II SA/Sz 1067/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie z jego skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozbawienia prawa do uposażenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego T. T. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opisany w sentencji rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. nr [...] z dnia [...] r. utrzymujący w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w S., którym pozbawiono Skarżącego prawa do uposażenia za okres od [...] r. do [...] r. w związku z nieprawidłowym wykorzystaniem zwolnienia lekarskiego. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, motywując powyższe trudną sytuacją materialną. Skarżący podniósł, iż razem z żoną ma na utrzymaniu czwórkę nieletnich dzieci. Na miesięczny dochód rodziny składa się jego wynagrodzenie w wysokości [...] zł netto, wynagrodzenie żony w kwocie – [...] zł netto oraz świadczenia na dzieci – [...] zł. W kwietniu 2018 r. z kasy zapomogowo- pożyczkowej Policji zaciągnął pożyczkę na remont mieszkania i z tego tytułu potrącana jest z jego wynagrodzenia kwota [...] zł. Skarżący podał, że co prawda posiada dwa samochody, jednakże są one znikomej wartości. Dzieci chorują na przewlekłe choroby takie jak [...], czy [...], co generuje wydatki na zakup lekarstw i wizyty lekarskie. W tych okolicznościach wykonanie skarżonego orzeczenia spowoduje, że Skarżący najprawdopodobniej będzie musiał zaciągnąć pożyczkę z czym wiąże się konieczność zapłaty odsetek i innych kosztów o udzielenie kredytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por.: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Oceniając w powyższym kontekście wniosek strony Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Zaskarżony rozkaz personalny, którego wstrzymania domaga się Skarżący, spowoduje obniżenie jego uposażenia za okres 13 dni. W ocenie Sądu, mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną Skarżącego, jego wykonanie stanowiłoby dla niego znaczną dolegliwość finansową i nie można wykluczyć, że mogłoby to narazić Skarżącego oraz jego rodzinę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, w szczególności poprzez ograniczenie stronie środków na utrzymanie rodziny, a zwłaszcza na dzieci. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.