II SA/Sz 1063/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Starosty C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] ([...]) złotych R.B., pismem z dnia [...], złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na czynność Starosty z dnia [...], którą to czynnością organ wezwał skarżącego do wskazania powodów, dla których udostępnienie mu informacji publicznej przetworzonej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie, w treści skargi R.B. wskazał m. in., że podważa zasadność decyzji ww. organu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia [...] sąd zobowiązał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przedmiotem skargi jest wyłącznie czynność Starosty [...] (wezwanie), czy kwestionuje on również decyzję tego organu z dnia [...] nr [...] pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest wyłącznie ww. czynność Starosty [...] z dnia [...]. Pismem z dnia [...] skarżący poinformował sąd, że w skardze z dnia [...] kwestionuje decyzję Starosty [...] z dnia [...]. Wskazał, że nie odwoływał się od ww. decyzji, ponieważ uważał, że jego skarga z [...] wypełnia tę czynność. Zdaniem skarżącego, decyzja starosty będzie podlegała ocenie sądu, jako konsekwencja wezwania z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W związku z powyższym, w sytuacji, gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest uprzednie skorzystanie z tego środka i wyczerpanie toku instancji w postępowaniu administracyjnym, a dopiero następnie dopuszczalne będzie wniesienie stosownej skargi do sądu, gdyż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, po wyczerpaniu toku instancji. Innymi słowy niedopuszczalne jest wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji. Z analizy złożonej w sprawie skargi oraz z pisma skarżącego z dnia [...], modyfikującego jej przedmiot, wynika, że skarżący kwestionuje w sprawie decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Decyzja ta została wydana przez starostę, działającego jako organ I instancji, co oznacza, że skargę w tej sprawie należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Ponadto, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, sąd postanowił zwrócić stronie cały uiszczony wpis od skargi.