II SA/Sz 1065/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. – K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. K. Z. – K., złożyła za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjneg na decyzję organu odwoławczego z dnia [...]r. [...]. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] i na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazał właścicielce lokalu nr [...] zlokalizowanego w budynku przy ul. [...] w [...], tj. K. Z. – K. rozbiórkę urządzenia grzewczego na paliwo stałe – kominka, poprzez odłączenie wkładu kominkowego z zamkniętą komorą spalania z przewodu kominowego obsługującego lokal mieszkalny nr [...]. Wraz ze skargą K. Z. – K. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniony jest tym, że "wykonanie decyzji polegającej na rozbiórce urządzenia grzewczego na paliwo stałe – kominka spowoduje trudne do odwrócenia skutki i de facto unicestwi sens popierania niniejszej skargi, albowiem w przypadku jej uwzględnienia skarżąca zmuszona będzie ponownie wykonać rozebrane roboty budowlane". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3). Z treści powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. należy przyjąć, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności uzależnione jest od uprzedniego stwierdzenia, czy spełniona została któraś z powołanych w nim przesłanek. Przedmiotem skargi jest decyzja nakazująca skarżącej wykonanie rozbiórki urządzenia grzewczego na paliwo stałe, którego rozebranie (w przypadku uwzględnienia przez Sąd skargi), spowoduje - w opinii skarżącej - konieczność ponownego wykonania prac budowlanych. W ocenie Sądu przekonania skarżącej nie stanowią podstaw do stwierdzenia, że wystąpiła groźba wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wywód skarżącej nie został poparty uzasadnieniem, wskazującym konkretnie jakie zagrożenie w postaci znacznej szkody materialnej, czy też niematerialnej może wystąpić po jej stronie. Ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu spoczywa na stronie, która wywodzi skutki ze swoich twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, świadczących o istnieniu poważnych zagrożeń, które mogą uzasadnić zastosowanie ochrony tymczasowej. Sąd, na podstawie akt sprawy nie dostrzegł okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy zauważyć, że skarżąca może realizować potrzeby cieplne dla swojego lokalu, bo jak wynika z akt sprawy dysponuje drugim źródłem grzewczym (kocioł na paliwo gazowe). W tym stanie rzeczy Sąd – mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.