanych kont bankowych wszystkich członków rodziny z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie domu z okresu ostatnich trzech miesięcy, - zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy, że wnioskodawczyni jest osoba bezrobotną lub oświadczenia, że nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, - oświadczenia co do posiadanego majątku z szacunkowym określeniem jego wartości (np. zwierzęta gospodarskie, maszyny rolnicze, samochody). Zarządzeniem z dnia 25 marca 2008 r., w związku z prośbą wnioskodawczyni, termin do przedłożenia dokumentów został przedłużony do dnia 31 marca 2008 r. W piśmie procesowym z dnia 31 marca 2008 r. Z. D. oświadczyła, że jej mąż i syn M. są właścicielami ciągnika z 1988 r. o wartości ok. 1000 zł, oraz, że wnioskodawcy posiadają dziesięć sztuk bydła które nie jest przeznaczone do sprzedaży, gdyż będzie potrzebne na leczenie syna w klinice w Poznaniu. W pozostałym zakresie wnioskodawcy wezwania nie wykonali. Ponownie natomiast przedłożyli zaświadczenie o zarobkach wnioskodawcy i dwie decyzje dotyczące zasiłków otrzymywanych przez wnioskodawczynię, oraz potwierdzenie wypłaty kwoty 100 zł z bankomatu w dniu 30 marca 2008 r. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Z. i E. D. w wykonaniu wezwania z dnia 22 lutego 2008 r. złożyli jedynie oświadczenie o posiadanym majątku, nie przedłożyli natomiast zaświadczenia o liczbie osób pozostających w gospodarstwie domowym pomimo tego, że korzystają ze świadczeń opieki społecznej, nie udokumentowali jakichkolwiek wydatków, nie przedłożyli wyciągów z kont bankowych pomimo posiadania co najmniej jednego konta bankowego, nie wyjaśnili też, czy wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną. Samo udokumentowanie dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawców, nie jest wystarczające do oceny ich rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Z poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w niniejszej sprawie wynika, że wnioskodawcy oprócz dzieci pozostających na ich utrzymaniu wskazanych w rozpoznawanym wniosku, mają jeszcze czworo dorosłych dzieci, a skarżący podnosił, że dorosłe dzieci wnioskodawców uzyskują dochody. Dochody wnioskodawców oraz posiadany przez nich majątek, a także liczba dzieci pozostających na ich utrzymaniu mogłyby uzasadniać przyznanie prawa pomocy gdyby w sposób nie budzący wątpliwości wykazali brak środków, a tym samym niemożność ustanowienia adwokata we własnym zakresie. Jednakże wnioskodawcy, pomimo uwzględnienia ich prośby i przedłużenia terminu do przedłożenia dokumentów źródłowych, wezwania nie wykonali. Powyższe uniemożliwia ocenę ich rzeczywistej sytuacji i uwzględnienie wniosku. Należy zwrócić uwagę, że także w poprzednio rozpoznawanym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wnioskodawcy nie przedłożyli dokumentów źródłowych dotyczących ich sytuacji majątkowej. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy. Ponieważ wnioskodawcy nie przedłożyli dokumentów określonych w wezwaniu, a oświadczenie złożone przez nich na urzędowym formularzu PPF nie było wystarczające do uznania, że znajdują się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.