II SA/Sz 1069/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia J.J. w dniu 3 sierpnia 2015r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wraz ze skargą J.J. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że ośrodek który prowadzi działa od [...]r. i stanowi podstawowe źródło jego utrzymania oraz miejsce pracy dla kilku pracowników. Wykonanie rozbiórki spowoduje, że ośrodek nie będzie mógł funkcjonować oraz narazi skarżącego na roszczenia odszkodowawcze klientów. Skarżący wskazał, że wniosek jest uzasadniony realną obawą wyrządzenia mu szkody. Rozbiórka bowiem zakończy się definitywnym brakiem możliwości uzyskiwania przez niego dochodów z ośrodka, co spowoduje poważną i nieodwracalną szkodę. Szkodą będzie również to, że rozebranych budynków nie będzie mógł odbudować. Wnioskodawca na poparcie swych twierdzeń powołał orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powyższego przepisu wynika, iż sąd administracyjny może udzielić ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (np. postanowienia) lub czynności, jednakże dotyczy to tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania oraz które są objęte zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325). Zaskarżone postanowienie, objęte przez skarżącego wnioskiem o jego wstrzymanie, utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające uwzględnienia zarzutów J. J. w postępowaniu egzekucyjnym wszczętym tytułem wykonawczym z dnia [...]. Zaskarżone postanowienie nie posiada więc przymiotu wykonalności, nie nakłada bowiem na adresata żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. Bezzasadny jest zatem wniosek o wstrzymanie jego wykonania gdyż akt ten nie należy do aktów podlegających wykonaniu w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.