II SA/Sz 1063/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w z dnia 19 listopada 2004 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego postanawia sprostować postanowienie z dnia 19 listopada 2004 r. w ten sposób, że: 1) w jego sentencji w wersie 1 w miejsce "Sygn. akt II SA/Sz 243/04" wpisać "Sygn. akt II SA/Sz 922/04", 2) w jego sentencji w wersie 9 i 10 w miejsce " Inspektora Nadzoru Budowlanego " wpisać " Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego", 3) w jego uzasadnieniu w wersie 1 w miejsce "Sygn. akt II SO/Sz 243/04" wpisać "Sygn. akt II SA/Sz 922/04". Postanowieniem z dnia 19 listopada 2004 r., w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Sz 922/04 (aktualnie sygn. akt II SA/Sz 1063/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek T. J. i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego. Na skutek oczywistej omyłki doszło do błędnego określenia numeru sprawy jako "II SA/Sz 243/04" oraz "II SO/Sz 243/04". Doszło także do błędnego oznaczenia organu, który wydał zaskarżoną decyzję jako " Inspektora Nadzoru Budowlanego". Tymczasem sprawa niniejsza, co znajduje potwierdzenie w aktach sądowych została zarejestrowana i prowadzona była w dniu wydania w/w postanowienia pod sygnaturą akt II SA/Sz 922/04 i dotyczy decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego. Stosownie do art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprostować można niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe, a także inne oczywiste omyłki. Mając na uwadze powyższe ustalenia, na podstawie art. 156 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.